İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/1983 K.2020/999

Davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirkete ait sağlık sektöründen kullanılan ve nitelikleri dilekçede belirtilen bilgisayar, LCD ekran, kamera ve yazılımın muhatap şirket adresine mutabakat sonucu kurulduğunu, müvekkilinin, davalı şirketle müştereken yürütülecek projelerde bu sistemin kullanılmasına muvafakat ettiğini, taraflar arasında ticari ilişki kalmadığından, malların iadesinin talep edildiğini, ancak davalının malların varlığını kabul etmesine rağmen müvekkiline iade etmediğini belirterek, malların aynen iadesine, iadenin mümkün olmaması halinde 35.000,00 USD bedelin iadesine, ayrıca malların haksız kullanımı nedeniyle temerrüt tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için şimdilik 10.000,00 TL bedelin ticari avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili; malların müvekkiliyle aynı adreste olan dava dışı ... şirketinin envanterinde kayıtlı olduğunu, davacının malların mülkiyetinin kendisine ait olduğunu kanıtlayamadığını belirterek, davacının davayı açmakta hukuki menfaati bulunmadığından dava şartı eksikliği sebebiyle, usulden reddine, aksi halde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davacı yanın uyuşmazlığa konu emtialar üzerinde mülkiyet hakkını haiz olduğunun görüldüğü, davalı tarafın ise yazılım ve cihazların dava dışı ... şirketinin envanterinde kayıtlı olduğu savunmasında bulunduğu, ancak davalı şirket ile dava dışı şirketin sicile kayıtlı merkez adreslerinin ve yetkililerinin aynı olduğu, ayrıca bilirkişilerce davalı şirket adresinde yaptığı inceleme neticesinde dava konusu olan malların kurulu vaziyette olduğunun tespit edildiği, bu haliyle isteme konu emtiaların davalı şirket uhdesinde olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin yanlış hesaplandığını, harcın tamamlatılmadığını, cihazların ... şirketine ait olduğu hususunun değerlendirilmediğini, emtianın dava tarihindeki değerinin esas alınması gerekirken davacının satın aldığı değerin esas alındığını, bilirkişi raporunun davacı iddialarına dayalı olarak düzenlendiğin, cevap ve savunmalarının dikkate alınmadığını, ticari defter içeriklerinin incelenmediğini belirterek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, taraflar arasındaki müşterek projelerin yürütülmesi kapsamında davalı şirket işyerine kurulan davacıya ait cihazlar ve yazılımın aynen iadesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. TMK.nın 683. maddesi hükmüne göre malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabilir.

Somut olayda; taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığı, ancak taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında yürütülen projelerde kullanılmak üzere dava konusu edilen cihazlar ve yazılımın davalı şirket merkezinde kurulmasının kararlaştırıldığı ve cihazların kurulduğu, davacı tarafından 04.05.2015 tarihli ihtarnameyle cihazların iadesi istenilmesine rağmen davacıya tesliminin yapılmadığı, dolayısıyla davalının ihtarname tebliği itibariyle temerrüde düştüğü, davacı tarafça sunulan gümrük beyannameleri ve ticari defter kayıtlarıyla mülkiyet hakkının kanıtlandığı,

kaldı ki davalının cevabi ihtarnamesi ile de cihazın varlığını ve davacı tarafından teslim edildiğini zımnen kabul ettiği, davalı ile dava dışı ... şirketinin aynı adreste faaliyet gösterdiği ve her iki şirket yetkilisinin de aynı kişi olduğu, mahkemece bilirkişilerce yaptırılan yerinde tespitte de cihazların davalı adresinde kurulu bulunduğu ve aynı cihazlar olduğunun tespit edildiği, davacı tarafça keşide edilen ihtarname ile birlikte davalının temerrüde düştüğü ve cihazları iade yükümlülüğünün doğduğu anlaşılmakla; ilk derece mahkemesinin cihazların aynen iadesi yönündeki kararı yerindedir.

Yargılama giderleri ve avukatlık ücreti bakımından ise; davanın kabul edilen kısmının dava değerine oranı %79, reddedilen kısmın değeri ise 4.520,92 USD ve 10.000,00 TL olup, reddedilen kısım bakımından yargılama gideri ve avukatlık ücreti hesabında da isabetsizlik bulunmamaktadır. Sonuç olarak ilk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olup, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.