Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2024/2348 K.2024/16

İlk derece mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, Türk Borçlar Kanunu'nun 76. Maddesi uyarınca ön ödeme talepli olarak tazminat davası ikame ettiklerini, 24/05/2024 tarihli tensip tutanağında herhangi bir ara karar kurulmadığını, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 76. maddesinde düzenleme altına alınan. "Zarar gören, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunduğu ve ekonomik durumu da gerektirdiği takdirde hâkim, istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verebilir.

Davalının yaptığı geçici ödemeler, hükmedilen tazminata mahsup edilir; tazminata hükmedilmezse hâkim, davacının aldığı geçici ödemeleri, yasal faizi ile birlikte geri vermesine karar verir." şeklindeki hüküm uyarınca zarar görenin, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunması ve ekonomik durumunun da gerektirmesi koşullarının birlikte gerçekleşmesi durumunda, hâkime, tazminat yükümlüsünün zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verme yetkisinin tanındığını, bu nedenle dosyaya sunulan delillerinin değerlendirilerek ve müvekkili şirketin tacir olup ticari faaliyetlerine devam etme zorunluluğunun göz önünde bulundurularak,

TBK md. 76 gereğince davalının müvekkili şirkete geçici ödeme yapmasına karar vermesini müvekkili adına talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "...Davacı vekili tarafından geçici ödeme talep edilmiş ise de; dosya kapsamında davacının mali duruma yönelik yapılmış bir tespit ve değerlendirmenin bulunmadığı, davacının şirket olması ve haklılık durumunun yargılamayı gerektirmesi, bu nedenle BK 76.maddesindeki şartların oluşmadığından davacı vekilinin talebinin reddine..." şeklinde karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili ait fabrikanın davalı sigorta şirketi tarafından kapsamlı iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalandığını, poliçe incelendiğinde de görüleceği üzere dava konusu yangının poliçe de teminat altına alındığını, ancak rizikonun gerçekleşmesine rağmen davalı sigorta şirketi tarafından müvekkiline ödeme yapılmadığını, TBK'nın 76. madde gereğince geçici ödeme yapılmasını talep ettiklerini, ilk derece mahkemesince geçici ödeme taleplerinin reddi yönünde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin yangın felaketi nedeniyle büyük bir ekonomik sıkıntı içerisine düştüğünü,

uğramış olduğu zararın giderilmesi için acilen parasal desteğe ihtiyacının bulunduğunu, müvekkili şirketin tacir olup ticari faaliyetlerine devam etme zorunluluğu göz önünde bulundurularak TBK 76 maddesi gereğince geçici ödeme yapılmasına karar verilmesi gerektiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE: İstinafa konu ara karar, 31/05/2024 tarihli TBK'nın 76. Maddesi gereğince geçici ödeme yapılmasına dair talebinin reddine ilişkindir. Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1. gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına,

TBK'nın 76. maddesinin şartlarının somut dosyada oluşmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği anlaşıldığından aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

...