İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/468 K.2018/1632

Davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı için taşıma işi yaptığını ve karşılığında fatura düzenlendiğini, davalının bir kısım ödeme yaptığını, ancak bakiye 3.231,64 -euro borcunu ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafından davalı adına 31/07/2014 tarihli 4.800-euro bedelli fatura, bu faturanın TL cinsi olan 31/07/2014 tarihli 4815 sıra nolu 13.504,80 -TL bedelli fatura ve 20/07/2014 tarihli 4632 sıra nolu 23.104,80- TL bedelli faturaların düzenlenip davacı defterlerine işlendiği, davalı tarafından 27.000- TL bedelli 30/09/2014 keşide tarihli çek vasıtası ile yapılan ödemenin de kayıtlara işlendiği, takibin 31/07/2014 tarihli faturaya istinaden başlatıldığı, ancak faturalara istinaden alındığı kabul edilen 27.000- TL'nin düşümünden sonra davacının bakiye fatura alacağı bulunmadığı,

davacının esasen kur farkından kaynaklanan alacağı talep etmek istediği, ancak itirazın iptali davasının takip ile sıkı sıkıya bağlı olup, TL olarak alınan çek ile yapılan ödemeden sonra kur farkından kaynaklanan alacağı talep imkanının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili; takibe konu faturanın kur farkı faturası olmadığını, navlun faturası olduğunu, bilirkişi raporunda müvekkilinin bakiye 8.996,83- TL alacağı olduğunun tespit edildiğini, davalının defterlerini ibrazdan kaçındığını belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, bir adet navlun faturasından doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vâki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalı için taşıma işi yaptığını ve karşılığında dava konusu navlun faturasının düzenlendiğini, davalının bu faturaya ilişkin bakiye borcunu ödemediğini ileri sürmüş, davalı davaya cevap vermemiş olmakla birlikte icra takibine itirazında davacının taşıma işini gereği gibi ve zamanında yapmaması nedeniyle taşımaya konu emtianın zarar gördüğünü, davacıya borcunun olmadığını belirtmiştir.O halde dava konusu faturaya konu taşıma işinin yapıldığı davalının kabulündedir. Bu kabulle ispat yükünü üzerine alan davalı, taşıma işinin geç veya gereği gibi yapılmadığı yönündeki savunmasını ispata yönelik herhangi bir delil sunmamıştır.

İcra dosyası incelendiğinde, 30/10/2014 tarihinde A 4815 nolu faturaya dayalı olarak 3.231,64 -euro asıl alacak üzerinden takip başlatıldığı, davalının yasal sürede itirazı ile takibin durduğu görülmüştür.

Lehe delil vasfını haiz olduğu anlaşılan davacının 2014 yılı ticati defterleri incelendiğinde, davalı adına düzenlenen 20/07/2014 tarihli 4632 nolu 23.104,80- TL bedelli ve 31/07/2014 tarihli 4815 nolu 13.504,80 -TL bedelli faturaların kayıtlı olduğu, davalı tarafından 30/09/2014 vadeli 27.000- TL bedelli çek verildiği ve bedelinin ödendiği, buna göre davacının bakiye alacağının 8.966,83-TL olduğu tespit edilmiştir.

Dava konusu fatura incelendiğinde, 31/07/2014 tarihli A 4815 nolu 4.800-Euro bedelli “navlun,gümrükleme” açıklamalı açık fatura olduğu görülmüştür. Dava konusu olmayan 20/07/2014 tarihli 4632 nolu 23.104,80- TL bedelli faturaya dosya kapsamında rastlanılmamış ise de, fatura tarihindeki kura göre Euro karşılığının 8.000-Euro olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda 27.000-TL bedelli çek ödemesinin ilk fatura tarihi olan 20/07/2014 itibariyle geçerli olan kur dikkate alındığında Euro karşılığının 9.568,36 Euro’ya tekabül ettiği, buna göre davacının takip tarihi itibariyle 3.231,64 Euro bakiye alacağı olduğu, davalının itirazında haksız olduğu sonuç ve kanaatine varılmış olup, ilk derece mahkemesince bu hususlar dikkate alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Yukarıda açıklanan bu gerekçelerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353(1)b-2 gereğince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.