İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi E.2017/1261 K.2018/1638

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, HMK m. 353 hükmü gereğince duruşmasız olarak dosya üzerinde HMK m. 355 hükmü gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda, sair taleplerinin reddi ile;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, bir kısım inşaat işlerinin yapımına ilişkin teklifle kurulan eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili talebine ilişkin olup; mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı şirket iş sahibi, davalı şirket yüklenicidir.

Davacı iş sahibi vekili, müvekkili şirket ile davalı yüklenici şirket arasında teklif usulü yapılan anlaşma gereği çatı, montalama ve izolasyon işlerinin eksik ve ayıplı olarak imal edildiğini, bunların dava dışı 3.bir firmaya tamamlatıldığını belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutarak 13.500,00 TL 'nin davalıya yapılan 03.01.2014 ödeme tarihinden itibaren bankaların uyguladığı en yüksek avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, davalı yüklenici taraf cevap vermemiş ancak vekili tarafından duruşmada müvekkilinin ödeme hususunda iyi niyetli olduğunu, ancak ödeme yapacak ekonomik durumunun olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davacı iş sahibi şirket vekili istinafında özetle; ayıplı imalatın daha yüksek bir fiyatla giderildiğini belirterek hükmedilen bedelin düşük olduğunu, tesbit raporunun davalıya tebliğ edildiğini belirterek davalının bu tarihte temerrüde düştüğünü ve bu nedenle temerrüt tarihinden itibaren faizin yansıtılması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Tüm dosya kapsamından, davadaki talep eser sözleşmesi kapsamında eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece verilen kısmen kabul kararı davacı yüklenici tarafından red edilmiş alacak kısmı ve faiz başlangıcı yönünden istinaf edilmiştir.

Davacı yüklenici tarafından alınan tespit raporu ve bu raporu da dikkate alarak yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu denetlenebilir ve hüküm kurmaya elverişli olup mahkemece bu rapor esas alınarak alacağa yönelik verilen kabul kararı usul, yasa ve dosya kapsamına uygundur.

Davacı dava dilekçesinde davalıya yapılan ödeme tarihinden (03.01.2014) ve istinafında da tespit raporunun davalıya tebliğ edildiği tarihten itibaren faiz talebinde bulunmuş mahkemece dava tarihinden faize hükmedilmiştir. Talebe konu faiz, niteliği itibariyle temerrüd faizi olup, talep edilebilmesi için alacağın miktarı ve ödeme süresi de belirtilerek ihtaren istenmesi gerekir. Aksi halde, temerrüd gerçekleşmez.

Dosyada davalının bu şekilde temerrüde düşürüldüğüne ilişkin bir bilgi veya belge mevcut olmadığı gibi tespit raporunun da tebliğ edilmiş olması belirtilen içerikte olmadığından mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru olmuştur.

Sonuç olarak mahkeme kararı dosya kapsamı usul ve yasaya uygun olmakla davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.