İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2017/3721 K.2020/132

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya antrepo hizmeti verdiğini, davalının fatura bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Çin'den ithal ettiği malların Türkiye'ye geçişine izin verilmediğini, bu nedenle malların davacı antreposunda normalden daha uzun bir süre kaldığını, normalde 200-300 TL ücret çıkarılması gerekirken malların uzunca bir süre kalması nedeniyle 10.291,56 TL ücret çıkarıldığını, tutarın fahiş olduğunu, bu nedenle takibe itiraz ettiklerini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında antrepo ücretine ilişkin bir sözleşme bulunmadığı, buna göre aynı sektördeki diğer işyerleri tarafından uygulanan piyasa rayiç bedelinin tespit edilerek, tespit edilen bedel davacının kendi müşterilerine uyguladığı bedelden düşük ise bu bedelin dikkate alınması, yüksek ise davacının diğer müşterilerine uyguladığı rayicin dikkate alınması gerektiği, davacının düzenlediği faturanın piyasa rayiçlerine uygun olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalı vekili istinaf sebebi olarak; bilirkişi raporunun hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, raporda antreponun konumu, hizmet standardı, kira ücretleri vs gibi etkenlerin dikkate alınması gerektiğini, ayrıca davacı tarafından uygulanan tarifenin davalı açısından hukuken uygulanabilirliğinin uzmanlık alanı dışında olduğu belirtilerek davacının dosyaya sunduğu emsal şirket tarifeleri ile kıyaslama yapılarak görüş bildirildiğini, bilirkişinin temel değerlendirme ve piyasadaki ücretlendirmeye etki eden faktörler noktasında içerdiği tespitlere katıldıklarını, ancak raporun yeterli bir mukayese içermediğini, bu nedenle hatalı olduğunu,

bilirkişinin davacı tarafından sunulan emsaller dışında araştırma ve inceleme yapmadığını, yine davacının uyguladığı tarifenin müvekkili bakımından uygulanabilir bir nitelikte olup olmadığının değerlendirilmediğini, buna göre yukarıda sayılan kriterlere uygun mukayeseli bir bilirkişi raporu alınması gerektiğini, bu husustaki itirazlarının mahkemece dikkate alınmadığını bildirmiştir.

Davacı tarafından 24/03/2016 tarihinde davalı aleyhine Bakırköy ....İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyasında 10.264,62 TL asıl alacak olmak üzere toplam 10.291,56 TL için faturaya dayalı olarak ilamsız icra takibi başlatıldığı, davalının itirazı üzerine takibin durduğu görülmüştür. Takip dayanağı faturanın 15/03/2016 tarihli ve 10.264,62 TL bedelli olduğu, içeriğinin ariye ücreti, hamaliye ücreti ve muayene ücretine ilişkin olduğu görülmüştür.

Yargılama sırasında alınan 24/02/2017 tarihli bilirkişi raporunda; taraflar arasında antrepo ücretine ilişkin sözleşme bulunmadığı, davacı firma tarafından emsal tarifeler sunulduğu, kendisi tarafından yapılan hesaplamada 10.646,55 TL'lik ücret çıkarıldığı, davacının ise 10.264,62 TL'lik fatura düzenlediği, davacı firmanın emsal olarak dosyaya sunduğu 3 firma tarifesine göre hesaplanan ariye ücretlerinden ikisinden daha ucuz olduğu, bu sebeple fatura tutarının verilen hizmete göre piyasa bedellerine uygun olduğu yolunda görüş bildirildiği görülmüştür.Davalı tarafından rapora yapılan itirazda;

araştırma ve emsal ücretlendirmeler bakımından gerekli somutluğa, denetime ve yeterliliğe sahip olmadığını, buna göre davacı tarafçasunulan emsallerle sınırlı kalmaksızın ve piyasaya etki eden temel etkenler çerçevesinde yeniden bilirkişiden rapor alınması gerektiği yolunda beyanda bulunduğu görülmüştür.

GEREKÇE

Dava, İİK'nun 67.maddesi uyarınca açılan itirazın iptali davasıdır. Davacı taraf, davalıya antrepo hizmeti verdiğini iddia etmiş, davalı taraf ise istenilen tutarın fahiş olduğunu savunmuştur. Taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Bu açıdan mahkemece bilirkişi raporu alınarak davacı tarafından takibe konu faturanın piyasa rayiç bedellerine uygun olup olmadığının tespiti yoluna gidilmesi doğrudur.

Mahkemece hükme esas alınan rapor dosya kapsamına uygun ve istinaf denetimine elverişlidir. Bilirkişi, davacı tarafından sunulan ardiye ücretlerine ilişkin delilleri de değerlendirmek suretiyle sonuca gitmiştir. Rapor içeriğinden de anlaşılacağı üzere davaya konu faturanın dosyaya sunulan emsallere göre uygun olduğu, ayrıca bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya göre daha düşük olduğu gözetildiğinde davalı vekilinin istinaf talepleri yerinde değildir.

Öte yandan davalı vekili sadece davacı tarafın sunduğu delillerin dikkate alındığını iddia etmiş ise de, kendisi tarafından dosyaya emsal tarife sunulmamıştır. Bu yöne ilişkin istinaf talepleri de yerinde değildir. Açıklanan bu hususlar karşısında davalı vekilinin istinaf talepleri yerinde görülmemiştir. Hal böyle olunca usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi kararına yönelen davalı vekilinin istinaf taleplerinin reddi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.