Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1633 K.2023/1698

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili .... Ltd. Şti'ye ait, davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın 31.05.2019 tarihinde ... plakalı araç ile kazaya karıştığını, müvekkilinin kaza nedeniyle karşı tarafa 11.500,00 TL ödeme yaptığını, sigorta ettirenin ödediği tazminat tutarını sigortacısından geri isteme hakkı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin tüm talep ve hakları saklı tutularak, müvekkiline ait aracın kazaya karışması ve bu kaza sonucu açılan dava nedeniyle müvekkilin karşı tarafa ödemek zorunda kalmış olduğu tutara karşılık şimdilik 5.000,00 TL’nin müvekkilin karşı tarafa ödeme yapmış olduğu tarihten itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalı sigortadan alınarak müvekkiline verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, davalı tarafından ZMMS ile sigortalı aracın kaza yaptığını ve zarar görene, davalı sigortanın ödemesi gereken hasar bedelini kendisinin ödediğini, ileri sürerek rücuen davalıdan tazminat talep ettiğini, davacının kaza sonrası olay yerinden ayrılmasını gerektiren zorunlu sebep olmadığı halde olay yerini terk ettiğini, bu nedenle müvekkilinin, sigortalısına karşı bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın 31.05.2019 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazası nedeniyle ilama dayalı olarak ödenen tazminatın davalı sigorta şirketinden rücu isteminden ibaret olduğu; davacının, zarar görene yaptığı ödemesini, ZMMS kapsamında sigortalısından talep ettiği, davacıya ait aracın kaza sonrasında araç sürücüsünün kaza mahallini terk ettiği 31.05.2019 tarihli kaza tespit tutanağından anlaşıldığı, KTK'nın 95. maddesi ve ZMMS Genel Şartları B4-f maddesinde, sigorta tarafından, zarar görene ödeme yapılması durumunda, zorunlu bir sebep olmaksızın olay yerini terk etmesinin, sigortalısına rücu sebebi olarak düzenlendiği,

davacı yan Genel Şartlar "B4-f" maddesi gereğince sürücünün olay yerini terkinde ZMMS Genel Şartlarında öngörülen haklı sebeplerin varlığını ve haklı sebebe dayanılarak olay yerinin terk edildiğini somut şekilde ispatlayamadığı, buna ilişkin delil de sunamadığı, bu açıklamalar çerçevesinde, davacının maliki olduğu araç sürücüsünün olay yerini terk ettiği sabit olup, bu terkin genel şartlarda belirtilen haklı sebebe dayandığının davacı tarafından ispatlanamadığı,

davacının Sigorta Genel Şartları "B4-f" maddesi gereğince yapmış olduğu ödemeyi, davalı sigorta şirketinden talep edemeyeceği gerekçesiyle, “davanın reddine” karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, mahkemenin hiçbir delil toplanmadan davanın esası hakkında karar verdiğini, zararın teminat dışı olduğunu ispat yükünün davalı sigorta şirketinde olduğunu, müvekkiline ait aracın halk otobüsü olması ve kaza anında otobüsünün de yolcu dolu olması nedeniyle, araç sürücüsünün yolcularını indirmek için olay yerinden ayrıldığını, olay yerini terk etmesinin söz konusu olmadığını, müvekkilinin zarar görene yaptığı ödemeyi sigorta şirketinden talep edebileceğini, mahkemenin olay yerinden ayrılmasının haklı bir sebep sayılıp sayılmayacağını değerlendirmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Dava, trafik kazası nedeniyle, araç işleteni/sigortalı tarafından, zarar görene yapılan ödemenin, ZMMS kapsamında aracın sigortacısından rücuen tahsili istemidir.

Mahkemece, KTK'nın 95.maddesi ve Genel Şartlar gereğince sigortacının, sigortalısına rücu hakkı bulunduğu durumlarda, ödeme yapan işleten/sigortalının, sigortacısından yapmış olduğu ödemeyi rücuen talep edemeyeceği, davacıya ait araç sürücüsünün kaza sonrası olay yerini zorunlu bir neden olmadığı halde terk ettiği ve bu durumun da sigortacının, sigortalısına rücu sebebi olduğu, bu nedenle davacı işleten/sigortalının yapmış olduğu ödemeyi sigortacısından rücuen talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Somut olayda, 31/05/2019 tarihinde, davacıya ait halk otobüsünün, sürücüsünün sevk ve idaresinde iken park halindeki dava dışı ...'a ait aracın, sol ön kapı ve yan kısımlarına çarparak, olay yerinden ayrıldığı Kaza Tespit Tutanağından anlaşılmaktadır.

Davacıya ait araç sürücüsü kolluk tarafından alınan 13/06/2019 tarihli ifadesinde, park halindeki araca çarptığını, sonrasında ise araçtaki yolcuları bırakıp dönmek için oradan ayrıldığını beyan ettiği görülmüştür.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, KTK'nın 95. maddesi ve ZMMS Genel Şartları gereğince sigortacının, sigortalısına rücu hakkının bulunduğu durumlarda, ödemenin sigortalı tarafından yapılmış olması halinde, ödemeyi yapan işletenin/sigortalının, sigortacısına yapılan ödeme nedeniyle rücu hakkının bulunmamasına,

poliçe tanzim tarihinde yürürlükte bulunan ZMMS Genel Şartları gereğince, kaza sonrası can güvenliği veya tedavi gibi zorunlu bir neden olmadıkça olay yerinin terk edilmiş olmasının sigortacının rücu sebebi olarak kabul edilmiş olmasına, olay yerinden ayrıldığı anlaşılan araç sürücüsünün, ayrılmasına yönelik ileri sürdüğü hususun, ayrılmayı haklı kılacak zorunlu bir sebep olarak görülmemesine, bu durumda davacı sigortalının, sigortacısına rücu hakkının bulunmamasına göre; davacı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden,

istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar erilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.