Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/337 K.2022/440

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili dava dilekçesinde.

16/05/2015 tarihinde davacılardan ...'in kullandığı, diğer davacıların içerisinde yolcu olarak bulunduğu ... plakalı seyir halindeki araca, davalılardan ...'a ait olup, davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı İlhan'ın kullandığı... plakalı araç ile...'ın kusuru ile çarpması sonucu davacılardan...'ın yaralandığını, müvekkiline ait araçta hasar meydana geldiğini, yaralanma nedeni ile...'ın çekmiş olduğu elem ve ızdırabın bir nebze hafifletilmesi için her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan... ve ...'dan tahsiline,

aracın hasara uğramasından ötürü ile davacılardan ...'in işe gidememesi ve mahrum kaldığı kar nedeni ile 100,00+100,00=200,00 TL maddi tazminatın, yaralanan müvekkillerine refakat eden ...'in tedavi ve tetkik amaçlı yolculuk giderleri için 100,00 TL maddi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (maddi tazminattan tüm davalılar müştereken sorumlu tutulmak kaydı ile) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile araç hasar bedelini 2.125TL, araç mahrumiyeti zararı bedelini 600TL olarak talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kazaya karışan... plakalı aracın davalı sigorta şirketine trafik sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu ve sorumluluklarının da sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, tedavi ve yol giderleri ile işten kalma ve araçtan kaynaklı kazanç kaybı talebinde bulunulamayacağını belirtilmiştir.

Davalı...... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde kusurlu olmadığı, olsa dahi talep edilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan ... Daşdemir'e usulünce tebligat yapılmasına karşın, yargılamaya katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı/sürücünün %85 kusuru ile meydana gelen kazada davacı ...’in aracında kusur oranına göre 2.125,00 TL tutarında hasar oluştuğu ve aracın pert total olması nedeni ile yeni bir aracın alımı için geçecek 15 günlük süre nedeni ile talep edilebilecek araç yoksunluğu tutarının ise 600,00 TL olduğu, davalılardan ...

Sigorta Şirketinin, bilirkişi raporu ile belirlenen araç yoksunluk giderinden, poliçenin kapsadığı tazminat kalemleri içerisinde yer almaması nedeni ile sorumlu tutulması mümkün olmadığı, davacı ve davalı gerçek kişilerin ekonomik ve sosyal durumu, kazanın oluş şekli, dava tarihi itibari ile paranın satın alma gücü ve özellikle davacıların ceza dosyası içinde yer alan sağlık raporlarının içeriği kapsamında manevi tazminat takdiri gerektiği anlaşıldığından, yapılan ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile; maddi tazminat yönünden, 2.720,00 TL'nin (davalılardan ...

Sigorta Şirketinin sorumluluğu 2.125,00 TL ile sınırlı olmak ve faiz başlangıcı olarak 24/06/2016 olan dava tarihi uygulanmak kaydıyla) 16/05/2015 olan kaza tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak sureti ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılardan ... ...'a verilmesine, manevi tazminat yönünden 3.000,00 TL manevi tazminatın (davacılardan ... için 1.000,00 TL; ... için 1.000,00 TL ve... için 1.000,00 TL olmak kaydıyla) 16/05/2015 olan kaza tarihiden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş;

hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğunu belirterek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacılar vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazası nedeniyle cismani zarardan kaynaklanan manevi tazminatı ile araç hasarı tazminatı ve ikame araç bedeli istemine ilişkindir.

Yerel mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde, Kanun'un takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda; davacının tali kusurlu olması, yaralanma derecesi (ceza mahkemesi kararı içeriğinden davacıların BTM ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları), tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kaza tarihi, kazanın oluş şekli, paranın satın alma gücü, ülkenin ekonomik koşulları, manevi tazminatın amacı, zenginleştirme ve fakirleştirme amacı taşımaması, caydırıcı olması, özendirici olmaması ve 22.06.1966 tarih, 1966/7 Esas - 7 Karar sayılı YİBK kararındaki kriterler gözetildiğinde, gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiğinden, davacılar için belirlenen manevi tazminat miktarının hak ve nesafet kuralları çerçevesinde belirlendiği, az olmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.