İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2018/49 K.2018/138

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili 07.04.2017 tarihli dava dilekçesinde, Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarihli kararına dayanılarak , davalının içinde bulunduğu toplam 12 bankanın oluşturduğu kartelin yol açtığı rekabet ihlalinden kaynaklanan 3 adet kredi ve 1 adet 15.000 TL limitli kredi kartı kullanımı sonucunda uğranılan zararların tespiti ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, kartel nedeniyle uygulanan faiz oranı nedeniyle ödenmiş olunan 27.080 TL faizden şimdilik 1.000,00 TL sinin ve Kanunun 58. maddesi uyarınca bu zararın üç katı tutarının zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dava dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmeden dosya üzerinde yapmış olduğu incelene sonucunda , davacının tacir olmadığı kullandırılan kredinin ticari niteliğinin bulunmadığı , tüketici kredisi niteliğinde taşıt ve ihtiyaç kredisi olduğu , bu durumda taraflar arasında 6502 sayılı kanun kapsamında bir ilişkinin söz konusu olduğu Ve görevli mahkemenin tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesiyle Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karar davalı vekili tarafından yasal sürede istinaf edilmiştir.

Davalı vekili istinaf nedenleri olarak, dava dilekçesinin taraflarına tebliğ edilmeden karar verildiğini, esasa ilişkin tüm beyan Ve itirazları saklı kalmak kaydı ile zamanaşımı ve yetki itirazında bulunduklarını , davalının banka olması nedeniyle TTK 4. ve 5. maddeleri kapsamında ticaret Mahkemesinin görevli olduğunu, görevsizlik kararının yerinde olmadığını iddia ederek kararın kaldırılmasını ve asliye ticaret Mahkemesinin bu davaya bakmakla görevli olduğuna karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkındaki kanun gereğince tazminat İstemi'ne ilişkindir. Uyuşmazlık, 4054 sayılı yasa kapsamında açılan tazminat davalarında hangi mahkemenin görevli olduğu, dava dilekçesi tebliğ edilmeden verilen kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı şeklinde tespit edilmiştir.

Davanın 4054 sayılı yasa gereğince açılmış olduğu, davacının tacir değil gerçek kişi olduğu ve kullanılan kredilerin tüketici kredisi olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 3. maddesine göre,tüketici, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi , tüketici işlemi, mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileride dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına veya hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan ,eser ,taşıma ,simsarlık,

sigorta ,vekalet bankacılık ve benzeri sözleşmelerde dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez .Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.6502 sayılı yasanın 83/2. fıkrasında “Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda

düzenleme olması ,bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez.”düzenlemesine yer verilmiştir, ilgili yasa maddesi ile görev konusunun tartışılmasının önüne geçilmiştir.Somut uyuşmazlık , taraflar arasındaki Kredi sözleşmelerinden kaynaklanmaktadır.Açıklanan yasal düzenlemer kapsamında uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığından davaya bakmakta görevli mahkeme tüketici mahkemesidir.

Davalı vekilinin ticaret Mahkemesinin görevli olduğu savunması yerinde değildir.6102 sayılı TTK nun 4. maddesinde, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları, bu kanunda düzenlenen ve diğer yasalarda düzenlenmekle birlikte ticari dava olduğu belirtilen davaların ticari dava olduğu düzenlenmiş, aynı yasanın 5. maddesinde ise, ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler olarak, aksine bir hüküm bulunmadıkça , dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye ticaret Mahkemesi olarak belirtilmiştir.

Yasal düzenlemeler kapsamında yukarıda açıklandığı üzere görevli mahkeme tüketici Mahkemesi olup ticaret Mahkemesi değildir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle verilen karar doğrudur.Ancak , dava dilekçesinin davalı tarafa tebliğ edilmeden karar verilmesi usul Kanununa uygun düşmemektedir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı ve 2/a bendinde ise , yargılama ile bilgi sahibi olunması hukuki dinlenilme hakkının içerisinde sayılmıştır.Bu anlamda, davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilmiş olduğunun kabulü gerekecektir.Ne var ki, mahkemece verilen görevsizlik kararının yerinde olması ve hukuki dinlenilme hakkının önlenmesi amacı ile hükmün kaldırılıp ,

bu usulü işlemin yerine getirilmesin de geriye dönük olarak bir yarar sağlanamayacağı gibi HMK 30. maddede düzenlenen usul ekonomisi ilkesine de uygun düşmeyeceğinden bu konudaki yanılgıya değinilmekle yetinilmiş ve davacının mahkemenin görevli olması ile ilgili istinaf nedenleri yerinde kabul edilmediğinden istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmekle aşağıdaki hüküm kurulmuştur.