İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2021/1590 K.2021/1341

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

TARAFIN İDDİASININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davalının, müvekkili bankadan, ... referans numarası ile kredi kullandığını, ancak geri ödemelerini gerçekleştirmediğini, bu nedenle 13/08/2020 tarihinde kredi hesabı kat edildiğini, kredi sözleşmesinde bildirmiş olduğu adresine kat ihtarnamesi gönderildiğini, ihtarnamenin gönderilmesine rağmen davalı borçlunun, ihtara uygun süre içerisinde borcunun ödemediğini ve temerrüde düştüğünü, yukarıda açıklanan nedenlerle, toplam 43.704,69-TL alacaklarının dava tarihinden itibaren hesaplanacak faiz ile birlikte davalıdan tahsilini, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ile dava ettiği görüldü.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesi 25/11/2020 tarih ve 2020/633 Esas - 2020/768 Karar sayılı kararında; "...Buna göre, somut uyuşmazlık, davacı banka ile davalı gerçek kişi tüketici arasında imzalanan Tüketici Kredi Sözleşmesi ve ekleri kapsamında, davacı bankaya tüketici kredisi sözleşmesinden kaynaklanan kredi borcunun, davalıdan tahsilinden kaynaklanmaktadır.

Görev itirazı yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de re'sen nazara alınarak yargılamanın her aşamasında görevsizlik kararı verilebilir.

HMK 2. madde, TTK 4. ve 5. Maddesi ve 6502 sayılı yasanın ilgili maddeleri gereğince davaya bakma görevi Mahkememize ait olmayıp davacı tarafça açılan davanın İstanbul Tüketici Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğinden mahkememizin görevsizliğine ilişkin aşağıdaki şekilde karar verilmiştir...."gerekçesi ile, 1-Davanın Mahkemenin görevsizliği nedeniyle HMK.nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince usulden REDDİNE, 2-Karar kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde Mahkememize başvurularak dilekçe verilmesi halinde dosyanın bu davaya bakmakla görevli İstanbul Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine,

karar verilmiş ve karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile, yerel mahkeme kararına itiraz ettiğini beyan etmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde ise resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır. Dava, davacı banka ile davalı arasında imzalanan 18/07/2018 tarihli TÜKETİCİ KREDİ SÖZLEŞMESİ'nden kaynaklanan alacak davasıdır.

Mahkemece, davanın Mahkememizin görevsizliği nedeniyle HMK.nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince usulden REDDİNE, karar kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içinde Mahkememize başvurularak dilekçe verilmesi halinde dosyanın bu davaya bakmakla görevli İstanbul Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiş ve karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

6100 sayılı HMK' nın 342/2 maddesine göre istinaf yoluna başvuran taraf istinaf dilekçesinde, başvuru sebeplerini ve gerekçesini göstermek zorundadır. 6100 sayılı HMK' nın 342/3. maddesine göre de istinaf sebebi içermeyen dilekçeler HMK 355. maddesi çerçevesinde değerlendirilir.

6100 sayılı HMK' nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır, ancak Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir. 6100 sayılı HMK' nın 352. maddesine göre de, istinaf dilekçesinde başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmemesi halinde öncelikle gerekli kararın verileceği hükme bağlanmıştır.

Sonuç itibariyle, davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinde istinaf sebeplerinin ve gerekçesinin açık bir şekilde belirtilmediği ve ilk derece mahkemesinin kararında da HMK' nun 355. maddesine göre re'sen gözetilmesi gereken kamu düzenine ilişkin bir aykırılığın da bulunmadığı anlaşılmakla, davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK' nun 342, 352, 355 ve 353/1-b1 maddeleri gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.