İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2019/142 K.2019/203

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 90.000,00 TL bedelli bonoya dayalı olarak takip başlattığını, bonodaki imza ve yazının müvekkiline ait olmadığını, icra hukuk mahkemesinde ödeme emrine, yetkiye, borca, imzaya ve usulsüz tebligata ilişkin itirazların kanuna aykırı şekilde reddedildiğini belirterek müvekkilinin takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, ayrıca HMK 209.maddesi uyarınca takibin teminatsız olarak durdurulmasına, aksi takdirde İİK 72/3 maddesi uyarınca icra veznesine yatacak paranın alacaklıya ödenmemesine dair tedbir kararı verilmesini, harice ödedikleri 5.000 TL'nin istirdadını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının dava dilekçesi ekinde haklılığını yaklaşık olarak ispat edebilecek delilleri sunmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekili istinaf sebebi olarak; HMK'nun 209.maddesi uyarınca icra takibinin kendiliğinden durması gerektiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, yine davalı hakkında İstanbul C. Başsavcılığı'nın 2018/119053 sayılı dosyasında suç duyurusunda bulunduklarını, dosya kapsamındaki delillerin incelenmeden karar verildiğini bildirmiştir.

Davalı vekili istinafa cevap dilekçesinde; senetteki imzanın davacının eli ürünü olduğunu, davacı tarafça açılan icra hukuk mahkemesindeki davanın reddedildiğini bildirmiştir.

GEREKÇE

Dava, İİK'nun 72.maddesi uyarınca icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasıdır. Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık ise ihtiyati tedbir talebinin reddi kararına yöneliktir. Davacı taraf bonodaki imzayı inkar etmiştir. Dosyaya sunulan mevcut deliller itibariyle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davacı vekilinin istinaf talebinin reddi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.