İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi E.2023/1519 K.2024/32

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalat nedeniyle uğranan zararın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen karara karşı, davacı vekilince istinaf talebinde bulunulmuştur.

Davacı vekili, tarafların anlaşması üzerine davacı tarafından siparişi verilen ve 19/03/2016 tarihli fatura ile davacıya gönderilen tişörtlerin istenilen kalitede olmadığını, renklerinin farklı olduğunu, yıkandığında renginin attığını, dikimlerinin kaydığını, kumaşlarda baskı lekelerinin olduğunu, baskıların davacının istediği şekilde kumaşa basılmadığını, baskılarda kaymalar ve yamukluklar olduğunu, kalıp-dikiş-yakaların istenildiği gibi yapılmadığını, bu nedenlerle tişörtlerin tamamının ayıplı olduğunu, ayıplar fark edildiğinde davalıya Kartal ...

Noterliğinden 31/05/2016 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarname gönderildiğini, ayıplı mallar için 032503 nolu fatura karşılığında davalıya 3.451,50-Euro, kutulama işlemi için 1.734,50-Euro, kargo için 650,84-Euro olmak üzere toplamda 5.836,84 Euro ödeme yapıldığını belirterek,

5.836,84 Euronun dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacı tarafından siparişi verilen tekstil ürünleri konusunda adet bazında belirlenen bir bedel karşılığında anlaştıklarını, bu anlaşma doğrultusunda istenilen kumaş-model-nitelik-renk ve sayıdaki tişörtleri "numune" tişört kalıbına uygun olarak ve davacı ile yapılan karşılıklı görüşmelerde onay alınan ürünlerin hazırlanarak davacıya gönderilip teslim edildiğini, dava konusu edilen tişörtlerin hiçbirinin kusurlu ve ayıplı olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ayıplı çıkan mallardan dolayı uğranan zararın tazmini davası olduğu, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, sipariş edilen dava konusu tişörtlerin üretimi yapılarak teslimi ve bedelinin ödenmesi hususlarında taraflar arasında ihtilafların bulunmadığı, bilirkişi tarafından etiket hataları, etek ve yakaların eğimli veya dengesiz olduğu, baskı hataları, rengin tanınan toleranslar dışında kaldığının tespit edildiği, ürünler üzerinde gözle görülebilecek açık ayıplar olduğu, ayıp oranının belirtilen standardın üzerinde bulunduğu, tişörtlerin birinci kalite olmadığı,

ürünlerin ancak ikinci kalite olarak satışının mümkün olduğu, bu oranın ise tişört adet başına 3-Euro olabileceği, ayrıca tişörtlerin paketleme bedeli ile kargo bedelinin de davalı tarafça ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, 3x531=1.593,00-Euro, kargo bedeli 650,84-Euro, paketleme bedeli 1.734,50-Euro olmak üzere 3.978,34 Euronun davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Dairemizin 15.09.2021 tarih ve 2019/115 esas, 2021/1619 karar sayılı kararı ile, somut olayda, davacı tarafından ayıplı olduğu iddia edilen 531 adet ürün bulunmasına rağmen bilirkişi incelemesine sunulan 58 adet ürün üzerinde inceleme yapıldığı ve bilirkişi tarafından ürün başına 3 Euro nesafet bedeli hesaplandığı, alınan bilirkişi raporlarında 531 adet ürünün tamamı incelenmediği gibi, incelenen 58 ürünün kaç tanesinin ayıplı olduğu açıkça belirtilmeden 531 adet üründe ürün başına 3 Euro indirim yapılmasının hatalı olduğu,

mahkemece dava konusu 531 adet ürünün bilirkişi incelemesine sunulması için davacıya süre verilip, sunulacak tüm ürünler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve kaç adet ürünün ayıplı olduğu, ayıpların cinsi ve niteliği, ayıplı imalatın toplam bedelinin tespit ettirilmesi; davacı tarafça daha önce sunulan 58 adet ürün dışında kalan ürünlerin sunulmaması halinde ise bilirkişi incelemesine sunulan 58 adet üründen kaç adet ürünün ayıplı olduğu,

ayıpların cinsi ve niteliği, ayıplı imalatın toplam bedeli konusunda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, ayrıca, bilirkişi ek raporunda paketleme ve kargo bedellerinin davacı tarafından ödenmesi gerektiği tespit edilmesine rağmen, bu masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Dairemizin kaldırma kararı sonrasında yerel mahkemece verilen karar ile, davaya konu edilen 531 adet ürünün sadece 58 adeti incelenmiş olmasına rağmen tüm ürünler ayıplı kabul edilerek hüküm kurulmuş olup, BAM kaldırma kararı sonrasında, 09.02.2022 tarihli ve 1 numaralı celsede, davacı yanca "Söz konusu 531 adet ürün yurtdışındadır, bu nedenle bilirkişi incelemesi yapılmak üzere hazır edilmesi bu aşamada mümkün değildir ve çok maliyetlidir.

Bu nedenle dosyadaki mevcut delillere ve bilirkişi raporuna göre bir karar verilmesini talep ediyoruz, ..." şeklinde beyanda bulunulduğu, davaya konu edilen 531 adet ürünün tamamının incelenme imkanı kalmadığı, bu nedenle, mahkemeye ve bilirkişi incelemesine sunulmayan ürünlerin ayıplı olduğu iddiasının davacı tarafından ispat edilemediğinin kabulü gerektiği, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 03.06.2022 tarihli ek rapora göre toplam bedel üzerinden 58 adet ayıplı ürüne ilişkin yapılan oranlama neticesinde ortaya çıkan 434,54-Euro ayıplı mal bedelinin davalıdan tahsili gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne,

434,54-Euronun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesine göre işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinafında; istinaf mahkemesi kararınından sonra alınan bilirkişi raporuna göre 1.593 Euro ödenmesi yerinde olacağının bildirildiğini, bilirkişilerin görülen hata sayılarının MIL STD 105 E isimli standarda göre izin verilen oranı aşması nedeniyle yeni bir inceleme gerekmediği belirtilerek önceki raporun doğru olduğunu değerlendirdiğini, davacının tişörtlerin tamamını satamadığı değerlendirildiğinde esas zarara uğrayanın davacı olduğunu, mahkemenin bilirkişi raporuna rağmen davanın ispatlanamadığı değerlendirmesi ile verilen kararın hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir. Taraflar arasında sözlü eser sözleşmesi ilişkisi bulunmaktadır.

Mahkemece Dairemizin kaldırma kararı doğrultusunda; davacı vekilinden dava konusu tüm ürünlerin bilirkişi incelemesi için hazır edilmesi istenmiş, ancak davacı vekilince ürünlerin yurt dışında bulunması ve ürünler üzerinde bilirkişi incelemesi için getirtilmesinin ekonomik olmaması sebebiyle bilirkişi incelemesine sunulamayacağından mevcut delillere ve bilirkişi raporuna göre karar verilmesi talep edilmiş, bunun üzerine mahkemece dosya bilirkişiye tevdi edilerek 03.06.2022 tarihli ek bilirkişi raporu alınmıştır.

Ek bilirkişi raporunda ayıplı her ürün için 3 Euro ayıplı imalat bedelinin kabulü gerektiği bildirilmiş, ayırca 1.734,50 Euro kutulama ile 650,84 Euro kargo bedeli hesaplanmış; mahkemece, bu çerçevede bir önceki kararda hükmedilen toplam bedel üzerinden 58 adet ayıplı ürüne ilişkin yapılan oranlama neticesinde ortaya çıkan 434,54-Euro ayıplı mal bedelinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 434,54-Euronun davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmiş olup, Dairemizce, istinaf eden tarafın sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Buna göre, davacı tarafça ayıplı olduğu ileri sürülen tüm ürünler bilirkişi incelemesine sunulmadığından, sunulan 58 adet ürün üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişi tarafından incelenen ürünlerden kaç adetinin ayıplı olduğu hususunda bir inceleme yapılmamış ise de, bilirkişi tarafından incelemesi yapılan 58 ürünün tümünün ayıplı olduğu kabul edilerek her bir ürün için ayıp bedelinin 3 Euro ve ayrıca kargo bedeli ile kutulama bedeli de bu miktara oranlanmak suretiyle hesaplanan 434,54 Euro bedelin kısmen kabulüne karar verilmesi aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından, kararın kaldırılması sebebi olarak kabul edilmemiş;

davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, davacı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.