Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi E.2019/2064 K.2022/519

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/06/2019 tarih, 2016/1434 Esas, 2019/1011 sayılı kararının istinaf incelemesi neticesinde;

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesi ile.

Müvekkilinin davalı banka müşterisi olduğunu, 06/09/2016 tarihinde 200.000,00 TL anapara miktarlı kredi tanımlandığını, davacının internet üzerinden hesabına erişim yapamadığını, aynı dakikalarda banka tarafından kendisine 2 adet havale işlemi ile ilgili bilgilendirme mesajı geldiğini, hemen banka yetkilileri ile irtibata geçildiğini, bilgisi ve rızası dışında gerçekleşen 68.000 TL miktarlı işlemin bloke edildiğini ancak 48.500 TL miktarlı işlemin banka tarafından işlemlerin geciktirilmesi nedeniyle engellenemediğini ve paranın başka bir hesaba transfer edildiğini,

müvekkilinin polis ve savcılık nezdinde gerekli şikayet ve müracaatları yaptığını ancak oluşan zarardan asıl sorumluluğun davalı bankanın olduğunu, Bursa 10. Noterliğinin 22/09/2016 tarih ve 36082 yevmiye nolu ihtarnamesinin keşide edildiğini sonuç alınmaması üzerinde huzurdaki davanın açıldığını, yasa ve içtihatlar gereği davalı bankanın 48.500 TL zararı ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte geri vermekle yükümlü olduğunu, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Dava konusu işlemlerin internet bankacılığı aracılığıyla gerçekleştirildiğini, 06/09/2016 tarihinde sisteme giriş için zorunlu tek kullanımlık şifrenin davalının banka nezdinde tanımlı ***2591 nolu cep telefonuna gönderildiğini, davacı talimatıyla 48.500 TL nin İzmir'deki bir hesaba havale edildiğini ve muhatabı tarafından çekildiğini, kuvvetle muhtemel davacının sahte bir siteye yönlendirilerek dolandırıcılık işlemine maruz kalmış olabileceğini, bankanın gerekli tüm güvenlik önlemlerini aldığını, her bir işlem ile ilgili davacıya onay sms'i gönderildiğini, tüm bu nedenlerle davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, bankacı ve bilişim mühendisi bilirkişi heyetinin gerekçeli denetime açık rapor ve ek raporu, İzmir 8. Asliye Ceza Mah. 2016/884 Es.- 2018/530 K. sayılı dosyasında maddi vakıalar ile, yapılan işlemlerde davacının üçüncü kişilerle işbirliği ile veya başka şekilde kusurlu davrandığının kanıtlanmadığı, davalı banka tarafından, hesapta bulunan paranın güvenliğinin tam olarak sağlanamadığı, kötüniyetli kişilerin işlemlerine karşı korunamadığı, bu kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak etkili mekanizmayı, güvenlik önlemlerini geliştirmediği, bu önlemleri kullanmayı, müşterileri için zorunlu hale getirmediği, davalı bankanın hesaptan çekilen tüm paradan sorumlu olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile; davacının iddia ettiği zararının oluşmasında , müvekkili bankanın hiçbir kusuru olmadığı, ilk derece mahkemesinin, kararına dayanak yaptığı raporun ehil bilirkişiler tarafından tanzim edilmediği, davacının iddia ettiği zarar dayanağı olan bilgisayar harddiski üzerinde inceleme yapılmadığı, yapılan işlemlerin, internet bankacılığı işlemleri olduğu, 6899492 no.lu internet kullanıcı kodu ile.

06/09/2016 tarihinde, İnternet şubesi aracılığıyla ile internet şubesine giriş yapıldığı; giriş için zorunlu olan tek kullanımlık şifre/SMS mesajının davacının müvekkil bankada kayıtlı cep telefonuna gönderildiği, oluşan zararın tamamen davacının kendi kusuru sebebi ile oluştuğu, yapılacak inceleme sonunda görüleceği üzere davacının çok yüksek ihtimalle sahte bir web sitesine/taklit web sitesine erişmiş ve bu suretle kullanıcı adı-şifre vb. dolandırıcılara kaptırdığını, müvekkili bankanın internet bankacılığı şubesinin BDDK’nın ilgili tebliğlerine uygun olarak yapılmış,

işletilmekte ve denetlenmekte olduğu gerekçeleri ile istinaf isteminde bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, banka nezdindeki hesaptan yapılan usulsüz havaleler nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Bankalar kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 Sayılı yasa ile değişik 4389 Sayılı Bankalar Kanunu 10/4 ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre, mevduat sözleşmesi ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir.

Yine BK’nin 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile birlikte iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir.

Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, dolandırıcılık eylemi müşteriye değil bankaya karşı gerçekleştirilmekte ve mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Birer güven kurumları olan bankalar, aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorundadırlar. Bu nedenle de hafif kusurlarından dahi sorumludurlar. (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2016/2153- 2017/4721 E. K. sayılı ilamı da bu yöndedir.)

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, hükme esas alınan 17/07/2018 havale tarihli bilirkişi raporunun, denetime elverişli, kapsam ve niteliği itibariyle hüküm vermeye yeterli bulunmasına, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmamasına, ispat yükü kendisinde olan davalı banka tarafından yapılan işlemin davacının kendisi tarafından yapıldığını veya dolandırıcılık eyleminde davacının bilgisi olduğuna dair herhangi bir delil ve belge ibraz edilmediği,

davacıya verilen şifre ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğine ve davacıya atfedilecek herhangi bir kusura rastlanmadığına, davacıya ait bilgisayar üzerinde yapılan teknik inceleme sonucunda herhangi bir zararlı yazılıma rastlanmadığına, bankanın gerekli tedbirleri almadığından kusurlu olmasına, bankanın özen yükümlüğünü yerine getirdiğini ispatlayamamasına göre mahkeme kararı ve gerekçesi yerinde olup davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.

353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

... · Başkan · ... · ¸e-imzalıdır · ... · Üye · ... · ¸e-imzalıdır · ... · Üye · ... · ¸e-imzalıdır · ... · Katip · ... · ¸e-imzalıdır