İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/1021 K.2019/48

İlk derece mahkemesince davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili davası ile müvekkili şirketin Ataşehir-İstanbul adresindeki ticari işletmesinde bulunan tüm ticari defterlerinin hırsızlık olayı sonucu zayi olduğunu, 2013 ve önceki yıllara ait defter, fatura, sair belgelerin zayi olup, zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, TTK.'nın 82/7. maddesi gereğince olayın 23.3.2016 tarihinde meydana geldiği ve öğrenildiği, 5.4.2016 tarihinde davanın açıldığı süresinde açıldığı şirketin 16.3.2016 tarihinde yazı ile vergi dairesinde resen terk kapsamına alındığı, hırsızlığın gerçekleştiği yerin şirketin kanuni merkez, depo şube adresi olmadığı, şirketin yasal ticari merkezi ile zayi olduğu ifade edilen adresin farklı olup, vergi dairesinin 2012-2013 hesap dönemine ilişkin belge inceleme yazısının tebliğinden sonra hırsızlığın meydana geldiği gerekçesiyle ileri sürülen zayii iddiasının sunulan deliller ile ispatlanamadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; firmanın vergi kaydının Haziran ayından beri resen terk edilmiş olduğunu, şirket yetkilisince kendisinin ortağı olduğunu ve ikamet ettiği binanın karşısında yer alan emniyette ve güvende olan adreste saklayarak gerekli özen ve dikkati gösterdiğini, hırsızlık yapılan yerin yetkilisi ...'in ikametinin karşı dairesi olduğunun belirlendiğini, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçuyla vergi mahkeme cezasının ceza kararının iptaline karar verildiğini,

bilirkişinin hırsızlığın defter ve belgelerin istenmesinden 7 gün sonra gerçekleşmesini kabul edilemez bulmasının yasal dayanağı olmadığını ,soruşturmanın halen devam ettiğini belirterek,bilirkişi tarafından dayanaksız ve sübjektif düzenlenen rapora istinaden davanın reddine ilişkin verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava; TTK.'nın 82/7 maddesine dayalı zayii belgesi verilmesi istemine ilişkindir. TTK nun 82/7 maddesi uyarınca; "...yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içerisinde ziyaa uğrarsa tacir zıyai öğrendiği tarihten itibaren 15 gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir..."

Maltepe Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından davacı şirket için 10/03/2016 tarihli iş emri ile 2012-213 hesap dönemi kayıt ve işlemlerinin incelenmesine karar verildiği ve davacı şirket yetkilisine ilgili defterlerin teslimi için 16/03/2016 tarihinde tebligat yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.TTK nun 82/7 madde kapsamında hırsızlık durumunda da zayi belgesi istenebilmesi mümkün ise de zayi iddiasının samimi ve inandırıcı olması, talebin hayatın olağan akışına uygun koşulları taşıması gerektiği açıktır.

Davacı şirket yetkilisinin başvurusu üzerine kolluk kuvvetlerince ... Ltd. Şti. 'nin faaliyette bulunduğu iş yerinde hırsızlık yapıldığından dolayı tutanak tutulduğu, şirket yetkilisinin alınan beyanına göre şirketin davaya konu ticari defter ve kayıtlarının çalınmış olduğu hususu tutanağa bağlanmıştır.

Somut olayda ; ticari defter ve kayıtların tümünün zayi olduğunun kanaat verecek deliller ile doğrulanmadığı ,davacı şirket yetkilisinin beyanı ile tanzim edilen tutanaktan başkaca bir delil sunulmadığı ,Vergi Dairesince başlatılan vergi soruşturması kapsamında ticari defterlerin incelenmek üzere tesliminin talep edilmesinin akabinde başkaları için ekonomik değer ifade etmeyen davacı şirket ticari defter ve kayıtlarının tümünün çalınmak suretiyle zayii olduğu iddiası hayatın olağan akışına uygun bulunmamaktadır.Davacı tarafça sunulan deliller çerçevesinde zayii belgesi talep koşullarının gerçekleştiği ve defterlerin ihtimam ile korunduğunun

yeterli delil ile ispatlanamadığı sonucuna varılmaktadır.Bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle aynı gerekçelerle davanın reddine karar veren ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.