Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2023/120 K.2024/578

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde.

01.08.2014 tarihinde dava dışı sürücü ...’in direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı kazada, araç içinde yolcu olarak bulunan davacının kalıcı şekilde sakatlandığını, Develi Hatice Muammer Kocatürk Devlet Hastanesinin 28.01.2015 tarihli raporunda maluliyet oranının %98 olarak belirlendiğini, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/423 esas sayılı dosyasında müvekkili aleyhine trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kamu davası açıldığını ancak beraat ettiğini, aracın ...'in annesine ait olduğunu ve davalı ...

Sigorta A.Ş.'ye Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, poliçenin kişi başına ölüm ve sakatlanma halinde 268.000,00 TL, bakıma muhtaç olunması sebebiyle 268.000,00 TL olmak üzere toplam 536.000,00 TL teminat sağladığını, davalı şirkete teminat ödenmesi yönündeki ihtarın 7 adet ekiyle birlikte 07.12.2019 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak 8 işgünü içerisinde ödeme yapmayan davalı şirketin temerrüde düştüğünü belirterek, belirsiz alacak olarak şimdilik 1.000,00 TL’nin temerrüt tarihi olan 17.12.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...

Sigorta A.Ş.'den limit sınırları içerisinde tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile, bakıcı gideri tazminat taleplerini 268.000,00 TL'ye, iş göremezlik tazminat taleplerini 268.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dava dilekçesinde; davanın öncelikle zamanaşımından reddi gerektiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun bedeni zararlarda azami 268.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının sigortalı aracın sürücüsü olduğunu, kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini, sürücünün kendi kusuruna denk gelen zararların poliçe teminatı kapsamında bulunmadığından davanın reddi gerektiğini, aksi kanaatte olunması halinde, öncelikle davacının araç sürücüsü olup olmadığının, kazanın meydana gelmesinde yol ya da araç kusuru bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden,

davacının -var ise- dava konusu kaza nedeniyle meydana gelen maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilebileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

01.08.2014 tarihinde ... plakalı aracın tek taraflı kazasında, araç içinde bulunan davacı ...'nun yaralandığı, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ve/veya Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği birlikte değerlendirildiğinde davacının, vücut genel çalışma gücünden % 100 oranında kaybettiği, devamlı surette bakıcıya muhtaç olduğu, kazaya karışan aracın kaza anında araçta bulunan ...'in annesi ... adına kayıtlı ve davalı şirket nezdinde trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu, davacı ...'nun maluliyetinden dolayı ifade veremeyecek durumda olduğu,

...'in beyanı ve bu beyana istinaden tutulan kaza tespit tutanağı haricinde kazaya karışan aracın kaza anında sürücüsünün davacı olduğuna dair görgü tanığı yada başka delil bulunmadığı, kaza anında aracın kimin sevk ve idaresinde olduğunu ispat yükünün davalı sigorta şirketine ait olduğu, kaza anında aracın sürücüsünün davacı olduğunun davalı tarafça ispat edilemediği, davacının araçta yolcu konumunda olduğunun kabulü gerektiği, kazanın meydana gelmesinde sürücü ...'in tam kusurlu olduğu, alkollü olarak araç kullanan sürücünün aracına yolcu olarak binen davacının %20 oranında müterafık kusurlu olduğu,

%20 müterafik kusur indirimi sonucu davacının, 1.861.926,32 TL sürekli iş gücü kaybı yönünden maddi zararı ile 2.201.578,00 TL yaşam boyu bakıcı gideri zararı oluştuğu, davalı şirkete başvurunun 07/12/2019 tarihinde yapıldığı, ödemede bulunmayan davalının 8 iş günü sonrası 19/12/2019 tarihinde temerrüte düştüğü, aracın ticari olmaması nedeniyle tazminat alacağına yasal faiz işletilebileceği, dava tarihi itibarıyla ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı, bedel artırımının poliçe limiti kapsamında yapıldığı anlaşıldığından,

yapılan bedel artırımı da dikkate alınarak "Davanın kabulüne, 268.000,00-TL daimi iş göremezlik, 268.000,00-TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 536.000,00-TL'nin 19/12/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün davacı olması nedeniyle kendi kusuruyla meydana gelen kaza nedeniyle tazminat talep edilemeyeceğini, mahkemece sürücünün başkası olduğu kabulünün doğru olmadığını, sürücünün kim olduğunun mahkemece yeterince araştırılmadığını, kaldı ki poliçede sadece 268.000,00 TL tek limit olduğunu, mahkemece iki ayrı limit varmış gibi fazlaya karar verilmesinin doğru olmadığını, poliçe kapsamında sürekli bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, bu giderden SGK'nın sorumlu olduğunu,

hükme esas alınan maluliyet raporunda “sürekli bakıcı ihtiyacı” olduğuna dair bir tespitin bulunmadığını sadece %100 maluliyet bulunduğunun tespit edildiğini, rapor düzenlenirken muayene yapılmadığını, raporun yetersiz olduğunu, belirterek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE İstinaf talebinde bulunan davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Zararın sigorta kapsamında bulunmadığını ispat yükünün davalı sigorta şirketinde olduğu, dosya kapsamında bu yönde bir delil sunulmadığı, olayla ilgili ceza dosyası kapsamından da dava konusu kazanın gerçekleştiği anda araç sürücüsünün davacı olduğunun ispatlanamadığı, hükme esas alınan Erciyes Ünv.

Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, her ne kadar bakıcı ihtiyacına yönelik bir tespit yoksa da, raporda aynı üniversitenin konsültasyon sonucu düzenlenen ve maluliyete de esas alınan 28/07/2021 tarihli heyet raporundaki “…kişisel bakım ve günlük işlerini tek başına yapamadığı, tekerlekli sandalye ile mobilize olduğu, fas evre 0, uyku EEG'sinde sol frontotemporal alanlardan kaynaklanan epileptik aktivite ile uyumlu elektrofizyolojik bulgular olduğu, posttravmatik epilepsi mevcut olduğu,

günlük aktivite ve kişisel bakım gereksinimlerini aile bireyleri yardımı olmadan yapamadığı, uygun ve yeterli tedavi altında günlük aktivitelerinin korunma tedbirleri veya başkasının yardımıyla gerçekleştirilmesine izin veren sıklık ve sayıda nöbetler mevcut olduğu kayıtlıdır.” şeklindeki tespit nazara alındığında %100 vücut genel çalışma gücünden kaybeden davacının sürekli bakıcı ihtiyacı olduğunun anlaşılmasına göre, raporda bakıcı ihtiyacına yönelik tespit bulunmamasının sonuca etkili olmadığı, davacının sürekli bakıcı ihtiyacının bulunduğu ve bu giderin TBK'nın 54 ve KTK'nın 91. maddesi gereğince ZMMS kapsamında bulunduğu,

yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre bakıcı giderinin tedavi giderleri limitinden, kalıcı iş gücü kaybı zararının da sakatlık gideri limitinden karşılanacağı, mahkemece bu kapsamda limit belirlenerek ve limit kapsamında karar verildiği anlaşıldığından davalının tüm istinaf sebeplerine itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.