İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2025/1499 K.2025/1341

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan incelemesi sonucunda verilen ara karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosyanın dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla; dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

6100 sayılı HMK'nun 344. maddesi. "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dahil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir.

Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir." hükmünü içermektedir. HMK'nın 344. maddesindeki düzenlemeler dikkate alındığında istinaf incelemesinin yapılabilmesi için istinaf talebine ilişkin harç ve gider avansının İlk Derece Mahkemesi tarafından tamamlatılması zorunludur.

Dairemizce yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuran davacı tarafından yatırılması gereken 615,40 TL istinaf karar harcının ve 1.683,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının yatırılmadığı anlaşılmakla;İlk Derece Mahkemesince HMK'nın 344. maddesi gereğince,

davacı tarafa /vekiline 615,40 TL istinaf karar harcının ve 1.683,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcını tamamlaması için kesin süreli muhtıra çıkartılması ve HMK'nın 344. maddesi gereğince davacı vekiline verilecek kesin süreye rağmen harcın yatırılmaması halinde istinaf başvurusunun yapılmamış sayılması yönünde ek karar verilerek davacı vekiline tebliğ edilmesi ve bu karara karşı da davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurma hakkı olduğu hususu dikkate alınarak istinaf sürelerinin beklenmesi,

verilecek ek kararın istinaf edilmesi halinde, ek karara yönelik istinaf harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.