Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/1681 K.2024/26

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.02.2014 tarihine meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, kazadan sonra kolluk marifetiyle düzenlenen kaza tespit tutanağının hatalı olduğunu, dosya kapsamında yeniden kusur raporu alınması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000,00 TL sakatlık (geçici/sürekli iş göremezlik) tazminatının davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile dava değerini geçici işgöremezlik talebine ilişkin olarak 7.526,42 TL, kalıcı işgöremezlik talebine ilişkin olarak 254.418,75 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, 7.526,42 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 254.418,75 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı olan 261.945,17 TL'nin temerrüt tarihi olan 10/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı sigorta şirketinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun; %1,65 teknik faiz yerine %0 teknik faiz ile progresif rant yöntemine göre düzenlenmesinin yerinde olmadığını, dava konusu trafik kazasının meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, mahkemece davacının zararın meydana gelmesinde müterafik kusuru olup olmadığının değerlendirmediğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine uygun olmadığını, geçici iş göremezlik zararı ve bakıcı gideri taleplerinin teminat kapsamında olmadığını,

dava konusu kazanın iş kazası olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğini, eğer davacı ...’dan geçici iş göremezlik ödeneği, tedavi gideri ya da peşin sermaye değeri almış ise, ...’nın kendi özel kanunlarına göre davalıya rücu imkânı doğacağını, davacının ...’dan herhangi bir ödeme alıp almadığının tespitini talep ettiklerini mahkemece dava konusu kazaya ilişkin ceza yargılamasında taraflar arasında uzlaşma olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE İstinaf talebinde bulunan taraf vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda kaza tespit tutanağı uyarınca,14/02/2014 tarihinde sürücü ...’ın, sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında kavşağa geldiğinde, sağındaki köy yolu ayrımından kavşağa giriş yapan sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki Jandarma Genel Komutanlığı’na ait minibüsle çarpışması sonucu meydana gelen kazada sürücü ...’ın kural ihlali olduğu, sürücü ...’ın kural ihlali bulunmadığının belirlendiği, mahkemece Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı’ndan alınan 27.10.2020 tarihli rapor uyarınca, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsü ...'ın %70 oranında, davacı sürücünün %30 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği,

sürücü ... tarafından sevk ve idare edilen aracın kaza tarihini kapsar şekilde ZMM sigorta poliçesinin davalı sigorta şirketi tarafından tanzim edilmiş olduğu, mahkemece Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD Başkanlığı’ndan alınan rapor uyarınca, davacının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre kaza sonucu meydana gelen sürekli ve kalıcı özürlülük oranının %11,8 olduğu, iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında %100 malul sayılması gerektiği, olay sonrasında 3 ay süreyle bakıcıya muhtaç olduğunun belirlendiği,

11.11.2021 tarihli heyet raporu uyarınca ise davacının geçirdiği trafik kazası soncunda oluşan arızası sebebiyle “Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği” hükümlerine göre % 14 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, 12 ay süre ile geçici iş göremez olduğu, iyileşme dönemi içerinde 1,5 ay tam gün bakıcı ihtiyacı olduğunun belirlendiği, mahkemece iş bu raporun hükme esas alındığı, aktüer bilirkişiden alınan rapor uyarınca davacının sürekli iş göremezlik tazminatı miktarının 254.418,75 TL, geçici iş göremezlik tazminatı miktarının 7.526,42 TL olarak hesaplandığı,

mahkemece anılan raporların hükme esas alınmasıyla yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kaza tespit tutanağı içeriğindeki belirlemelerin kazanın oluş biçimi ile uyumlu bulunmadığı, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun oluşa, kaza tespit tutanağında yer alan kroki kapsamına daha uygun bulunduğu, buna göre kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsü ...'ın %70 oranında, kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Yönetmelik hükümlerine uygun ve denetime elverişli olduğu,

mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemi uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi hükme esas alınan iş bu aktüer raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunduğu, geçici iş göremezlik zararı ve bakıcı gideri taleplerinin poliçe teminat kapsamında olduğu, dava konusu kazanın iş kazası olduğuna dair bir belirleme bulunmadığı gibi mahkemece ... kapsamında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılıp verilen cevabi yazı uyarınca davacıya ödeme yapılmadığının belirlendiği,

meydana gelen zararın artmasında davacıya atfedilebilecek bir müterafik kusur bulunmadığı ve ceza soruşturması kapsamında taraflar arasında uzlaşma bulunmadığının anlaşılmasına göre, usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.