Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1533 K.2023/1528

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı ... vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16/01/2018 tarihinde, yaya olarak müvekkilinin karşıya geçmek istediği sırada, davalı tarafından sigortalanan ... plakalı aracın kurallara aykırı olarak geri geri giderken müvekkiline yaya geçidi üzerinde çarptığını ve maluliyetine neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafından sigortalanan araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, zararının karşılanması için davalı sigortaya müracaat ettiğini zarar karşılanmadığı gibi tarafların arabuluculuk yolu ile de anlaşamadıklarını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100 TL geçici iş görmezlik, 100 TL sürekli iş görmezlik zararının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 2918 sayılı Yasanın 97 ve 99. maddelerine uygun müvekkiline müracaat etmediğini bu nedenle davanın reddine karar verilmesini, kaza yapan aracın müvekkili tarafından ZMM Sigortası ile sigortalandığını, sorumluluklarının sigorta limiti, kusur ve zarar ile sınırlı olduğunu, geçici iş görmezlik ve bakıcı giderlerinden müvekkilinin sorumlu olmadığını, sorumluluğun SGK'da olduğunu, davacının kusur durumunu, sürekli maluliyetini ve zararlarını kanıtlaması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davalı şirkete sigortalı otomobilin sürücüsü dava dışı ...'un; gerek kendisinin gerekse yayanın ve olay tanığı ...'nin beyanlarına göre önünde bulunan otobüsün hareket etmesini beklemeden aceleci tavrıyla aracının arkasını kontrol etmeden tek yönlü yolda geri, geri manevra yasak olmasına rağmen kontrolsüzce geri manevrası sırasında yaya geçidi üzerinde yolun karşısına geçiş yapmak için solundan gelen araç trafiğinin boşalmasını bekleyen davacı yayaya aracının arka kısmı ile çarparak yayanın dosya kapsamına göre yaralanmasına sebebiyet verdiği dava konusu trafik kazasının oluşumunda.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun manevraları düzenleyen 67/a-b, 84/f-j Yönetmeliğin 137/b-1-a maddelerine riayetsizliği yanında büyük ölçüde dikkatsizliğinin ve tedbirsizliğinin de mevzu bahis oluşu nedeniyle ilgili kazaya ilişkin ceza dosyasında alınan Adli Tıp Raporu'yla da sabit olduğu gibi %100 oranında asli kusurlu olduğu, davacı yaya ...'ın ise kazaya etken kural ihlali olmadığı anlaşıldığından atfı kabil kusurunun bulunmadığı,

dosyaya getirilen poliçe örneğine göre davacının yaralanmasında kusur oranı ile neden olan ... plaka sayılı ticari taksinin kaza tarihini kapsar şekilde davalı sigorta şirketi tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi'nin düzenlendiği, sürekli sakatlık teminatı limitinin 330.000,00 TL, sağlık gideri teminatı limitinin 330.000,00 TL olduğu, davacının dava öncesinde yaptığı başvuruya rağmen davalı sigorta şirketi tarafından ödeme yapılmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davaya konu kaza nedeniyle rücuya tabi olabilecek herhangi bir gelirin bağlanmadığının bildirildiği,

davacının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen iş göremezlik raporuna göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %2, tıbbi iyileşme süresinin 3 ay olduğunun tespit edildiği, aktüer bilirkişi tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca tespit edilen iş göremezlik durumu dikkate alınarak düzenlenen rapora göre davacının geçici iş göremezlik zararının oluşmadığının, sürekli iş göremezlik zararının ise 19.652,58 TL olduğunun tespit edildiği,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesine göre işletene düşen hukuki sorumluluğun aynı Kanunun 91. maddesine göre poliçede belirtilen limitler altında sigorta şirketi tarafından teminat altına alındığı, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nda tedavi giderlerinin poliçe teminatı kapsamında olduğunun belirtildiği, dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu'nun trafik kazalarındaki sorumluluğunun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi kapsamında ve sağlık uygulama tebliği ile sınırlı olduğu,

Karayolları Trafik Kanunu Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumunun taraf olmadığı, bu hali ile dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumunun dava konusu talepler yönünden sorumluluğunun bulunmadığı, sigorta poliçesi düzenlenmesi sırasında davalı tarafından risklere karşı prim alındığı, trafik kazası sonucunda oluşacak geçici iş göremezlik zararı, geçici ve sürekli bakıcı gideri zararı ile sağlık uygulama tebliği kapsamında kalmayan zararlardan sigorta poliçesini düzenleyen ve bu zararları poliçe kapsamında teminat altına alan davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunduğu,

davacının dava öncesindeki ödeme başvurusunun davalı tarafa tebliği dikkate alınmakla davalının 10/06/2019 tarihinde temerrüt koşullarının oluştuğu gerekçesiyle. "1-Davanın KISMEN KABULÜ ile; sürekli iş göremezlik nedeni ile 19.652,58 TL maddi tazminatın 10/06/2019 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin ve geçici iş göremezlik tazminat talebinin REDDİNE" karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde.

Mahkemece "Dosyanın mevcut maluliyet raporlarında tespit edilen her iki maluliyet oranı dikkate alınarak terditli hesaplama yapılmak üzere ek rapor düzenlenmesi için yeniden aktüer bilirkişiye tevdine," demekle Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile hükümsüz kalan ilk maluliyet tespit raporuna göre hesaplama yapılmasını bilirkişiden istediğini, bilirkişinin ise bunun üzerine yeniden hesaplama yaparak önceki maluliyet raporunda yer alan %2 oranına göre hesaplama yaparak müvekkilin sürekli iş göremezlik zararının 19.652,58 TL olduğunu belirttiğini, eski tarihli raporla sonuca gidilmiş olmasının hukuka, usule ve yasaya aykırı olduğunu,

bunun yanı sıra yargılama süresi içerisinde Hacettepe Adli Tıp Kurumu'ndan 2 defa rapor aldırıldığını ancak bu hususlarda yapılan masrafların yargılama giderlerine eklenmediği ve bu nedenle eksik hüküm kurulduğunu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323/1-e maddesi uyarınca, tanık ve bilirkişiye ödenen ücretler yargılama gideri olarak sayılmasına rağmen mahkemenin Hacettepe Adli Tıp Kurumu'ndan 2 defa alınan rapor masraflarını yargılama gideri olarak eklememesinin isabetsiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve istinaf edenin sıfatına göre yapılan incelemede;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Maluliyete ilişkin olarak, Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013 tarihi ile 01/06/2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015 tarihi ile 20/02/2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, 20/02/2019 tarihinden sonra da Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; raporda Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen raporun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin Adli Tıp giderinin yargılama giderine dahil edilmediğine yönelik istinaf sebeplerinin incelenmesinde; mahkemece, yargılama sırasında davacının Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığına sevki ile maluliyet rapor alınmasına karar verildiği, davacı tarafından toplam 1830,00 TL Adli Tıp ücreti yatırıldığı ve mahkemeye dekontların sunulduğu halde hüküm fıkrasının yargılama giderleri bölümüne, dahil edilmediği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından yapılan muayene ücreti HMK'nın 323. maddesi gereğince yargılama gideri kapsamında olduğundan, yerel mahkeme tarafından davacı tarafından yatırılan ücretin yargılama giderlerine dâhil edilmemiş olması doğru olmadığından davacı vekilinin buna ilişkin istinaf talebinin kabulü gerekmiştir.

Yukarıda yazılı gerekçeler ile istinaf sebepleri ile sınırlı yapılan incelemeye göre; davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, istinaf konusu yapılmayan ve istinaf konusu edilmekle birlikte yerinde görülmeyen kısımlar baki kalmak üzere, yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrası düzeltilerek, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

II-Davacı tarafça yatırılan istinaf karar harcının talep halinde davacıya iadesine,

III-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı, 98,60 TL tebligat ve posta giderleri olmak üzere toplam 319,30 TL istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

IV-HMK'nın 333.maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

V-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirilmesi, bakiye harç tahsili ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 22/11/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.