Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2025/1041 K.2025/1195

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

Davacı vekili, 18.02.2021 tarihinde, davalı ... idaresindeki, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın, davacıya ait araca çarptığını, davacının aracının hasarlandığını, değer kaybına uğradığını belirterek şimdilik 500,00 TL değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.09.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 21.375,00 TL’ye artırmış ancak davalı ... tarafından dava açıldıktan sonra yapılan 15.006,96 TL gözetilerek bakiye 6.368,04 TL’nin davalı ...’ndan tahsiline, bakiye kısım yönünden ise konusuz kalma nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile; 6.374,94 TL araç değer kaybı tazminatın sigorta şirketi yönünden 11.08.2021 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden kaza tarihi olan 18.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak üzere müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen 21.09.2022 tarihli karar ile, davanın kısmen kabulüne 6.368,04 TL'nin davalı ...'ndan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, sigorta şirketi yönünden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, davacı vekilinin istinaf etmesi üzerine Dairemizce verilen 21.11.2024 tarihli kaldırma kararı sonrası mahkemece yapılan yeniden yargılama sonucu verilen 30.04.2025 tarihli karar ile,

davanın kısmen kabulüne, 6.374,94-TL araç değer kaybı tazminatın sigorta şirketi yönünden 11.08.2021 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden kaza tarihi olan 18.02.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak üzere müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş karara karşı davalı ... AŞ vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341.maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41.maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmiş, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiş, aynı yasanın 44. maddesiyle HMK'ya eklenen "Parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. Madde ile ;

"(1) 200 üncü, 201 inci, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır" şeklinde düzenlenmiştir.

Ancak 14.11.2024 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 7531 sayılı Kanunun 22. Maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Ek-1. maddesinde yapılan değişiklikte; "İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." düzenlemesi yapılmış ise de, 7531 sayılı kanunun geçici 1/6. Maddesinde Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten (14.11.2024 tarihinden) itibaren yeniden verilen kararlar hakkında söz konusu düzenlemenin uygulanacağı belirtmiştir.

Bu hale göre ilk derece mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında istinaf incelemesine konu ilk derece mahkemesi kararının 30.04.2025 tarihinde verildiği anlaşılmakla kararın verildiği tarihte yürürlükte olan 7531 sayılı kanun ile değiştirilen HMK'nın EK-1 maddesi ve 341/2. Maddesine göre belirlenmesi gerekir.

HMK'nın 346.maddesi gereğince, kesin olan karara ilişkin istinaf başvurusunda bulunulması halinde, kararı veren mahkeme tarafından istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi HMK'nın 352/b maddesi gereğince istinaf incelemesi sırasında da istinaf isteminin reddine karar verilebilir.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece 6.374,94 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş olup 14.11.2024 tarihli 7531 sayılı yasanın 22. maddesi ile değiştirilen HMK'nın Ek-1. Maddesi gereğince karar tarihi itibariyle hüküm altına alınan alacak miktarı mahkemece verilen ilk karar tarihi olan 21.09.2022 tarihinde kesin olduğundan, bu karara karşı davalı taraf istinaf yasa yoluna başvuramayacağından davalı ... AŞ vekilinin hükmedilen tazminata ilişkin istinaf başvurusunun miktarın kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.