İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2017/6427 K.2020/1993

İstinaf incelemesi üzerine Dairemize gelen dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA.

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 17.09.2012 tarihinde imzalanan ortak yapım sözleşmesi ile "..." isimli filmin çekim ve pazarlaması işi için anlaşma yapıldığını, sözleşme gereği filmin çekim maliyetinin taraflar arasında hisseleri oranında karşılanacağı ve gelirlerin paylaşılacağını, müvekkilinin hisse oranının %25 olduğunu, davalıların işi üstlendiğini, davalılara davacı ve ... tarafından 500.000 TL verildiğini, müvekkilinin üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdiğini ancak davalıların sözleşme gereğini yerine getirmediklerini, filmin zamanında tamamlanmadığını beyanla, maddi manevi zararlarının tahsilini,

maliyet dışı fazla ödemelerin tespiti ve iadesini, cezai şart gereği ödenen pay bedelinin %25 fazlasının ödeme tarihinden itibaren işletilecek ticari faiz ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

CEVAP; Davalı vekili cevap dilekçesinde ; protokolün imzalandığı tarihten itibaren 5 yıl süre ile geçerli olduğunu, bu süre dolmadan dava açıldığını,5 yıllık süre bitmeden davacının zarara uğrayıp uğramadığı konusunda kesin maliyetin tespitinin mümkün olmadığını, davalı ...'ya husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddinin talep etmiştir.

GÖREVSİZLİK KARARI; İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 12/11/2013 tarihli 2013/105 Esas-2013/260 Karar sayılı kararıyla; "mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde HMK 20. Madde uyarınca 2 hafta içinde talep halinde dosyanın görevli İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine" karar verilmiştir. Davalılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

YARGITAY ONAMA KARARI. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17/06/2014 tarihli 2014/6763 Esas-2014/11632 Karar sayılı kararıyla; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine ve mahkemenin görevsizlik kararının onanmasına karar verilmiştir. Görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği, İstanbul(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinde yargılama yürütülmüş, mahkemenin 11/04/2017 tarihli 2014/177 Esas-2017/50 Karar sayılı kararıyla.

"Davacının davasının KISMEN KABUL KISMEN REDDİ ile. 44.624,35.TL'nin davacının ihtarı tebliğ olamadığından dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacı verilmesine, Davacının diğer tazminat taleplerinin REDDİNE" karar verilmiştir. Davacı vekili ve davalı vekili karara karşı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

GEREKÇE.

Davacı vekili tarafından davanın İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı, davada taraflar arasında 17.09.2012 tarihinde imzalanan ortak yapım sözleşmesinden kaynaklanan tazminat, cezai şart ve fazla ödemelerinin iadesini talep etmiş, İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 12/11/2013 tarihli 2013/105 Esas -2013/260 Karar sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,

davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17/06/2014 tarihli 2014/6763 Esas-2014/11632 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı onanmış ve görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosya İstanbul (Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi 2. fıkrası “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” hükmünü haizdir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 08/06/2020 tarihli 2019/4870 Esas-2020/2659 Karar sayılı emsal kararında da açıklandığı üzere; mahkemenin davanın esası hakkında verdiği karar, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verilmiş ise de, dosya daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmiş olup, bu durumda, anılan hükme karşı başvurulacak kanun yolu temyiz kanun yolu olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.