İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2017/1547 K.2019/482

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ..........

08/04/2015 günü kendi idaresindeki araçla Erzincan'dan Sivas'a giderken yolun virajlı, zeminin ıslak ve kaygan olması sebebiyle hızını alamayarak direksiyon hakimiyetini kaybettiğini ve kaza sonucu vefat ettiğini, kazaya karışan ......... plakalı aracın davalı sigorta tarafından trafik sigorta poliçesi düzenlendiğini, davacı ..... müteveffanın eşi, diğer davacıların ise çocukları olduğunu ve destekten yoksun kaldıklarını belirterek her bir müvekkili için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 23/10/2016 tarihli ıslah dilekçesiyle davacı ..... bakımından 281.236,34 TL'nin , davacı ..... bakımından ise 8.763,36 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, limitin 290.000 TL ile sınırlı olduğunu, davacıların murisinin kendi kusuru sonucu vefat ettiğinden talep edilen tazminatın sigorta kapsamı dışında olduğunu, 14/05/2015 tarihli resmi gazetede yayınlanan ve 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlar uyarınca kişinin kendi kusurundan kaynaklanan hallerin teminat dışı olduğunu, kaza tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre; davacıların talebinde haklı olduğu,

ölenin salt mirasçılar olmamakla sigorta şirketi açısından 3.kişi konumunda oldukları gerekçeleriyle davanın davacılar .... ve .... yönünden kabulüne, ...... yönünden ise reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalı vekili istinaf sebebi olarak; hak sahibinin kendi kusurundan kaynaklanan taleplerinin sigorta teminatı dışında olduğunu, 26/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren torba kanun ile 2918 Sayılı Kanunun 93.maddesine eklenen g bendi uyarınca zararın teminat dışında olduğunu, davacıların murisinin zarar gören 3.kişi konumunda olmadığını, ayrıca trafik sigortası genel şartları A.1-1 maddesi uyarınca sigortacının trafik kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu teminat altına aldığı,

olayda işletenin tazminat ile sorumlu tutulmasını gerektirir bir durum bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddinin gerektiğini, buna göre kabulün doğru olmadığını bildirmiştir. Dava konusu araçla ilgili trafik sigorta poliçesinin 08/05/2014-08/05/2015 tarihleri için davalı sigorta şirketince düzenlendiği görülmüştür.

Olayla ilgili düzenlenen 08/04/2015 günlü trafik kaza tutanağının incelenmesinde; olayın sürücü ...... KTK'nun 52/1-b'deki kuralı ihlal etmesi nedeniyle meydana geldiğinin belirtildiği görülmüştür. Yargılama sırasında alınan 13/05/2016 günlü raporda; kazanın meydana gelmesinde davacıların desteğinin %100 kusurlu olduğu, davacı eşin maddi zararının 133.437,12 TL, oğlu ..... zararının 2.665,86 TL, kızı ..... ise destek kapsamından çıktığı için zararının kalmadığı yolunda görüş bildirildiği görülmüştür. Yargılama sırasında alınan ek raporda ise; davacı eşin maddi zararının 281.236,64 TL, oğlu ..... maddi zararının 8.763,36 TL olduğu, davacı ..... ise destek kapsamından çıktığı yolunda görüş bildirildiği görülmüştür.

GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir. Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık dava konusu zararın teminat kapsamında olup olmadığına ilişkindir. Davalı taraf, 26/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren torba kanun ile 2918 Sayılı Kanunun 93.maddesine eklenen g bendi ile dava konusu zararın teminat dışı kaldığını, ayrıca Genel Şartlar A.1-1 maddesi uyarınca da olayda işletenin tazminatla sorumlu tutulmasını gerektirir bir durum bulunmadığını ileri sürmüş ise de, kaza tarihi 08/04/2015 olup kaza tarihinde yürürlükte bulunmayan kanunun ve genel şartların somut olaya uygulanması söz konusu olamayacağından davalı vekilinin istinaf taleplerinin reddi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.