Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2022/255 K.2022/343

Davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine dairemize gelen dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili adına kayıtlı olan .... tesisat nolu aboneye kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla.... TL ve ... TL olmak üzere toplam ...TL kaçak elektrik bedeli tahakkuk ettirildiğini, kesilen faturanın hukuka aykırı fahiş bir fatura olduğunu, müvekkilinin cezadan bihaber olup cezaya ilişkin herhangi bir belge dahi verilmediğini, faturalara ilişkin ...İcra Müdürlüğü'nün .... ve .....İcra Müdürlüğü'nün ...esas numaralı icra takiplerinin derdest olduğunu, ileri sürerek, anılan icra takiplerinin durdurulmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere faturanın iptaline ve şimdilik 10,00 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 07/10/2021 tarihli ara karar ile; talebin kısmen kabulüne, davacının takibin durdurulmasına yönelik ihtiyati tedbir talebinin reddine, İİK'nin 72/3.maddesi uyarınca dava değerinin (7.784,59 TL) %15'i olan 1.167,68 TL nakdi veya Mahkemece kabul edilecek kati süresiz ve muteber banka teminat me.ktubu şeklindeki teminat karşılığında, dava sonuna kadar tedbiren .....İcra Müdürlüğü'nün .... ve .... Müdürlüğü'nün .... esas sayılı dosyalarında icra veznesine yatırılan paranın alacaklıya ödenmesinin durdurulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili .... tarihli itiraz dilekçesi ile mahkeme tarafından verilen ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, 03/12/2021 tarihli ara kararı ile davalı tarafın ihtiyati tedbir kararına itirazının reddine

karar verilmiştir.

Davalı vekili yerel mahkemece verilen ara karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstinaf başvurusunda bulunan davalı vekili dilekçesinde özetle; kararın yasaya, usule ve hukuka aykırı olduğunu, abone sahibinin yaklaşık olarak haklılığını kanıtlamadığını ve telafisi mümkün olmayan bir durum da olmadığını, tedbir kararının şirketin alacaklarını tahsil etme imkânını ortadan kaldırdığını, tedbir talebinin HMK'nın 391.madde ruhuna aykırı olduğunu, mahkemenin tedbir kararını verirken gerekçesini belirtmesi gerektiğini, bu şekildeki kararların şirketin ticari olarak zor duruma düşüreceğini,

abonenin borcunu ödemeden kullanım yerini terketmesi ve malvarlığını hileli yollarla devretmesi sonrası tüketilen enerjinin bedelini almanın imkansız hale geleceğini, asıl dava ile elde edilmesi gereken sonucun ara karar ile tedbiren sağlanmasının hukuk kurallarına ve taraflar arasındaki sözleşme şartlarına aykırı olduğunu, borcun miktarı düşünüldüğünde borçlunun borca yeter bütün miktar kadar teminat ödemesi,

borçlu olan davacıyı ekonomik olarak zora düşürmeyeceğini, davacının haklılığını yaklaşık olarak kanıtlamak zorunda olduğunu, ancak mahkemenin hiçbir delil değerlendirmesi yapmadan tedbir kararı verdiğini, tedbir kararının kaldırılması veyahut tahakkuk kadar teminat karşılığı tedbir kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

HMK'nın 353.maddesine göre inceleme yapıldığından duruşma açılmamıştır.

2004 Sayılı İİK'nın 72/3. maddesinde. "İcra takibinden sonra açılan menfi tesbit davasında ihtiyati tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemez. Ancak, borçlu gecikmeden doğan zararları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyle icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini istiyebilir." düzenlemesi yer almaktadır.

İİK'nın 72/3.maddesindeki anlatımdan da anlaşılacağı üzere, düzenlemenin borçluya verilen bir hak olduğu, borçlunun icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi yönünde istemde bulunabileceği, söz konusu madde uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için talep koşulunun yeterli olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı takibin durdurulmasını talep etmiş ise de, "çoğun içinde az da vardır " kuralı gereğince, icra veznesine yatan paranın alacaklıya ödenmemesine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.