Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/248 K.2022/334

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı sigorta vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’un, 26/05/2018 tarihinde, ...

Sigorta şirketine Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın sebep olduğu trafik kazasında yaralandığını, trafik kazası tespit tutanağına göre kazanın oluşumunda, ... plakalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kaza sonucu müvekkilinin geçici ve sürekli iş göremez halde kaldığını, hayatını bir başkasının yardımı ile sürdürebildiğini, dava öncesinde tazminat ödenmesi için 26/10/2018 tarihinde davalı sigorta şirketine başvurduklarını, yasal sürede ödeme yapılmadığını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL bakıcı gideri ve 100,00 TL maluliyet zararı olmak üzere şimdilik 300,00 TL nin, temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile taleplerini 6.712,36 TL geçici, 6.511,99 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.176,36 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 15.400,71 TL olarak artırmıştır.

Davalı ...

Sigorta Şirketi vekili cevap dilekçesine; müvekkili şirketin poliçe teminat limiti ve sigortalının kusuru oranında sorumlu olduğunu, kusur oranının Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenmesini, müvekkilinin tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, bu ödemelerin SGK tarafından karşılanması gerektiğini, tazminat hesabının aktüer siciline kayıtlı bilirkişi tarafından TRH 2010 mortalite tablosuna göre ve 1.8 teknik faiz ile yapılmasını, SGK tarafından davacıya yapılan-yapılacak ödemelerin müvekkilinin aleyhine hesaplanacak tazminattan düşülmesini,

müvekkilinin ancak sürekli maluliyet raporu alındıktan sonraki bakıcı gideri tazminatından sorumlu olduğunu, kabul anlamına gelmemek şartıyla dava tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu tutulabileceğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı şirkete ZMMS ile sigortalı aracın %50 kusuruyla davacıya çarpması sonucu davacının %8 engelli kalacak, 270 gün iyileşme süresi olacak ve 90 süreyle başkasının bakımına muhtaç kalacak şekilde yaralanması nedeniyle, alınan bilirkişi raporuna göre davacının uğramış olduğu 6.712,36 TL geçici iş göremezlik, 6.511,99 TL sürekli iş göremezlik, 2.176,36 TL bakıcı gideri zararından davalının sorumlu olduğu anlaşıldığından, yapılan ıslah da dikkate alınarak davacının maddi tazminat davasının kabulü ile.

6.712,36 TL geçici iş göremezlik, 6.511,99 TL sürekli iş göremezlik, 2.176,36 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 15.400,71 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 12/11/2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınmasına karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yürürlükteki genel şart hükümleri gereğince geçici bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik tazminatı ile tedavi süresince ortaya çıkan yol giderleri bakımından müvekkil şirketin sorumluğu bulunmadığını bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davalı şirkete ZMMS ile sigortalı aracın %50 kusuruyla davacıya çarpması sonucu, davacının %8 engelli kalacak, 270 gün iyileşme süresi olacak ve 90 süreyle başkasının bakımına muhtaç kalacak şekilde yaralanması nedeniyle, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararın ile bakıcı gideri zararının oluştuğu anlaşılmıştır.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları 14 Mayıs 2015 gün 29355 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak 01 Haziran 2015 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'un 90. maddesinde “Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan Genel Şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir.

Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve Genel Şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.

Danıştay ve Yargıtay tarafından kabul edilen uygulamaya göre “Uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulü kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesi'nin iptal sonrası oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir.” yönünde değerlendirme yapılmıştır. Anayasa Mahkemesi’nin somut norm denetimi neticesinde verdiği iptal kararlarının Resmî Gazete’de yayımlanması ile sonuç doğuracağı ve eldeki tüm uyuşmazlıklara uygulanması gerektiği uyulması zorunlu yargısal içtihatlar ile kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 Esas - 2020/40 Karar sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresinin ve 92. maddesinin (i) bendinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiş olması nedeniyle davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı TBK.nın haksız fiile ilişkin hükümlerine ve Yargıtay uygulamalarına göre belirlenmesi gerekir.

6098 Sayılı TBK'nın 54. maddesinde çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar ile kazanç kaybı, bedensel zararlar kapsamında sayılmış olup, geçici iş görmezlik ve geçici bakıcı gideri zararları bu kapsamdadır. Sürücü ve işletenin, zarar görenin geçici iş görmezlik ve geçici bakıcı gideri zararlarından sorumlu olması nedeniyle, aracın sigortalı olması halinde 2918 Sayılı Yasanın 90. maddesi gereğince, sigortanın sorumluluğu da TBK hükümlerine göre belirleneceğinden ve geçici iş göremezlik zararları 2918 Sayılı Kanun'un 92. maddesinde sigorta teminatı dışında tutulmadığından, davacı geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatını davalı sigorta şirketinden talep edebilir.

Genel Şartlara atıf yapan kanuni düzenleme Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gibi, geçici iş göremezlik zararı tedavi giderlerinden olmayıp, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesinde, geçici iş göremezlik zararlarının SGK'nın sorumluluğunda olduğuna ilişkin her hangi bir düzenleme de yer almamaktadır.

6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, geçici iş göremezlik ödemelerinin bu yasa kapsamı içerisinde bulunmaması (Yargıtay 10.H.D.'nin 2016/10172 E. 2019/10217 K. 24.12.2019 Tarihli, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2012/5743-2013/4496 sayılı, 01.04.2013 tarihli ilamı vb.), hükme esas alınan raporların yöntemine ve usulüne uygun şekilde düzenlenmiş olması, denetime ve hükme elverişli olması,

davalı sigorta şirketinin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olduğunun, bu tazminatın SGK’nın sorumluluğunda bulunan tazminatlardan olmadığının yerleşik Yargıtay uygulamaları ile istikrar kazanması nedeniyle davalı sigortacının geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatından sorumlu tutulmasında bir usulsüzlük bulunmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı sigorta vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.