Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/242 K.2022/329

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06/08/2008 tarihinde meydana gelen trafik kazası neticesinde müvekkili küçük ... yol kenarında iken davalı sigorta şirketinin sigortalısı ...'ya ait sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarpması neticesinde yaralandığını ve iş göremez duruma düştüğünü, araç sürücüsü ...'nın kusurlu olduğunu belirterek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik geçici iş göremezlik olarak 500,00 TL, daimi iş göremezlik için 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL tazminatın 14/06/2016 temerrüt tarihinden işleyecek yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan ... plaka sayılı aracın müvekkili şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, şirketin poliçeden kaynaklanan maddi tazminat talebinden doğan sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kusur durumu ve sakatlık oranı hakkında Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, dava dilekçesinde davacının herhangi bir maluliyeti olduğundan bahsedilmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 06/08/2008 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacı küçük ...'ın yaralanmasından kaynaklı tazminat isteminde bulunulmuş ise de davalı sigorta şirketinin sigortalısı ve araç sürücüsü dava dışı ...'nın olayın meydana gelmesinde kusursuz olduğunun tespit edildiği, kazaya karışan aracın ZMMS poliçesini düzenleyen davalı sigorta şirketinin sigortalısının kusursuz olması nedeniyle 2918 sayılı yasanın 86. maddesi gereğince maddi tazminattan kaynaklı sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kapatılan Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1658 Esas - 2009/645 Karar sayılı dosyasında dosya içeriğinde olmayan kaza tespit tutanağın istenmesi üzerine sürücünün kaza sonrası olay yerini terk etmesi neticesinde kaza tespit tutanağının kolluk tarafından hazırlanmamış olduğunun anlaşıldığını, ancak kazanın meydana gelmesinde olay yeri bilgileri, beyanlar ve görgü tanıkları ifadelerinin mevcut olduğunu, olayın canlandırması sağlanarak rapor alınması taleplerinin kabul edilmemesinin doğru olmadığını, olayın oluş şekli ve neticesi kazanın meydana gelmesinin açık ve net olarak belirlenemediğini,

bu konuda uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiğini Yargıtay uygulamasında da böyle durumlarda her iki tarafa %50 kusur verilmesi yönünde olduğunu belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir

Yerel mahkeme tarafından davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Somut olayda; birbirini teyit eden ve dosya kapsamı ile oluşa uygun olduğu anlaşılan kusur raporlarından, olay tarihinde yaşı küçük olan davacı küçüğün aniden yola çıkması sonucu, küçüğün yaralanması ile sonuçlanan kazada davalı şirketin sigortaladığı araç sürücünün kusuru olmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle davacının istinaf istemine itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.