Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi E.2021/220 K.2021/344

.. T.C.

ANKARA

... ADLİYE MAHKEMESİ

27. HUKUK DAİRESİ

...

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

EK KARAR TARİHİ : 12.01.2021

NUMARASI :....

DAVANIN KONUSU

Yabancı Mahkeme Kararının Tenfizi (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)

KARAR TARİHİ : 01.04.2021

KARAR YAZIM TARİHİ : 01.04.2021

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin davada mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, istinaf karar harcının tamamlanması için çıkarılan muhtırayı takiben harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle mahkemece verilen istinaf kanun yoluna başvurudan vazgeçmiş sayılmasına dair ek karara karşı davalı vekilince süresinde istinaf yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili özetle; müvekkili ile davalı arasında .... anahtar teslim poliklinik donatılması ve sair işlerin yapılmasına ilişkin 07.11.2012 tarihli sözleşmenin akdedildiğini, davalı yükümlülüklerini yerine getirmediğinden müvekkilinin 18.09.2017 tarihinde sözleşmeyi feshettiğini, fazla ödenen iş bedelinin tahsili için ... ... ... Mahkemesinde açılan alacak davasında 3.449.881,63 Euronun tahsiline karar verildiğini, kararın kanun yolları tüketilmek suretiyle kesinleştiğini, icraen kısmi tahsilat yapıldığını öne sürerek kararın 3.442.971, 62 Euro üzerinden tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili özetle; .... .. ve ... arasında mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizine ilişkin anlaşma bulunmadığını, sözleşmede yetkili mahkemenin ... Tahkimi olarak belirlendiğini, davacının sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, şantiyeyi kapatmaya zorladığını, müvekkilinin savunma hakkının engellendiğini, Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi 17. madde kapsamında olmadığından davacının teminat yatırmak zorunda olduğunu, kararın tenfizinde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince özetle; taraflar arasında görülen davada ... ... ... (Ticaret) Mahkemesinin 3.449.881,63 Euronun tahsiline karar verdiği ve kararın kanun yolu incelemesinden geçerek 11.12.2018 tarihinde kesinleştiği, davalının ... Mahkemesinde tahkim itirazında bulunmadığı, kararın Türk Mahkemelerinin münhasır yetkisine ilişkin olmadığı, tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ... ... (Ticaret) Mahkemesinin .... numaralı kararının 3.442.971,62 Euro üzerinden tenfizine karar vermiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Hukuk Usulüne Dair Laley Sözleşmesi 17. maddenin tüzel kişileri kapsamadığı, davacının teminattan muaf olmadığı, devletler arasında mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizine ilişkin anlaşma ve mütekabiliyet bulunmadığı nedenleriyle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 24.12.2020 tarihli muhtırayla 388.008,10 TL istinaf karar harcının 1 haftalık kesin süre içerisinde yatırılması ihtar edilmiş, muhtıra davalı vekiline 29.12.2020 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, harç ikmal edilmemiş, mahkemece 12.01.2021 günlü ek kararla davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, davalı vekilince süresinde ve harç ikmal edilmek suretiyle ek karar istinaf edilmiştir.

Davalı vekili ek karara ilişkin istinaf dilekçesinde özetle; uyuşmazlığın yabancı para cinsinden alacağa ilişkin olması durumunda nispi harcın .. .. kuru üzerinden hesaplanması gerektiği, dava tarihindeki kur üzerinden hesaplandığında harç 388.062,496 TL olduğu halde muhtırada 388.008,10 TL olarak bildirildiği, harcın kanuna uygun olarak tespit edilmediği nedenleriyle ek kararın kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, mahkemece istinaf karar harcının tamamlanması için çıkartılan muhtıraya rağmen harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle verilen istinaf kanun yoluna başvurudan vazgeçmiş sayılmasına dair ek karara karşı davalı vekilince süresinde istinaf yoluna başvurulmuştur.

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Yabancı mahkeme kararlarının tenfizine ilişkin davalarda, ilâmda hükmolunmuş şeyin değeri, nevi ve mahiyetine göre (1) Sayılı Tarife gereğince harç alınır (Harçlar Kanunu md 4). Konusu belli değerle ilgili bulunan davalarda karar ve ilam harcı esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan değer üzerinden nispi olarak alınır (1 Sayılı Tarife).

İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dahil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir.

Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir (HMK md 344).

Somut olayda dava yabancı mahkeme kararının tenfizi talepli olduğu ve mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş bulunduğundan istinaf karar harcının mahkemece hüküm altına alınan değer üzerinden Harçlar Kanunu 1 Sayılı Tarife gereğince nispi olarak alınması gerekir. Mahkemece gerekçeli kararın hüküm fıkrasında alınması gereken karar ve ilam harcı 1.552.249, 98 TL olarak belirlenmiştir.

Davalı tarafça istinaf başvurusunda belirtilen harç tutarının 1/4'i oranında olmakla 388.062, 49 TL istinaf karar harcı ödenmesi gerekirken 54,40 TL harç yatırıldığı, mahkemece HMK 344 madde gereğince çıkarılan 388.008,10 TL bakiye istinaf karar harcının tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içerisinde tamamlanmasına ilişkin muhtıra davalı vekiline e-tebligat ile 29.12.2020 tarihinde tebliğ edildiği halde bakiye harcın ikmal edilmediği belirli olup, mahkemece 12.01.2021 günlü ek karar ile davalı tarafın istinaf kanun yolundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı tarafça süresinde istinaf edilmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemece verilen ek kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin mahkemenin ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır