Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2022/1562 K.2024/1478

Taraflar arasında görülen davaya ilişkin olarak yapılan açık yargılama sonucunda verilen karara karşı yasal süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK 353. madde uyarınca dosya üzerinden inceleme yapıldı.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ve yaralanmaya bağlı olarak malul kaldığını, müvekkilinin bu olayda bir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin iş gücü kaybından dolayı sigorta şirketine müracaat edildiğini, arabuluculuk için toplantı yapıldığını fakat taleplerinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin ev hanımı olduğunu,

geçimi bu şekilde temin ettiğini beyanla fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak müvekkilinin yaralanması sebebiyle oluşan geçici ve daimi iş göremezlik nedeniyle şimdilik 100-TL Maddi Tazminatın olay tarihinden işletilecek avans faizi ile tüm davalılardan tahsiline (sigorta yönünden poliçe limiti ile sınırlı olarak), 20.000 TL Manevi Tazminatın olay tarihinden işletilecek avans faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı Erzurum ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın görev yönünden reddi gerektiğini, dava konusu olayda belediye otobüsü şoförünün yolcu almak için durakta durduğu sırada davalı tarafından inmek adına stop düğmesine basılmadığını, yahut şoförün hiç bir şekilde uyarılmadığını, davalının elinde yüklü torbalarla kapıların açık olduğu sırada herhangi bir yere tutunmadan ve şoföre haber vermeden araban inmek istediği sırada söz konusu kazanın gerçekleştiğini, dolayısıyla davalı tarafın bu olayda %100 kusurlu olduğunu, müvekkili idarenin bir kusurunun bulunmadığını beyanla karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "Davacının maddi tazminat talebi yönünden feragat edildiğinden ve davacı vekilinin vekaletnamede feragate mahsus yetkisi bulunduğu" gerekçesiyle "Davacının maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davacının manevi tazminat davasının kabulü ile; 20.000,00 TL'nin 07/09/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Erzurum ... Belediyesi'nden alınarak davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı Erzurum ... Belediye Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece zamanaşımı defi konusunda bir değerlendirme yapılmadan karar verildiğini, cevap dilekçesinin ıslahı HMK uyarınca mümkün olup bu konuda gerekçeli kararda yer vermeden karar verilmesinin isabetsiz olduğunu, gerek kusur durumlarının hatalı belirlenmesi gerekse manevi tazminat miktarlarının fahiş belirlenmesi açısından kararın kaldırılması gerektiğini, faizin kaza tarihinden değil dava tarihinden itibaren istenebileceğini belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı... istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme manevi tazminat miktarını belirlerken tarafların sosyal ve ekonomik durumunun göz ardı edildiğini, manevi tazminatın davacı taraf için zenginleşme aracı haline geldiğini, davalı taraf için ise ekonomik anlamda yıkım olduğunu, yaşça ileri olan davacının halihazırda var olan bedensel güçlüğüne rağmen hiçbir yere tutunmadan araçtan inmeye çalışması nedeniyle kusuru olduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava; cismani zarar nedeniyle uğranılan maddi manevi tazminat davasıdır. İlk derece mahkemesince yazılı gerekçeyle maddi tazminat isteminin feragat kapsamında ret, manevi tazminat isteminin ise kabulü yönünde verilen karara karşı davalı işleten Erzurum ... Belediyesi vekili ve davalı sürücü ... tarafından kararın (manevi tazminat yönünden) kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi uyarınca kamu düzeni ve istinaf sebepleri ile sınırlı olmak üzere yapılan inceleme sonunda.

07.09.2017 tarihinde meydana gelen kazada belediye otobüsü içerisinde yolcu olan davacının otobüsten inişi sırasında araç şoförü davalının yolcunun inişini ve araçtan uzaklaşmasını beklemeden ve aracın kapısını kapatmadan hareket etmesiyle davacının otobüs kapısından düşmek suretiyle yaralandığı, eylemin suç vasfı taşıyor olmakla davanın zamanaşımı süresi dolmadan açılmış olduğu, soruşturma aşamasında trafik bilirkişisinden ve yargılama aşamasında ATK Trafik İhtisas Dairesinden alınan teknik raporların birbiriyle örtüşür mahiyette olup, davacıya TBK 51-52 maddeleri dahilinde kusur atfedilecek herhangi bir durumun tespit edilmediği,

kaza tarihi itibariyle davacıda meydana gelen maluliyet durumunun Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri dahilinde hesaplandığı ve sürekli maluliyet oranının %24 olarak belirlendiği,

geçici iş göremezlik süresinin ise 240 olarak tespit edildiği sabit olmakla kaza nedeniyle meydana gelen daimi maluliyet durumu, kamu hizmeti sunan davalı belediyenin işletimindeki otobüs sürücüsü diğer davalının kazanın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu göz önüne alınarak manevi tazminat talebinin tam kabulü kararında isabetsizlik görülmemiş olup haksız eylem tarihi itibariyle belirlenen tazminat miktarına kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden dosyadaki belgeler, kararın dayandığı deliller, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

ilk derece mahkemesi kararında, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla davalı belediye vekili ve davalı...'in istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/(1)-b-1.madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.