Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2023/1185 K.2024/1690

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde.

06/07/2018 tarihinde davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın, müvekkilinin yolcu konumunda bulunduğu ... plakalı motosiklete çarpması sonucu gerçekleşen trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, kaza nedeniyle Ereğli Konya Devlet Hastanesinde tedavi altına alındığını, Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinden engellilik sağlık kurulu raporu alındığını, engellilik oranının %15 olarak belirlendiğini, davalı sigorta şirketine başvuruda bulunulduğunu, müvekkiline 27/09/2019 tarihinde 12.650,88 TL ödeme yapıldığını,

yapılan eksik ödeme nedeniyle sigorta şirketine başvuruda bulunulmasına rağmen ödeme yapılmadığını, ara buluculuk görüşmelerinden bir sonuç alınamadığını belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 100,00 TL kalıcı iş gücü zararının davalı sigorta şirketinden temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaza nedeniyle davacı tarafından müvekkili şirkete usulüne uygun bir başvurusu olmadığından davanın usulden reddine karar verilmesini, kaza nedeniyle davacının zararının ödendiğini, kazada karşı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunundan davanın reddine karar verilmesini, aksi halde davacının sürücü belgesi olmayan eşinin kullandığı motora binmesi kask ve koruyucu tertibat kullanmaması nedeniyle zararın oluşumunda müterafik kusurunun bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 12/02/2021 tarihli raporda; davacının kalıcı maluliyetinin gerek Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliği'ne göre, gerekse Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik Hükümlerine göre % 3,0 oranında olduğunun belirlendiği, engel oranı belirtir rapordaki tespit ile, maluliyet oranını belirler rapor arasında çelişki olması ve her iki tarafında rapora itirazları nedeniyle Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan maluliyet raporu alınmasına karar verildiği,

İstanbul Adli Tıp Kurulu 2. İhtisas Kurulundan alınan 04/04/2022 tarihli raporda, davacı ...’ın 06.07.2018 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı yaralanması sebebiyle 03/08/2013 tarih, 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile bu yönetmelik kapsamında yer almayan bölüm, cetvel ve listeler için, 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyet oranının %0 (yüzdesıfır) olduğunu,

yaralanması sebebiyle 30.03.2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik kapsamında, kişinin tüm vücut engellilik oranının %0 (yüzdesıfır) olduğu, iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 3 (üç) aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, mahkemece alınan raporlar arasında yeniden çelişki oluştuğundan bu kez Adli Tıp Kurumu Üst kurulundan çelişkiyi giderir rapor talep edildiği,

Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan alınan 26/01/2023 tarihli rapor, davacı ...’ın 06.07.2018 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı yaralanmasının, 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan, kişinin maluliyet oranının %0 (yüzdesıfır) olduğu,

30.03.2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik kapsamında, kişinin tüm vücut engellilik oranının %0 (yüzdesıfır) olduğu, iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 3 (üç) aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği,

dava dilekçesi ekinde sunulan ve Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi tarafından düzenlenen 06/02/2019 tarihli raporda, engel oranı % 15 olarak belirlenmiş ise de, raporun içeriği incelendiğinde % 5'lik oranın duyu kaybından, % 11'lik oranın her iki eldeki ağrı nedeniyle ve eklemdeki şişkinliğe dayalı olarak verildiği, bu haliyle zaten kalıcı maluliyeti belirlemediği anlaşıldığı gibi, trafik kazalarında oluşan kalıcı maluliyetinin belirlenmesine yönelik çıkarılan yönetmelik kapsamında da düzenlenmediğinden engellik raporuna itibar edilmediği,

Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 12/02/2021 tarihli raporda %3 oranında kalıcı maluliyet tespit edilmiş ise de, söz konusu raporun düzenlenmesinden sonra 12/02/2021 tarihli fizik tedavi ve rehabilitasyon kliniğince düzenlenen adli raporda "eklem hareket açıklığı normal olarak değerlendirilmiş, kas gücü defisiti yoktur, ince ve kaba motor beceri kaybı yoktur." tespitinin yapılmış olması, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca, alınan tüm adli tıp raporları ve radyolojik görüntüleri değerlendirilerek sonuca gidilmiş olması ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın gönderildiği,

Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca da aynı şekilde değerlendirme yapılarak davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiş olması gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, müvekkilin kaza nedeni ile Ereğli(Konya) Devlet Hastanesinde tedavi altına alınmış olup Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesinden Engellilik Sağlık Kurulu raporu alındığını, ekte bulunan raporda da görüleceği üzere müvekkilin engellilik oranının %15 olarak belirlendiğini, İstanbul Adli Tıp İkinci Üst Kurumunun 30.01.2023 tarihli raporunda müvekkilin 06.07.2018 tarihli trafik kazasına bağlı bedensel özrünün %0 olduğunun tespit edildiğini, müvekkilin halen yürümede sıkıntı çektiğini ve kaza nedeniyle elini tam olarak kullanamadığını,

dosyaya sunulan Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu raporunda müvekkilin maluliyet oranı %15 olarak belirlenmiş olup iki rapor arasında çelişki bulunduğunu, çelişkinin giderilmesi için dosyanın tekrar bilirkişiye gönderilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE Mahkemece verilen kararda, kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak HMK'nın 355. maddesi gereğince yapılan inceleme neticesinde; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemidir.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere, 15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (4 sayılı Kararname) ile de Adli Tıp Kurumunun yeniden düzenlenmiş olmasına,

Nitekim 4 sayılı Kararname'nin 7'nci maddesinde Adli Tıp Üst Kurulları hakkında düzenleme yapılmış olup Kararnamenin 16'ncı maddesinin (d) bendinde Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri inceleyip kesin karara bağlamak Adli Tıp Üst Kurullarına verilen görevlerden biri olarak hükme bağlanmasına,

anılan düzenlemeden de açıkça anlaşılacağı üzere, Adli Tıp Üst Kurulları çeşitli sağlık kuruluşları ile Adli Tıp İhtisas Kurulları raporları arasında çıkabilecek çelişkileri son merci olarak inceleyip kesin olarak karara bağlamakla görevli kılınmış olmasına, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Kliniğinince düzenlenen 12.01.2022 tarih ve 8666688 sayılı adli raporda.

“2018 temmuz ayında trafik kazası sonrası ellerinde fx öyküsü bulunan hasta sol el bileği rom ekstansiyon:60, fleksiyon:90, ulnar deviasyon: 40, radial deviasyon:30 derece, sağ el bileği rom fleksiyon:70, ekstansiyon:60, ulnar devasiyon: 40, radiyal devasiyon: 50, bilateral parmak eklem hareket açıklığı normal olarak değerlendirilmiştir, kas gücü defisiti yoktur, ince ve kaba motor beceri kaybı yoktur.” şeklinde kayıtlı olduğu ve üst kurul tarafından son durum raporlarının değerlendirildiği anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 3531-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.