Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/153 K.2024/489

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı dava dışı ...'nin kullandığı ... plakalı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı kaza sonucu vücut bütünlüğünü yitirecek şekilde yaralandığını ileri sürerek, geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 1.000TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ilk karar öncesinde talebini ıslah dilekçesiyle 180.171,94 TL'ye, ikinci karar öncesi de talep artırım dilekçesiyle 290.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... plakalı aracın kaza tarihi itibariyle müvekkili şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, şahıs başına sakatlık teminatının 290.000,00 TL ile sınırlı bulunduğunu, kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün tam kurulu olduğunu kabul etmediklerini, buna ilişkin savcılık dosyasının temini ile davanın niteliği gereği Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

Ankara BAM 35. HD'nin 08/02/2023 Tarih, 2022/2076 Esas-2023/141 Karar sayılı kararına uyularak; iddia, savunma, kaza tespit tutanağı, davacının tıbbi kayıtları, bu tıbbi kayıtları irdeleyen sağlık raporu ve aktüer raporları, BAM kaldırma kararı, sonrasında alınan aktüer raporu ve kazanılmış haklar dikkate alınarak, Fethiye Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 01.02.2021 tarihli müzekkere cevabında merkez müdürlüğünce 9.414,61-TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, dosya kapsamından rücuya tabi ödeme olarak yalnızca anılan tutarda geçici iş göremezlik ödemesinin bulunduğu,

davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararı olarak toplam talep edebileceği tazminatın 180.171,94-TL olarak tespit edildiği, rücuya esas 9.414,61-TL tutarın mahsubu sonrasında davacının 170.757,33 TL tazminat alacağının belirlendiği anlaşıldığından, kazanılmış haklar da nazara alınarak,

davacının ilk verilen kararı istinaf etmemesi ve ilk BAM kaldırma kararı sonrası sunulan ıslah dilekçesi dikkate alınarak “Davacının davasının kısmen kabulüne, 170.757,33 TL tazminatın 16/02/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans oranında temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; son karara esas alınan bilirkişi raporunda davacı gelirinin asgari ücretin 1,4 katı alınmasının doğru olmadığını, faiz başlangıç tarihinin 16/02/2016 yazıldığını hâlbuki dava tarihinin 16/03/2016 olduğunu, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; davalının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığını belirterek, istinaf mahkeme kararının onanarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı sigorta vekili tarafından ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davacı, istinaf dilekçesi sunmasına rağmen istinaf sebebi ileri sürmemiş ve kararın onanması talep etmiş olup HMK’nın 355. maddesi kapsamında resen kamu düzenine aykırılıklar yönünden yapılan incelemede, dosyada kamu düzenine aykırılık tespit edilmediğinden davacının istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davalının istinafı yönünden;

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, mahkemece Dairemiz kaldırma kararı gereğince usulüne uygun alınan bilirkişi raporuyla davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararı belirlenerek ve usuli kazanılmış haklar gözetilerek karar verildiği anlaşıldığından, davalının bu hususlara yönelik istinafına itibar edilmemiştir.

Ancak, usuli kazanılmış haklar kapsamında kaldırma kararı öncesi mahkemece faizin dava tarihi olan 16/03/2016 tarihinden başlatılmasına rağmen mahkemece bu kez faizin 16/02/2016 tarihinden başlatılması doğru olmadığından davalının buna yönelik istinafının kabulü gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve faiz başlangıç tarihinin düzeltilmesine, esasa yönelik kaldırma yapılmadığından vekâlet ücretinin ilk derece mahkemesi kararındaki haliyle bırakılmasına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

III-Harçlar Kanunu gereğince davacıdan alınması gereken istinaf karar harcı peşin olarak yatırıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

IV-İstinaf talebi reddedilen davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

V-İstinaf talebi kabul edilen davalıdan alınan istinaf karar harcının isteği halinde davalıya iadesine,

VI-İstinaf talebi kabul edilen davalı tarafından istinaf başvurusu nedeniyle yapılan 1.169,40 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve 70 TL tebligat gideri olmak üzere toplam 1.239,40 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

VII-HMK'nın 333.maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

VIII-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirilmesi, bakiye harç tahsili ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 03/04/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.