İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2017/2305 K.2019/1807

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkillerinin murisi ... ile davalı ... şirketi arasında 03/12/2004 - 03/12/2005 tarihleri arasında geçerli olmak üzere sigorta poliçesi düzenlendiğini, muris ...nin 24/08/2005 tarihinde trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin, sigorta poliçesinden daha sonra haberdar olduklarını, davalı sigortaya müracaat ettiklerini, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla tazminat talep etmişlerdir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile,

davacıların isteminin ferdi kaza poliçesinden kaynaklandığını, alacağın zaman aşımına uğradığını, poliçenin daha önce iptal edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk Derece Mahkemesi 01/07/2008 tarih, 2008/66 Esas, 2008/359 Karar sayılı ilamı ile davanın zaman aşımı yönünden reddine karar vermiştir.Bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 18/01/2011 tarih, 2009/6727 Esas,

2011/295 Karar sayılı ilamı ile sigorta murakabe kanunun 19.maddesi hükmünün can sigortalarının bir türü olan ferdi kaza sigorta sözleşmesine dayalı istem yönünden tartışılması ve değerlendirilmesi gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermiştir.Bu karar üzerine ilk derece mahkemesi yargılamaya devam ederek 10/10/2012 tarih 2011/235 Esas, 2012/223 Karar sayılı ilamı ile kazadan önce poliçenin iptal edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu kararın temyizi üzerine argıtay 11. Hukuk Dairesi 23/10/2013 tarih 2013/665 Esas, 2013/18523 Karar sayılı ilamı ile poliçenin iptal edilmesine dair 18/04/2005 tarihli dilekçe altında bulunan imzanın murise ait olmadığı, sigorta primlerinin murisin kredi kartına yansıtılmaya devam edildiği ve bu hususun değerlendirilmediği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermiştir.Bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesi 06/07/2017 tarih 2014/128 Esas, 2017/97 Karar sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bu karar taraflarca istinaf edilmiştir.6723 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 6100 sayılı Kanunun geçici 3. Maddesinin 2. fıkrasına göre Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.

Böylece Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce, aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından kanun yolu incelemesi yapılacak, bu dosya ve işler Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilmeyecektir.5521 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında yapılan temyiz başvuruları,

kesinleşinceye kadar Yargıtay tarafından sonuçlandırılır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31/3/2011 Tarih ve 6217 sayılı yasanın 30.maddesi ile eklenen Geçici 3.maddenin 2.fıkrası ile "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında,

kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmü getirilmiş olup 01/07/2016 Tarih ve 6723 sayılı yasanın 34 maddesi ile de "Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde ayın fıkraya ek cümle eklenmiştir.Buna göre 20.07.2016 tarihinden önce verilmiş olan ilk derece mahkemeleri kararlarının Yargıtay tarafından bozulması üzerine ilk derece mahkemelerince yeniden yargılama yapılarak verilecek kararlar hakkında istinaf yoluna başvurulamayacağını (temyiz yoluna başvurulabileceğini)

bu ek cümle eklenmek suretiyle açıkça hüküm altına almıştır. Böylece mahkemece verilen hükmün de yukarıdaki madde gereğince kanun yolu incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden dosyanın temyiz incelemesi için ilgili Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere mahkemesine iadesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.