Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/171 K.2022/152

:

DAVALI

VEKİLLERİ

:

DAVANIN KONUSU

Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)

KARAR TARİHİ : 31/01/2022

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH :15/02/2022

Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 19/11/2019 tarih, 2017/1015 Esas ve 2019/1494 Karar sayılı kararı aleyhine davalı sigorta vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27/10/2015 tarihinde davalı sigorta şirketi nezdinde ZMMS poliçe ile sigortalı olan, dava dışı ....'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile davacı ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın çarpışması sonucu müvekkillinin yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL tazminatın davalıdan temerrüt tarihinden işletilecek faizi ile birlikte tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiş, davacı vekili 03/09/2019 tarihli dilekçesi ile dava değerini toplam 24.793,47 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Sigorta vekili cevap dilekçesinde; trafik kazasına karıştığını belirtilen ...plakalı aracın 27/10/2015-2016 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ZMMS poliçesi ile sigortalandığını, müvekkili şirketin sigortalısının kusuru oranında sorumluluğunun bulunduğunu, ilgili yerlerden gerekli raporların alınması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, 24.793,47 TL kalıcı maluliyet tazminatının temerrüt tarihi olan 04/08/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı sigorta şirketi kararı süresi içerisinde istinaf etmiş olup dilekçesinde; tarafların ceza yargılama aşamasında karşılıklı edim talebi olmaksızın CMK. 253 kapsamında uzlaştıklarından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davacı vekili istinaf cevap dilekçesinde; davalı vekilinin istinafının yerinde olmadığını, CMK.253 maddenin genel düzenleme olduğunu, KTK.111 maddesinin özel düzenleme olduğunu ve sonradan çıkmasına rağmen bu maddeyi yürürlükten kaldırmadığını, dosyaya sunulan uzlaştırma belgesinin bir bedel içermediği için geçerli olamayacağını, KTK.111 gereğince iki yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açtıklarını belirterek istinaf talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

HMK 355 maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, Mahkeme tarafından kusur durumlarının tespiti için keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda; ...plakalı araç sürücüsünün 8/8 (%100) oranında kusurlu olduğu, ...plakalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu, davacının maluliyet oranının %3 olduğu, şahıstaki tibia kırığının iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, aktüer bilirkişi tarafından düzenlenen raporda: davacının 27.793,47 TL kalıcı iş göremezlik, 11.066,56 TL geçici iş göremezlik olmak üzere toplam 35.869,03 TL maddi zararı olduğu rapor edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacı .... ile dava dışı sürücü ... ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... Soruşturma dosyasından da anlaşılacağı üzere soruşturma aşamasında 11.01.2016 tarihinde karşılıklı edim talebi olmaksızın CMK.253 kapsamında uzlaştıkları ve bu uzlaşmanın soruşturma savcısı tarafından onaylandığı anlaşılmıştır. Mahkeme tarafından dosyaya sunulan uzlaşma belgeleri usulünce ilgili dosyasından istenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir. (Yargıtay 4.Hukuk Dairesi Başkanlığının 2021/3592-20214542 sayı ve 14.09.2021 tarihli kararı)

Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve HMK'nın 353/1-a,6 maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Başkan Üye Üye Katip