Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/253 K.2022/398

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde. 20.01.2009 tarihinde dava dışı ...'in sevk ve idaresindeki davalı ... Sigorta Anonim Şirketi'ne sigortalı ... plaka sayılı otobüsle, dava dışı ...'ın sevk ve idaresindeki diğer davalı ...

Sigorta A.Ş.'ne sigortalı ... plakalı araçların çarpışması sonucu ... plakalı otomobilin karşı yönden gelen ve davacının içinde yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araca çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, olay tarihinde çiftçilik yaparak geçimini sağlayan davacının maddi zarara uğradığını, kaza sonrası açılan ceza davasında ... plaka sayılı araç sürücüsünün asli, ... plaka sayılı araç sürücüsünün tali kusuru tespit edilerek cezalandırılmalarına karar verildiğini, davalı ...

Sigorta A.Ş.'ye yapılan müracaat sonucu 6.682,91 TL ödeme yaptığını, ancak yapılan ödemenin davacının zararını karşılar mahiyette olmadığını, bu nedenle Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne daimi maluliyet tazminatı talebi için dava açtığını, kalıcı maluliyet tazminatı için açılan davanın kabul edilerek kesinleştiğini, o dosyaya gelen Ankara Üniversitesi ATK raporunda geçici işgöremezlik süresinin 6 ay olarak belirlendiğini ileri sürerek 10,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi ve bakım giderlerinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt (avans) faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

yargılama sırasında davacı vekili tarafından bilirkişi raporu doğrultusunda dava miktarı 10.440,62TL olarak ıslah edilmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; bahsi geçen ... plakalı aracın müvekkili şirkete 09/11/2008-2009 tarihleri arasında ... numaralı Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, trafik poliçesi için teminat limitinin 150.000,00TL olduğunu, manevi tazminat talebinin poliçe teminatına dahil olmadığını, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sigorta şirketinin sorumlu olduğunu, sigorta şirketine geçici iş göremezlik tazminatı talebi ile yapılan başvurunun bulunmadığını, müvekkili şirketin temerrüdünden bahsedilemeyeceğini, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığını, talep edilen avans faizinin haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, faize ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...

Sigorta vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazanın 20/01/2009 tarihinde meydana geldiğini, dava tarihi itibariyle 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, talebin zamanaşımına uğradığını, 20/01/2009 tarihinde maluliyetle sonuçlanan yaralamalı trafik kazasına karıştığı belirtilen ... plakalı aracın 02/07/2009-2010 tarihleri arasında geçerli olmak üzere... nolu zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile maluliyet halinde kaza tarihi itibarıyla şahıs başına azami 150.000,00TL poliçe limiti ile ... adına sigorta şirketine sigortalandığını, her ne kadar davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu düşünülse bile,

davacının maluliyet oranı konusunda adli tıp raporu aldırılması, kusur oranının belirlenmesi ve kusur oranına göre maddi tazminat miktarının tespiti gerektiğini, sigorta şirketinin dava konusu talepten sorumlu olduğu kanaatine varılması halinde müvekkili şirketin yasal faizden sorumlu tutulabileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dosya içerisinde toplanan tüm deliller, kaza tutanağı, adli tıp raporu, sigorta poliçesi, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre; olay tarihinde davalı sigorta şirketlerine ZMMS sigortası ile sigortalı araç sürücülerinin kullandığı araçların yaralamalı trafik kazasına sebep olduğu, bu kaza nedeniyle İstanbul Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen 29/11/2018 tarihli raporla göre; davacının geçirdiği trafik kazasına bağlı maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyet tayinine mahal olmadığı,

iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği, iyileşme süresinin ilk 3 ayında bir başkasının yardımına ihtiyaç duyabileceği, dava ve talep artırım dilekçesi, davacının gelir durumu, Yargıtay içtihatları ile poliçenin düzenleniş tarihleri itibarıyla somut hadiseye uygun hesabı yapılan bilirkişi raporunda belirtilen miktarlara uygun olarak davacının maddi tazminat talep hakkı bulunduğu,

davalı sigorta şirketinin davacı tarafından davadan önce sigorta şirketlerine bir başvuru bulunmadığından dava tarihinden itibaren davalı sigorta şirketlerinin temerrüde düştüğü kabul edilerek bu tarihten itibaren faiz işletilmesi gerektiği, ... sigorta şirketine sigortalı aracı ticari olması nedeniyle bu davalı hakkında avans faizi işletilmesi gerektiği, ... sigortaya sigortalı aracın hususi araç olması nedeniyle yasal faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.548,56 TL geçici iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ...

Sigortadan, 1.637,14 TL geçici iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Sigortadan, 1.598,40 TL bakıcı gideri tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ... Sigortadan, 399,60 TL bakıcı gideri tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Sigortadan, 305,53 TL tedavi masrafının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ...

Sigortadan, 51,38 TL tedavi masrafının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Sigortadan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafın kısmi dava açtığını, dava değerini ise 10-TL olarak belirlediğini, bilirkişi raporu doğrultusunda sunulan dilekçesinde de bu değeri rapordaki gibi ıslah yoluyla değiştirdiğini ve olay tarihinden itibaren avans faizi istediğini, mahkeme tarafından ise talebin aşılması yoluyla müvekkil aleyhine tedavi masrafı olarak 305,53-TL olarak hüküm kurulduğunu, kararın bu yönüyle hatalı olduğunu,

ayrıca tüm alacak kalemleri yönünden dava tarihinden faiz işletilmesine hükmedilmiş olup halbuki ıslah dilekçesi ile arttırılan kısımlar yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken aksi yönde kararın hukuka aykırı olduğunu, davacıya Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 20.01.2009 - 04.08.2009 tarihleri arasında toplam 5.791,84 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, mahkeme tarafından sosyal güvenlik kurumu nezdinde araştırma yapılmadığını, kuruma davacıya geçici iş göremezlik ödeneği ödenip ödenmediği hususunda yazı yazılmadığını ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu,

geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin teminat kapsamında bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemidir. 1) Talep aşımına ilişkin olarak,

6100 sayılı HMK'nın “Taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26. maddesinde (mülga HUMK'nın aynı doğrultuda hüküm içeren 74. maddesinde) “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hakimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır" hükmü yer almaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 10,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve tedavi ve bakım giderlerinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt (avans) faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacı vekili tarafından bilirkişi raporu doğrultusunda dava miktarı 10.440,62 TL olarak ıslah edilmiştir.

Mahkemece toplam 10.450,62 TL’ye hükmedilebilecekken talep aşılmak suretiyle 10.540,61 TL’ye hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2) Geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin olarak; sigortalıya, iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremez durumda bulunduğu sürece, Kurum tarafından 5510 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca geçici iş göremezlik ödeneği ödenir. Bu ödenek iş kazalarında olay, meslek hastalığında da tedavinin başladığı tarihten itibaren çalışmaz durumda kaldığı(raporlu olduğu) sürece ödenir.

Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelir de iş kazası sonucu oluşan maddi zarar kapsamındadır. Raporlu olunan dönemde çalışamayan sigortalının bu dönemde yoksun kaldığı ücreti kadar bir zararının oluşacağı ve bu zararında maddi zarar içerisinde kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Sigortalının zararlandırıcı olay nedeni ile tedavisinin devam ettiği ve çalışamadığı sürelerde %100 iş gücü kaybına uğradığı kabul edilerek bilirkişi aracılığıyla maddi zarar tespit edilip SGK tarafından ödenmesi gereken geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilen kısmı düşüldükten sonra elde edilecek sonuca göre bu dönemdeki maddi zarar belirlenmelidir.

Davalı vekili istinaf dilekçesi ekinde, davacıya 20/1/2009-4/8/2009 tarihleri arasında 5791,84 TL geçici iş göremezlik ödendiğine ilişkin yazı ibraz edilmiştir. Mahkemece, bu husus araştırılarak kaza tarihinde SGK'lı olarak çalıştığı anlaşılan davacıya kaza nedeniyle yapılan bu ödeme hesaplanan tazminattan mahsup edilmelidir.

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının, uyuşmazlığın çözümünde etkili delillerin toplanmamış ve değerlendirilmemiş olması nedeniyle HMK'nın 353/1-a-6. maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın yeniden görülerek yukarıda açıklanan eksiklikler giderilerek, davanın esası hakkında olumlu/olumsuz karar verilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine, davalı vekilinin sair istinaf sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.