İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/1721 K.2019/1532

Davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkide müvekkilinin davalıdan 71.528,96-TL alacaklı olduğunu, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalının takibe konu edilen alacağın ödenmiş olduğunu beyan etmekle alacağın varlığını kabul ederek ispat yükünü üzerine aldığı, ödeme savunmasını ispat etmek zorunda olduğu, davacı defterlerinde kayıtlı olan ödemeler dışında davacının defterlerinde kayıtlı olmayıp çalışanlarına ait imzaları içeren para makbuzlarının asıllarının sunulmaması nedeniyle imzanın aidiyeti hususunda bir inceleme yapılamadığı,

bu ödeme makbuzlarının ödeme savunmasını ispat ettiği kabul edilse dahi yine davacı defterlerinde kayıtlı olmayıp akıbeti sorulamayan çekler ve kayıtlı olmayan senet toplamına göre davalının davacıya takip tarihi itibariyle talep edilen tutarda borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 20.913,93 TL tazminatın 22/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk derece mahkemesinin kısa kararında davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin 71.528,96-TL üzerinden devamına karar verildiği halde, gerekçeli kararda maddi hata sonucu davanın kısmen kabulü ile 20.913,93 TL tazminatın 22/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini, tavzih taleplerinin de reddedildiğini, kısa ve gerekçeli karar arasındaki bariz fark nedeniyle kararın icra takibine konu edilme imkanının bulunmadığını belirterek 31.01.2018 tarihli hükmün kaldırılmasını ve maddi hatanın düzeltilerek esas hakkında karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, cari hesaptan doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vâki itirazın iptali istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesinin kısa kararında “1-Davanın KABULÜNE, davalının İstanbul ....

İcra müdürlüğünün ... esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin 71.528,96 TL üzerinden takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte devamına, 2- 14.305,80 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında “Davanın KISMEN KABULÜNE, 20.913,93 TL tazminatın 22/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiştir.

Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK'nun 381/2.

(HMK m. 298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca ilk derece mahkemesince yeni bir hüküm kurulması gerekir.Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353(1)a-4 m. uyarınca hükmün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.