Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2022/747 K.2023/288

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.08.2018 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki araca sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kazada davacının ağır yaralandığını, kazaya neden olan aracın ZMMS poliçesinin kaza tarihini kapsar şekilde davalı sigorta şirketi tarafından tanzim edilmiş olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile, 3.000-TL sürekli işgöremezlik tazminatı, 2.000-TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000-TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; kazanın meydana gelmesinde davacı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, bu nedenle davalıdan tazminat talebinin haksız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını, belirlenen maluliyet oranını kabul etmediklerini, karşı taraf lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemidir. Mahkemece kazanın davacının tam kusuru ile meydana geldiğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Somut olayda; kaza tespit tutanağı uyarınca, 19.08.2018 günü sürücü ...'ın, yönetimindeki motorsiklet ile caddede seyir halinde olduğu sırada, sürücü ...'ün yönetimindeki araç ile çarpışması sonucu meydana gelen kazada, motosiklet sürücüsü ...'ün 2918 sayılı KTK.nın 57/b maddesinde belirtilen kavşaklarda geçiş önceliği kuralına uymadığının belirlendiği,

mahkemece alınan kusur raporu uyarınca, kaza tarihinde sürücü ... motosiklet cinsi araç ile seyir halinde iken, Gedikli Sokak üzerinde seyri sırasında aracının hızını hava, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurması Menekşe Sokak anayol tali yol kavşağına yaklaştığında hızını azaltması ve kavşak başına geldiğinde, kendisinin iki yönlü yolda hareket ettiğini düşünerek,

bölünmüş yoldan gelen kamyonete ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken, araçların çarpışma noktalarından ve motosikletin arkasındaki yolcunun havalanarak kamyonetin ön camına düşmesinden anlaşıldığına göre, seyir hızıyla kavşağa girerek kamyonetin sağ ön çamurluk kısmına çarparak, olayın hazırlanması ve vukuuna neden olduğu, kavşaklarda geçiş önceliğine uymamanın, 2918 sayılı KTK.nın 84/h maddesinde asli kusurlu hallerden sayılması nedeniyle sürücü ...’ün asli ve tam kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkemece anılan raporun hükme esas alınmasıyla yazılı şekilde davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun, kaza tespit tutanağındaki tespit ve belirlemeler ile olayın oluşuna uyumlu bulunmasına, hükme esas alınan kusur raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusuru kanıtlanmadığından davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin tüm istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.