İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2020/326 K.2023/662

Davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili; borçlu ... aleyhine 23/05/2014 tarihinde İstanbul ... İcra Dairesinin ... esas sayılı dosyası ile 51.285,99-TL cari hesap bakiyesinin tahsili amacıyla ilamsız takip başlatıldığını, borçlunun borcu olmadığını beyanla takip konusu borca ve ferilerine süresinde itiraz ettiğini, davalı borçlunun müvekkiline 51.285,99-TL borcunun bulunduğunu belirterek, davalının takibe yönelik itirazının iptali ile davalı aleyhine takip miktarının %20'si oranında inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin davacı şirkette yönetici pozisyonunda yaklaşık 5 yıl çalıştığını, müvekkilinin bu çalışma süresi boyunca davacı şirketin ofis kiralanması, personel alımı, yurt dışı temaslar, yurt içi temas ve tanıtımlar gibi pek çok işini yaptığını, müvekkilinin yaptığı çalışmalar ile ilgili olarak davacı şirketin müvekkilinin hesabına avans olarak paralar gönderdiğini, bu paralar ile müvekkilinin davacı şirket adına harcamalar yaptığını ve harcama belgelerini davacı şirkete ibraz ettiğini, bu harcama belgelerinin tamamı davacı şirkete ibraz edilmek suretiyle bu avansların kapatıldığını, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; avans verilince iş avansı hesabına borç kaydedileceği, avans kapandığında veya iade edildiğinde iş avansı hesabına alacak kaydedileceği, dava konusu hesapta taraflar arasındaki avans açısından 30.09.2013 tarihi itibarı ile davalının davacıya 51.285,99-TL borcunun bulunduğu, davalının, davacı şirketin kurucu ortağı, ilk yönetim kurulu üyesi ve C grubu imza yetkilisi olduğu, masraf beyan formları incelendiğinde toplam 12.583,24-TL masrafın şirket için yapılması gereken harcamalar olduğuna kanaat getirildiği,

bu nedenle davacı tarafın 51.285,99-TL alacağından, şirkete gerekli masraflar olarak kabul edilen 12.583,24-TL'nin mahsubu sonrasında davacının 38.702,75-TL alacaklı olduğu, alacak likit olduğundan tarafların tazminat taleplerinin yasal şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili; anonim şirket yöneticileri hakkında sorumluluk davası açılabilmesi için şirket genel kurulundan karar alınması gerektiğini, davacı tarafça böyle bir karar alındığına dair belge sunulmadığını, böyle bir kararın varlığı dava şartı olup, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiğini, mahkemece müvekkilince sunulan harcama belgelerinin dikkate alınmadığını, sunulan tüm masrafların şirket adına yapıldığını, bir kısmında müvekkilinin adı geçse de bu harcamaların da şirket adına yapıldığını, ayrıca müvekkilinin 180.000-TL civarında işçilik alacağı bulunmasına rağmen geçersiz ibranameyi geçerli saydığını, bu belgeye dayanarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, davacı şirket tarafından şirketin eski yönetim kurulu üyesi olan davalıya avans olarak yapılan ödemelerin, yönetici sorumluluğu kapsamında tahsili amacıyla başlatılan takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; davalının davacı şirket ortağı, yönetim kurulu üyesi ve SGK'lı çalışanı iken 16.12.2013 tarihinde yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği, 07.01.2014 tarihinde şirketteki hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı, 31.12.2013 tarihi itibariyle de şirketteki hizmet akdinin sonlandırıldığı, davacı şirket kayıtlarına göre; davalının yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı dönem içerisinde 13.01.2012-30.09.2013 tarihleri arasında toplam 55.868,21-TL avans ödemesi yapılıp 4.582,22-TL harcamanın şirket adına yapıldığı kabul edilerek düşülmesi sonucunda davalının 51.285,99-TL bakiye borcunun bulunduğu,

davalı tarafından ise yapılan masrafların listelendiği masraf beyan formları ile dayanak harcama belgelerinin ibraz edildiği anlaşılmaktadır. Davanın yönetici sorumluluğuna dayanması nedeniyle, 6102 sayılı TTK'nın 408/1, 553/1ve 479/3-c maddeleri gereği, anonim şirket yöneticisi olan davalı hakkında sorumluluk davası açılabilmesi için, şirket genel kurulunda karar alınması gerekmekte olup, bu husus tamamlanabilir dava şartı niteliğindedir.

Bu durumda genel kurul kararı alınmadan dava açılması halinde, davacı tarafa genel kurul kararı alınarak ibrazı için süre verilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda dava tarihinde ve ilk derece yargılaması sırasında şirket genel kurulunda bu yönde alınmış bir karar ibraz edilmemiş olsa da; ilk derece mahkemesi karar tarihi sonrasında istinaf aşamasında davacı şirket 11.12.2019 tarihli genel kurulunda, davalı aleyhine görev yaptığı dönemle ilgili olarak icra takibi veya sorumluluk davası açılmasına, açılmış veya açılan takip ve davalara onay verilmesine yönelik karar alınarak söz konusu genel kurul kararının dosyaya ibrazı ile bu eksiklik giderilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan son bilirkişi raporunda; davalının ibraz ettiği tüm masraf beyan formları içeriğindeki harcamaların şirket işleri için yapıldığı kabul edilerek, masraf beyan formları toplamı olan 12.583,24-TL'nin davacı alacağından mahsubu gerektiği tespit edilmiş olup, mahkemece de bu rapor doğrultusunda 38.702,75-TL alacak üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak davacı şirkete ait banka hesap özetinde 22.08.2013 tarihinde davalıya gönderilen 7.000-TL'ye ilişkin olarak "yeni ofis için depozito+kira bedeli" açıklaması yer almaktadır. Dolayısıyla bu paranın davalının şahsi harcamasına ilişkin olmayıp şirketin kira ve depozito ödemesi için davalıya gönderildiği, depozito tutarının da nihayetinde şirkete geri döneceği sabittir.

Bu durumda mahkemece hükmedilen bedelden bu tutarın indirilmesi ile 31.702,75-TL alacağa hükmedilmesi gerekmektedir. Davalı vekilinin, müvekkilinin sunduğu harcama belgelerinin mahkemece dikkate alınmadığı yönündeki istinaf nedeni yerinde olmadığı gibi, davalının, masraf beyan formu sunulmayan diğer harcamaları da davacı şirket adına, şirket işleri için yaptığına dair başkaca bir delil ibraz edilmemiştir.

Diğer yandan davalı vekilince, müvekkilinin davacı şirketten işçilik alacağı bulunduğu ileri sürülmüşse de, bu hususta herhangi bir delil de ibraz edilmemiştir. Bu nedenle mahkemece davalının ibraz ettiği masraf beyan formları dışında davacı şirketin ofis kirası için gönderildiği anlaşılan 7.000-TL kira ve depozito açıklamalı ödemenin de düşülmesiyle bakiye 31.702,75-TL alacağa hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Bununla birlikte yapılan hata/eksiklik yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın HMK'nın 353/(1)b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak "davanın 31.702,75-TL alacak üzerinden kısmen kabulüne" karar verilmiştir.