İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2018/2973 K.2019/44

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile, 28/06/2018 tarihinde konkordato talebinde bulunmuş, 18/09/2018 tarihli dilekçesi ile de tarafı oldukları Derince ve Körfez İçme Suyu Kanalizasyon ve Yağmur Suyu Hattı İnşaatı Sözleşmelerinin, ciddi şekilde (yaklaşık 41 milyon TL) zarar etmelerine neden olacağını bu sebeple anılan sözleşmelerin feshine tedbiren onay verilerek, sözleşme sebebiyle verilmiş teminat mektuplarının nakde çevrilmesinin kesin mühlet kararının kesinleşmesine kadar tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi; talebin, maddi hukuka etkili bir tedbir talebi olması nedeniyle yerinde görülmediği, bu haliyle sözleşmenin feshine onay verilmesinin koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar vermiştir.

Davacı vekili istinaf taleplerinde; Konkordato projelerinin zarar göreceği açıkça komiser heyetince belirtilmesine rağmen sözleşmenin feshine mahkemece onay verilmemesinin hukuken doğru olmadığını, sözleşmenin feshi açısından gerekli olan kanunun aradığı tüm şartların mevcut olduğunu, zaten yasa koyucu eliyle maddi hukuka bir müdahaleye imkan tanındığını, mahkeme gerekçesinde bu hususa dayanılmasının doğru olmadığını belirterek kanuna ve hukuka aykırı ara kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

Dava, İİK.nun 285 ve devamı maddelerince açılan konkordato talebine ilişkin olup, davanın açıldığı 28/06/2018 tarihinden sonra geçici mühlet kararının 02/07/2018 tarihinde tensiple verildiği ve yargılama talep ederken 18/09/2018 tarihli dilekçe ile 2 adet sözleşmenin feshine onay verilmesinin mahkemeden talep edildiği, mahkemece de onay verilmediği, bu hususun istinaf konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

İİK.nun 296. Maddesi, kesin mühletin verilmesinden sonra, kesin mühletin sözleşmeler bakımından etkisini düzenlemektedir. Mahkemece henüz kesin mühletin verilmediği 02/07/2018 tarihinde tensiple 3 ay geçici mühlet verildiği, konkordato komiserlerinin 2 ay ek-süre talep ettiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK.nun 341.maddesinde ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen sözleşmelerin feshine onay verilmesi talebinin reddine ilişkin ara karar, ihtiyati tedbir veya ihtiyati haciz talebinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilmiş geçici hukuki koruma tedbirlerine ilişkin bir karar değildir.

Zira sözleşmenin feshine onay verildikten sonra konkordato davası reddedilse bile sözleşmeler yeniden eski haline dönmeyeceğinden ve hiç fesih olmamış gibi kabul edilemeyeceğinden ortada geçici hukuki koruma tedbiri bulunmamaktadır. Bu sebeple ortada istinaf kanun yoluyla incelenebilecek bir karar da bulunmadığından davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 354. Maddesi gereğince usulden reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1-Davacı vekilinin istinaf başvurusun USULDEN REDDİNE,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 68,20 TL başvuru harcının, peşin olarak yatırılan 35,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 32,30 TL başvuru harcı ile yine istinaf kanun yolu başvuru harcı olarak alınması gereken 121,30 TL harçtan peşin olarak yatırılan 98,10 TL harcın mahsubu ile bakiye 23,20 TL olmak üzere toplam 55,50 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına;

4- İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından istinaf vekalet ücreti taktirine yer olmadığına,