İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2023/2141 K.2026/688

Gereği düşünüldü

Davacı vekili; müvekkili banka ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. lehine davalı ...’ın müteselsil kefaletiyle Genel Kredi Sözleşmesine istinaden kredi kullandırıldığını, asıl borçlu şirket ve kefili ...'ın kredi borcunu ödemediğini,müvekkili banka tarafından borçlunun kredi hesabı kapatılarak,

Beyoğlu 48. Noterliği’nden borçlulara 02/09/2020 tarihli ... yevmiye nolu ihtarname gönderildiğini ve hesabın kat edildiğini, borçlulara gönderilen ihtarnameye rağmen borcun ödenmemesi üzerine müvekkili bankanın davalı borçlu ve kefile karşı Tekirdağ İcra Dairesinin ... esas sayılı takip dosyası ile borçlu hakkında ilamsız icra yoluyla yaptıkları takibe itiraz ettiğini belirterek davalıların itirazının iptaline, davalı aleyhine %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davacı banka tarafından tek taraflı olarak hesabın kat edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kat ihtarnamesi içeriğinde muaccel/muaccel hale gelmeyen alacak, değişken faiz oranı ve değişken vade esas alınarak hesabın kat edilmesi hukuka aykırı olduğunu, davacı bankanın, davalı müvekkillerine gönderdiği tek taraflı olarak belirlenen likit/likit olmayan alacağa, ferilerine ve faiz oranları ile kat ihtarnamesinin TBK'nın 20-25 maddelerine aykırı olduğunu, davalı müvekkillerinin aleyhine haksız faiz uygulaması ve alacak nispetinde açılan davanın reddi gerektiğini savunarak davanın reddine ve davacı aleyhine olmak üzere kötüniyetli olarak açılan takibe esas alacak tutarının %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince davalı şirketin asıl borçlu diğer davalının müteselsil kefil olarak sorumlu olduğu, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle 02.09.2020 tarihli ihtarname ile hesabın 01.09.2021 tarihi itibariyle kat edildiği bildirilerek ödeme istenildiği , davacı banka tarafından hesabın kat edilmesi ile banka alacağı muaccel hale gelmiş, ihtarnamenin borçlulara tebliğinden itibaren tanınan süre içerisinde borç ödenmediğinden 04.09.2020 tarihinde borçluların temerrüde düştüğü, bankanın borçluya uyguladığı %22,08 oranında akdi faiz ve sözleşmede kararlaştırılan bu oranın %30 fazlası olan %28,704 oranında temerrüt faizi talep edilebileceği,

bankanın ihtarname ve takip talebiyle talep ettiği miktarlar birlikte değerlendirildiğinde kat tarihi itibariyle 89.478,47 TL asıl alacak, 4.131,55 TL takip tarihine kadar işlemiş faiz, 206,57 TL BSMV, 943,22 TL masraf olmak üzere toplam 94.759,81 TL alacak yönünden takibe yapılan itirazın iptaline; %20 oranda hesaplanan icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; Davalı ile imzalanan GKTS’nin temerrüt faizi ile ilgili maddesine “Banka'nın mevzuat gereğince TCMB’ye bildirdiği kredi faiz oranlarından muacceliyet tarihinde yürürlükte olan en yüksek kredi faiz oranına, bu oranın %30(yüzde otuz)ilavesi ile bulunacak oranda temerrüt faizi tatbik edileceğini ve bu temerrüt faizi ile don ve gider vergisini ayrıca bir ihtar ve merasime hacet kalmaksızın ödeyeceğini kabul, beyan ve taahhüt eder.” hükmüne istinaden TCMB ne bildirdiği %36 faize ilave olarak %30'u olan %10,80 eklenerek temerrüt faizi %46,80 hesaplandığı, bilirkişi tesbitinin doğru olmadığını, bilirkişi raporunda ki %46,80 orandaki seçeneğe göre hesaplanan miktar üzerinden karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı asıl borçlu şirketin davacı banka ile imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden 88.000-TL bedelli, 36 ay vadeli, aylık 1,84, yıllık %22,08 oranda akdi faiz ile taksitli ticari kredi kullandığı,12.taksit dahil olmak üzere ödeme yapılmadığı, davacı alacaklı bankanın hesabı kat ederek davalıları temerrüde düşürdüğü genel kredi sözleşmesinde temerrüt faizi hükmünün davacı vekilince ileri sürüldüğü gibi, bankanın TCMB ne bildirdiği en yüksek faiz oranına %30 ilave ile bulunacağı kararlaştırılmış ise de yerleşik yargı uygulamasında;

fiilen uygulanmayan bildirime konu oranların temerrüt faizi hesabında dikkate alınamayacağı kabul edilmektedir.Bilirkişi hesaplamasında da raporda atıf yapılan Yargıtay HGK kararında da açıklandığı üzere fiili oranlar esas alınarak temerrüt faizi tesbit edilerek bu orana göre borç hesabı yapılmıştır.

Davacı alacaklı tarafından temerrüt tarihinde daha fazla bir oranda fiilen faiz uygulandığı belgelenmediğinden karara ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmemiş davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.