Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2021/2109 K.2021/1596

Taraflar arasındaki İhtiyati Haciz davasının yargılaması sonucunda verilen kararın süresi içinde karşı taraf vekilince istinaf edilmiş olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İhtiyati haciz talep eden vekili, 75 adet toplam 678.340,44 TL tutarlı faturalar nedeni ile karşı taraf borçludan 678.340,00 TL alacaklı olduğunu, borcun ödenmediği gibi rehinle de temin edilemediğini ileri sürerek ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından ... tarihli Değişik İş Kararı ile; ihtiyati hacze konu faturaların sevk irsaliyelerinin teslim alan bölümünün imzalı olması nedeniyle alacağın varlığı konusunda yaklaşık ispat koşulunun gerçekleştiği, talepçinin borçludan 678.340,00 TL alacaklı olup ihtiyati haciz kararının verilmesi için gerekli yasal koşulların oluştuğu gerekçesiyle karşı taraf/ borçlunun alacak tutarı olan 678.340,44 TL’yi karşılamaya yetecek miktarda taşınır, taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine alacak tutar miktarının % 10 karşılığı olan 67.834,04TL teminat yatırıldığı taktirde ihtiyati haciz konulmasına karar verilmiştir.

İhtiyati haciz kararına itiraz eden karşı taraf/borçlu vekili, faturaya dayalı belgelerle ihtiyati haciz kararı verilmesinin yerinde olmadığını, faturaların her zaman tek taraflı olarak düzenlenebilen, alacağın varlığı ve muaccel olduğu hususunda kanaat oluşturmayan, kesin vadeyi göstermeyen, akdi ilişkiyi ispatlamaya yeterli olmayan belgeler olduğunu, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için kesin bir ispat aranmamakta ise de, özellikle hukuki bir işlem söz konusu olduğunda,

alacağın varlığının ve muaccel olduğunun yazılı bir belgeye veya belgeler zincirine dayanmasının hak kaybına sebebiyet vermemek adına tercih edilmesi gereken bir yol olup bu hususun Yargıtay kararların da açıkça mevcut bulunduğunu, müvekkili ve karşı taraf arasında yapılmış bir muacceliyet anlaşmasının da bulunmadığını, vadesi gelmemiş borçtan dolayı ihtiyati haciz verilmesi, İİK’da ayrık olarak öngörülmüş ise de;

somut olayın İİK.257/II de düzenlenen şartları taşımadığını, müvekkilinin yıllardan beridir aynı bölgede hizmet verdiğini, belirli bir yerleşim yeri, iş çevresi ve mevcut bir tanınırlığının bulunduğunu, müvekkil şirketin mallarını gizlemesi, mallarını kaçırmaya hazırlanması, kaçması yahut alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunması durumunun söz konusu olmadığını, bu nedenlerle ihtiyati haciz kararına itirazlarının kabulüne karar verilerek haczin kaldırılmasını, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından 14/04/2021 tarihli ek karar ile; ihtiyati haciz kararına itirazın süresi içerisinde yapıldığı, alacaklı vekili faturaya dayalı ihtiyati haciz talep ettiği ve faturaya konu malların karşı taraf/borçluya teslim edildiğine dair belge (irsaliyeli fatura) sunduğu, sunulan belgelerin İİK 258/2 maddesi anlamında alacağın varlığı hususunda kanaat uyandırıcı nitelikte olduğu gerekçesiyle itirazının reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, ihtiyati haciz kararına itiraz eden karşı taraf/ borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İhtiyati haciz kararına itiraz eden davalı vekili istinaf dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarla, tek taraflı olarak düzenlenebilen, alacağın varlığı ve muaccel olduğu hususunda kanaat oluşturmayan, kesin vadeyi göstermeyen, akdi ilişkiyi ispatlamaya yeterli olmayan belgelere dayalı verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması gerektiğini istinaf sebebi olarak bildirmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine iliykin olup, istinaf konusu karar ihtiyati hacze itirazın reddine ilişkin 14/04/2021 tarihli ek karardır.

Mahkemece yazılı gerekçeyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İhtiyati haciz, alacaklının bir para alacağının zamanında ödenmesini güvence altına almak için mahkeme kararı ile, borçlunun mallarına geçici olarak el konulması olarak tanımlanmaktadır. İhtiyati haciz talep edebilmek için, İİK'nın 257/1. maddesine göre alacağın para alacağı olması, vadesi gelmiş ve rehinle temin edilmemiş olması ya da İİK'nın 257/2. maddesindeki şartların gerçekleşmiş bulunması gerekir.

İİK'nın 258/1. maddesinin ikinci cümlesinde "Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebebi hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeye mecburdur." şeklinde yapılan düzenleme ile alacaklının ihtiyati haciz talep edebilmesi ve ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın varlığı ve istenebilir olduğunun tam ve kesin olarak ispat edilmesi gerekliliği aranmamış, bu konuda mahkemeye kanaat getirecek delillerin sunulması yeterli kabul edilmiştir.

Somut olayda, alacaklı faturalar ile faturalardaki malların teslim edilmesine ilişkin irsaliyelere dayanarak ihtiyati haciz talep etmiştir. Alacaklı borçlu şirket yetkilisinin imzasını taşıyan irsaliyeleri faturalara eklediğinden ihtiyati haciz kararının sırf faturaya dayalı verildiğinden söz etmek mümkün olmadığı gibi,bu durum alacağın varlığını 2004 Sayılı İİK'nın 258. maddesinde belirtilen yaklaşık olarak ispat etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin bu gerekçelerle itirazı reddetmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmemiştir.

Bu nedenle karşı taraf/borçlu vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

....