İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2022/433 K.2022/434

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla; HMK 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

A-İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 08/12/2021 tarih ve 2020/439 Esas - 2021/1073 Karar sayılı karar, davalı ... A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmiş, ancak davalı tarafından istinaf harçları yatırılmamıştır. Yargıtay 19. HD'nin 27.10.2010 Tarih 2010/9674 Esas 2010/12087 Karar sayılı ilamı "...492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun Değişik 123/3.maddesindeki harç istisnası yurtdışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile sınırlı olarak uygulanmalıdır.

Nitekim Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2010 tarih 2008/81 Esas 2010/8 Karar sayılı kararında da “.

Yasa koyucu itiraz konusu kuralda; bankalar yurtdışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılmak üzere temin edilen kredilere ait bazı işlemlerden harç alınmayacağını belirttiğine göre, bankaların kendi özkaynaklarından veya diğer kredi kurumlarından temin ettikleri kredileri Genel Kredi Sözleşmesi’yle gerçek veya tüzel kişilere teminatlı veya teminatsız olarak kullandırmaları itiraz konusu kural kapsamında değerlendirilemez” denilmek suretiyle bu husus açıkça belirtilmiştir.

Bankaların kendi öz kaynaklarından veya diğer kredi kurumlarından temin ettikleri kredileri, kredi sözleşmesiyle gerçek veya tüzel kişilere teminatlı veya teminatsız olarak kullandırmaları halinde 492 sayılı Kanunun değişik 123/son maddesindeki istisnadan faydalanmaları olanaklı değildir (Y.H.G.K’nun 6.10.2010 tarih ve 2010/12-443 esas, 2010/471 karar). Bu durumda temlik eden banka harçtan muaf olmadığı gibi temlik alan ve onun halefi durumundaki davacı ...

AŞ.'de harçtan muaf olmadığından temyiz harçlarının yatırılması ile ilgili geri çevirme kararımızın yerine getirilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir..." şeklindedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2017/12-342 Esas- 2020/1030 Karar sayılı kararı, Yargıtay 12 HD.'nin 2020/7089 Esas 2021/2382 Karar sayılı, Yargıtay 19.HD'nin 2017/4346 Esas 2018/1385 Karar sayılı, 2020/1215 Esas 2020/1432 Karar sayılı, Yargıtay 23. HD'nin 2013/3631 Esas 2013/4360 Karar sayılı ilamlarında da aynı şekilde değerlendirme yapıldığı görülmektedir.

Yukarıda belirtilen Yargıtay HGK. Kararı ve Yargıtay ilamlarından anlaşıldığı üzere Varlık şirketlerinin, 492 sayılı Yasa'nın 123/son maddesi gereğince, yargı harçlarından istisna tutulma keyfiyeti dar tutulmuş olduğundan, istinafa konu davada yukarıdaki yasa maddeleri gereğince davalının harçtan muafiyeti söz konusu değildir. İstinaf incelemesinin yapılabilmesi için istinaf talebine ilişkin harç ve gider avansının ilk derece mahkemesi tarafından tamamlatılması zorunludur.

İstinaf başvurusunda bulunan davalı ...

Anonim Şirketi tarafından istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile istinaf karar harcının yatırılmadığı anlaşılmakla, HMK'nın 344. maddesi gereğince, davalı tarafından 220,70.TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı 173,80.TL istinaf karar harcının yatırılması için davalı vekiline kesin süreli muhtıra çıkartılması ve HMK'nın 344. maddesi gereğince davalıya verilecek kesin süreye rağmen harcın yatırılmaması halinde HMK'nın 344. maddesi gereğince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılması yönünde ek karar verilerek ilgiliye tebliğ edilmesi ve bu karara karşı da davalının istinaf kanun yoluna başvurma hakkı olduğu da dikkate alınarak istinaf

sürelerinin beklenmesi, verilecek ek kararın istinaf edilmesi halinde, istinaf harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.