Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2019/2042 K.2021/1277

Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 27/05/2019 tarih ve 2017/1063 esas ve 2019/802 karar sayılı kararı aleyhine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 01/05/2017 tarihinde Gaziantep ili, İpekyolu üzerinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ZMM Sigortası bulunmayan .... plakalı aracın karışmış olduğu trafik kazası nedeniyle müvekkilinin yaralandığını, kazada müvekkilinin yolcu konumunda olup bir kusurunun bulunmadığını, kaza nedeniyle malul kalan müvekkilinin zararının giderilmesi için davalı şirkete başvuruda bulunduklarını, ancak başvurularına olumlu bir yanıt alamadıklarını belirterek 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın başvuru şartını usulüne uygun şekilde yerine getirmediğini, müvekkilinin geçici işgöremezlik tazminatından sorumluluğu bulunmadığını, yine bakım ve bakıcı giderlerinden müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, davacının kazaya karışan araçta yolcu olarak bulunup bulunmadığının tespit edilmesini, davacının maluliyetinin ATK tarafından belirlenmesini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile; 4.492,8 TL geçici maluliyet, 3.867,87 TL kalıcı maluliyet ve 1.777,20 TL bakıcı gideri zararı olmak üzere toplam 10.137,87 maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 05/09/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; öncelikle davacının dava şartını yerine getirmeden davayı açtığını, KTK 97. Maddesi uyarınca müvekkili kurumun yazılı başvuruya cevap vermemesi veya verilen cevabın talebi karşılamaması gibi bir durumun söz konusu olmayıp, tam aksine müvekkili kurumun başvuruyu inceleyerek belge talebinde bulunduğunu, ancak davacı tarafın bu eksikleri gidermeden dava yoluna gitmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 5684 sayılı yasanın 14. Maddesi ve Güvence Hesabı Yönetmeliği gereği güvence hesabının bedensel zararlardan sorumlu olmadığını,

Geçici İş Göremezlik Zararları Tazminatının dolaylı zarar kavramı içerisinde değerlendirildiğini, gelir kaybına ve bakıcı giderlerine de ilişkin müvekkili kurumun bir sorumluluğunun bulunmadığını, .... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunan ....' ın hatır için taşındığının dosya kapsamından anlaşıldığını, dava konusu trafik kazasında hatır taşıması söz konusu olduğundan davacı lehine tesis edilecek bir tazminat var ise yasa gereği indirim yapılması gerektiğini,

hiç bir şekilde kabul anlamına gelmemekle birlikte eğer davacı lehine hükmedilecek bir bakıcı gideri var ise bu hususta hesaplanan tazminattan hatır taşıması indirimi yapılmasını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Dava; trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 355. maddesi gereğince, istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda;

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında desteğin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nın 52.maddesinde düzenlenmiştir. Hatır taşıması ise; bir kimseyi ücretsiz olarak ve bir karşılık almadan ve bir yararı bulunmadan taşıma halidir. Hatır için taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51. maddesi (818 sayılı BK. 43. maddesi) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması gerekmektedir.

Mahkemece gerekçeli karar içeriğinde, davacının kaza anında emniyet kemerini takmamak suretiyle zararı arttırıcı mahiyette müterafik kusuru olduğunun davalı tarafça ispat edilemediğinden müterafik kusur indiriminin yapılmadığı davacının hatır için taşındığı gözetilerek % 20 hatır indirimi uygulandığının belirtilmesine rağmen hüküm kısmında müterafik kusur indirimi nedeni ile reddedilen miktar yönünden davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilemediği belirtilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. HMK' nın 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” Hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre de usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de; hükmün gerekçesinde davacının hatır için taşındığı göz önünde bulundurularak % 20 hatır indirimi uygulanmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiğinin belirtilmesine rağmen sadece, tespit edilen geçici ve kalıcı maluliyet tazminat miktarından indirim yapılması ancak bakıcı gideri için belirlenen tazminat miktarından indirim yapılmaması yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, bu aşamada sair hususlar incelenmeksizin, mahkeme kararının HMK'nın 297.maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına, Dairemiz kararına uygun şekilde, tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek davanın yeniden görülerek eksikliklerin giderilmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

. Başkan Üye Üye Katip