İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2017/1011 K.2018/44

Taraflar arasındaki genel kurula çağrı izni istemli davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin hissedarları olduğunu, davalı şirketin genel kurullarını yasada ön görülen sürelerde yapmadığı gibi bu toplantıları da sürekli olarak erteleyerek 3 yıllık toplantıları bir arada yaptığını, bilançolar ve sair defterlerin gereği gibi incelenmesine imkan verilmediğini, kar payı dağıtımının da yapılmadığını, hesapların doğrudan doğruya kabul edilerek yönetimin ibra ettirildiğini, bu konulardaki tüm haklarının saklı tutularak davalı şirkete keşide edilen 22/08/2016 tarihli noter ihtarnamesi ile davalı şirkete 2015 yılı Genel Kurulunun toplanması için usulüne uygun biçimde talepte bulunulduğunu,

ancak davalının o tarihten buyana olumlu ya da olumsuz geri dönüşünün bulunmadığı gibi genel kurulu da yapmadığını ileri sürerek 2015 yılı genel kurulunun yapılabilmesi için gerekli çağrının yapılmasına, gündemi düzenlemek ve Kanun hükümleri uyarınca çağrıyı yapmak üzere bir kayyım atanmasına, kayyımın görevlerini ve toplantı için gerekli belgeleri hazırlamaya ilişkin yetkilerinin belirlenmesine, bu kapsamda TTK 411 maddesi uyarınca gönderilen ihtarname içeriği, talepler ve örnek gündemin dikkate alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkil şirketin olağan genel kurul toplantılarını usul ve yasalara uygun olarak ana sözleşmede belirtilen biçimde yapıldığını, müvekkili şirket yönetim kurulunca alınan karar gereğince, 2015 yılına ilişkin genel kurul toplantısının yapılacak olmasından dolayı açılan iş bu davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, talebin genel kurula çağrı istemine ilişkin olduğu, yargılama safhasında, davanın açılmasından sonra şirket yönetim kurulunun 22/02/2017 tarih ve 01 sayılı kararı doğrultusunda şirketin 2015 yılı olağan genel kurul toplantısının 20/03/2017 tarihinde yaptığı, bu durum karşısında genel kurula çağrı izni istemli talebin konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin istinaf başvuru sebebinde özetle; dava tarihi itibariyle müvekkillerinin dava açmakta haklı olduklarını, haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin belirlenmesi gerektiğini, bu bağlamda müvekkilleri aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, davalı şirketin TTK 412. madde gereğince, olağanüstü genel kurul toplantısına çağrılması konusunda kayyum atanması talebine ilişkindir.

Somut olay bakımından TTK 617/3.maddesi atfıyla, TTK 411 ve 412. maddelerinin uygulanması gerekir.

TTK 412. Madde gereğince " (1) Pay sahiplerinin çağrı veya gündeme madde konulmasına ilişkin istemleri yönetim kurulu tarafından reddedildiği veya isteme yedi iş günü içinde olumlu cevap verilmediği takdirde, aynı pay sahiplerinin başvurusu üzerine, genel kurulun toplantıya çağrılmasına şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesi karar verebilir. Mahkeme toplantıya gerek görürse, gündemi düzenlemek ve Kanun hükümleri uyarınca çağrıyı yapmak üzere bir kayyım atar. Kararında, kayyımın, görevlerini ve toplantı için gerekli belgeleri hazırlamaya ilişkin yetkilerini gösterir. Zorunluluk olmadıkça mahkeme dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir. Karar kesindir."

Görüldüğü üzere, ilk derece mahkemesinin kararı kesindir. Yani, ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf kanun yolu, TTK 412.maddesinin son cümlesi uyarınca caiz değildir. Bu nedenle, davacıların istinaf sebeplerinin esasının incelenmesi mümkün olmamıştır.

Kamu düzenine aykırılık oluşturan hususların bile incelenebilmesi için, istinaf kanun yolunun açık olması gerekir. Olayımızda istinaf kanun yolu kapalı olduğundan, hiç bir istinaf sebebi incelenememiştir.

Açıklanan bu nedenlerle, HMK 352.maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan kesin karara yönelik istinaf başvuru dilekçesinin, HMK 346. ve 352.maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş olup, aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

KANUN YOLU

TTK 412.maddesinin son cümlesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kesin olduğundan, istinaf kararı kesindir.