Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1266 K.2023/930

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı ... vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin 11/10/2014 tarihinde ... ili .... ilçesi Kaymakamlığı önünde yaya halde ilerledikleri sırada ... plakalı aracın, ... adına kayıtlı ve ...'nın yönetimindeki ... plaka sayılı aracın direksiyon hâkimiyetini kaybetmesine sebebiyet vererek müvekkillerine çarptığını, kaza neticesinde müvekkillerinin uzun bir süre komada kaldıklarını, tedavilerinin yapıldığını, ancak özürlü kalma ihtimallerinin yüksek olduğunu, söz konusu olay hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/51964 Soruşturma sayılı dosyası üzerinden soruşturma yürütüldüğünü,

yetkili birimlerce düzenlenen kaza tutanağında sürücü ...'nın kusurlu, müvekkillerinin ise kusursuz olduğu sonucuna ulaşıldığını, müvekkillerinin SGK'ya bağlı olmaksızın asgari ücret düzeyinde kazanç getiren günlük yevmiye ile çalıştığını, söz konusu kaza sebebiyle çalışamadıklarından iş gücü kaybına uğradıklarını, müvekkili ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplamda 2.000,00 TL maddi tazminat ile ... için 3.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 25/03/2015 tarihli feragat dilekçesiyle de davalılar ... ve ... aleyhine açtığı davasından feragat etmiştir.

Davacı vekili 04/10/2017 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat yönünden davayı ıslah etmiş, ... için 63.387,07 TL ve ... için 34.579,01 TL olmak üzere toplam 97.966,08 TL maddi tazminat talep ettiğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ... plakalı aracın müvekkili şirket tarafında ZMMS ile sigortalı olduğunu ancak kaza tespit tutanağı taraflarına tebliğ edilmediğinden kazaya karışan aracın, kaza tarihinin ve kaza tarihinde ilgili poliçenin vade dışı olup olmadığının tespit edilemediğini, ayrıca söz konusu kazaya karışan tarafların kusurlarının tespiti yapılmadığından ayrıca Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmadığından açılan işbu davanın sigortalı araç sürücüsüne açılmasının haksız ve mesnetsiz olduğunu, ıslah dilekçesi ile talep edilen refakatçi, bakıcı, yol, ilaç ve tıbbi malzeme masraflarından müvekkili şirketin sorumlu olmadığından reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davaya konu trafik kazasının oluşmasında davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, olay nedeniyle davacı ...'nin %11,5 malul kalacak, 9 ayda iyileşebilecek, davacı ...'in %13,1 malul kalacak, 3 ayda iyileşebilecek ve bu sürelerde bakıcıya ihtiyaçları olacak şekilde yaralandıkları, davacıların davalı işleten ve davalı sürücüye yönelik davalarından feragat etmelerinin davalı ... şirketine sirayet etmeyeceği, davaya konu kaza neticesinde yaralanan davacı ...'ün talep edebileceği toplam tazminat tutarının 56.576,80 TL, davacı ...'ün talep edebileceği toplam tazminat tutarının 32.288,51 TL olduğu sonucuna varıldığından, "davanın kısmen kabulü ile;

A-Davacıların davalılar ... ve ... aleyhine açtıkları davanın FERAGAT sebebiyle REDDİNE,

B-Davacıların manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE,

C-Davacı ...'ün yaralanması nedeniyle meydana gelen 39.325,56-TL daimi işgörememezlik tazminatının, 8.404,01-TL geçici işgörememezlik tazminatı, 10.657,50-TL bakıcı gideri, 5.000.00-TL kaçınılmaz tedavi giderinin sigorta şirketinin sakatlanma ölüm ve tedavi, sağlık giderleri teminat limitleri ile sorumlu olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya ödenmesine,

D-Davacı ...'ün yaralanması nedeniyle meydana gelen 24.706,33-TL. daimi işgörememezlik tazminatının, 2.448,18-TL geçici işgörememezlik tazminatı, 3.424,50-TL bakıcı gideri, 4.000.00-TL kaçınılmaz tedavi giderinin sigorta şirketinin sakatlanma ölüm ve tedavi, sağlık giderleri teminat limitleri ile sorumlu olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek YASAL faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya ödenmesine" karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; feragatin sigorta şirketine de sirayet etmesi gerektiğini, ayrıca geçici işgöremezlik ve bakıcı giderinden SGK’nın sorumlu olduğunu, faiz verilmesinin hatalı olduğunu, hesap raporunun sigorta genel şartlarına göre düzenlenmesi gerektiğini belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı ... vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararının davacılar vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden, davalı ... tarafından ise feragatin kendilerine de sirayet etmesi gerektiği, geçici işgöremezlik ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıkları, hükme esas alınan raporların usulüne uygun olmadığı ve faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğinden bahisle istinaf edilmesi üzerine, Ankara BAM 22 HD’nin 2018/857 Esas 2020/1624 Karar sayılı kararı ile özetle “hükme esas alınan maluliyet ve hesap raporlarının yetersiz olduğu ve dosyadaki feragatin davalı sigortaya sirayet edip etmeyeceği konularında karar verilmemesi doğru olmadığından” eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararı gereğince iş bu karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden. 11/10/2014 tarihinde davalı ... şirketine sigortalı araç sürücüsü davalı ...’nın tam kusuru ile direksiyon hâkimiyetini kaybederek kaldırımda yürüyen yaya davacılara çarpması sonucunda, davacıların yaralandıkları, iş bu dava ile tüm davalılar yönünden geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı, tedavi gideri vs. ile manevi tazminat talep edildiği, yargılama sırasında davacılar vekili tarafından sunulan 24/03/2015 tarihli dilekçede.

“Müvekkillerin talebi ile, davalılar ... ve ... hakkındaki davamızdan dava ve talep haklarımız saklı kalmak kaydıyla feragat ediyoruz. Bundan sonraki aşamada davaya, sadece maddi tazminat açısından ... Sigorta A.Ş.'ye devam edeceğiz. Bu sebeplerle; talebimizin kabulü ile davalılar ... ve ... hakkında davanın feragat nedeniyle reddi, davaya maddi tazminat açısından ...

Sigorta A.Ş.'ye karşı devam edilmesi yönünde karar tesisini saygılarımızla arz ve talep ederiz.” şeklinde beyanda bulunduğu halde, dilekçe içeriğinin hakkın özünden vazgeçecek şekilde gerçek anlamda feragat niteliğinde olmadığı, işleten ve sürücüye yönelik davayı takip iradesinden vazgeçme mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, davalı ... yönünden yargılamaya devam edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; geçici iş görmezlik zararının ve bakıcı giderinin TBK'nın 54 ve KTK'nın 91. maddesi kapsamında ZMMS kapsamında bulunmasına, avans faizine hükmedilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamasına, yerleşik içtihatlar kapsamında yapılan hesap doğrultusunda tazminat hesaplanmasına ve dava tarihinden yasal faize karar verilmesine, davacıların kaldırımda yaya olarak yürümeleri nazara alındığında müterafik kusurlarının bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.