Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi E.2023/566 K.2024/579

İlk derece mahkemesince verilen hüküm süresinde davalı vekili tarafından istinaf edilmekle dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın yapılan açık yargılaması sonucunda Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesince mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Erzurum Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna, Erzurum ...

Sulh Hukuk Mahkemesince de karşı yönde görevsizlik kararı verilmiş, dava dosyası merci tayini için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmiş, anılan Dairece Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiş, mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile 86.850,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, daha sonra mahkemece ek karar ile davanın kabulü ile 86.850,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı tarafından sepetli platform aracının kullanılmadığını, bu aracın müvekkili şirket bünyesinde işçi olarak çalışan ... ve ...’ın kendi işlerinde kullandıklarını, ...’ın ise ...’ın ağabeyi olduğunu, şahısların kendi araçlarını kendi şahsi işlerinde kullandıklarını ve müvekkili şirkete kira edilmiş gibi gösterdiklerini, davanın yazılı belgelerler ispat edilemediğini, alacağının ispatının davacı tarafa düştüğü halde mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmasının hatalı olduğunu, mahkemece bu hususta yanılgıya düşüldüğünü ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Talep edilen yıllık kira miktarı HMK'nın 200. maddesi uyarınca belirlenecek senetle ispat sınırının üzerinde ise davacı kira sözleşmesinin varlığı ile kira bedelinin miktarını yazılı belge ile kanıtlamak zorundadır.

Yazılı delille kanıtlanmadığı takdirde ise davalının kabulünde olan miktar var ise bu miktar esas alınmalıdır. Yine davalıda aynı koşullar altında yıllık kira bedelinin senetle ispat sınırının üzerinde olması durumunda kira borcunun ödendiğini yazılı belge ile ispat etmelidir.

Yıllık kira bedelinin senetle ispat sınırının altında olması halinde ise davacı tanık deliline dayanabilmekle birlikte yukarıda da belirtildiği üzere hem kira sözleşmesinin varlığını hem de kira bedelini ispat yükü altındadır.

Somut olayda davacı, sözlü kira sözleşmesi uyarınca ... plakalı aracı davalıya kiraya verdiğini, davalının ödemesi gereken kira bedelinin günlük 450,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı tarafça kira ilişkisi bulunduğu kabul edilmemiştir. Davacının, iddiasına göre yıllık kira bedeli senetle ispat sınırının üzerinde olduğundan, kira ilişkisini ve miktarını yazılı delille ispat yükümlülüğü söz konusudur.

O halde Mahkemece, davacının kira ilişkisinin varlığını ve kira bedelinin miktarını usulünce ispat edemediği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca, uyuşmazlığın esasına ilişkin yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine dair yazılı şekilde hüküm verilmiştir.