İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/1502 K.2020/1679

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili, 02.10.2015 tarihli dava dilekçesinde, müflis ...Ltd.Şti’nin müvekkili şirkete ticari ilişkiden kaynaklı borcu olduğunu, 19.01.2010 tarihli noter ihtarı ile borcun ödenmesinin ihtar edildiğini, ihtarnameye cevap verilmeyip ödemede yapılmadığını, müflis şirket hakkında Küçükçekmece ... İcra Müdürlüğünün ...

Esas (Eski 2010/2679 Esas) dosyası ile takip başlatıldığını, takibin itiraz edilmeksizin kesinleştiğini, takip ve hacizler devam ederken hakkında iflas kararı verildiğinin öğrenildiğini, iflas masasına kayıt taleplerinin 17.04.2015 tarihinde yapıldığını, müflis şirket yetkilisinin borcu kabul etmemesi ve de alacağı kanıtlar belge bulunmadığı gerekçesiyle talep edilen 60.567,07 TL alacaklarının reddedildiğini, müvekkili alacağının, fatura, ihtarname ve de cari hesap alacaklarından kaynaklı olduğunu iddia ederek, müvekkili alacağının iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı müflis şirketi temsilen iflas idare memuru, davanın haksız ve mesnetten yoksun olduğunu, ayrıca alacak tutarının kabul anlamına gelmemek kaydı ile zamanaşımına uğradığını, şirket yetkilisinin borcu kabul etmemesi ve davacı tarafın alacağı kanıtlar belge sunmamış olması nedeniyle reddedildiğini, tanık deliline muvafakatları olmadığını, tarafların ticari defterlerinin incelenmesi durumunda müflis şirketin davacıya borçlu olmadığının ortaya çıkacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacı ile müflis şirket arasında ticari ilişki bulunduğu, müflis şirketin Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 15.12.2014 tarihli, 2013/337 Esas, 2014/446 Karar sayılı dosyası ile iflasına karar verildiği, davacının iflas tarihi itibariyle davalıdan 43.146,51 TL tutarında alacaklı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 43.146,51 TL alacağın müflis şirketin İflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf nedenleri olarak, bilirkişi raporunda her ne kadar davacı şirketin bir kısım ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin yapılmadığı, masaya alacak kaydı için başvurulan evraklar ile iş bu dosya kapsamında ki dayanak evrakların birbiriyle örtüşmediğinin tespiti yapılmış olsa da davacı yanın soyut alacak beyanları ile hesaplama yapılma cihetine gidildiğini, taleplerin birbiri ile tam örtüşmediğini, kanıtlanamamış soyut beyanlarla usulüne uygun tutulmamış davacı defterleri esas alınarak hesaplama yapıldığını,

ticari kayıtlar incelenmeden fiziken görülmeden sadece şirket bilgisayarlarının telefonda açılmadığı beyanı ile ön rapor hazırlanmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini aksi halde dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesini istemiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, İİK 235. maddesi gereğince açılmış olan sıra cetveline itiraz ( kayıt kabul) davasıdır. İİK 235. maddede, sıra cetveline itiraz edenlerin, cetvelin ilanından itibaren 15 gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecbur oldukları, 223’üncü maddenin üçüncü fıkrası hükmünün mahfuz olduğu belirtilmiştir. Maddede düzenlendiği üzere, sıra cetveline itiraz davası açma süresi 15 gündür.Süre, sıra cetvelinin ilanından itibaren başlar.

İİK 166. maddedeki gazetelerde yapılan ilanlardan en son ilan tarihinden itibaren işlemeye başlar. İflas masasına alacak yazdırırken, tebligatı kabulü elverişli adres gösterilerek, Adalet Bakanlığınca çıkarılan tarifede gösterilen yazı ve tebliğ giderlerini avans olarak vermek suretiyle, İflas idaresince alınacak kararların kendisine tebliğ edilmesini istemiş olan alacaklılara, alacaklarının kabul veya ret edildiği ayrıca tebliğ edilir (İİK 223. M).

Bu alacaklılar için sıra cetveline itiraz davası açma süresi, sıra cetvelinin ilanından itibaren değil, bu tebligatın yapıldığı tarihten itibaren işlemeye başlar. Somut olayda, Kocaeli ... İflas Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyası ile tasfiye işlemlerinin yürütüldüğü, sıra cetvelinin 21 Eylül 2015 tarihli Aydınlık Gazetesinde, aynı tarihli ...

Gazetesinde ve 5 Ekim 2016 tarihinde Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde tebliğ edildiği , masraf avansının yatırılmadığı ve iflas kararının kesinleştiği, iflas dairesinin 08.07.2020 tarihli cevabı yazısı ile bildirilmiştir.

Davanın, 02.10.2014 tarihinde yani cetvelin son ilan tarihinden önce hak düşürücü süre içerisinde açıldığının anlaşılması üzerine işin esasının incelenmesine geçilmiştir.Taraflar arasında, müflis ...A.Ş hakkında , Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/337 Esas, 2014/446 Karar ve 15.12.2014 tarihli kararı ile iflas kararı verildiği, kararın kesinleştiği, davacı ve müflis şirket arasında ticari ilişkinin olduğu konularında herhangi bir uyuşmazlık yoktur.Uyuşmazlık, davacının alacak iddiasını ve miktarını ispat edip etmediği,

incelemenin yeterli olup olmadığıdır.Dosya kapsamından, davacı şirket tarafından davalı şirkete, 2009 yılının muhtelif aylarına ait danışmanlık bedeli altında faturalar düzenlediği, Beşiktaş ... Noterliğinde düzenlenen 19.Ocak 2010 tarihli ihtarname ile 24.989,71 TL alacağın ödenmesinin talep edildiği , davacı tarafından davalı şirket aleyhine Küçükçekmece ... İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı icra dosyasında, toplam 25.146,34 TL alacağın tahsili amacı ile 01.02.2010 tarihli ilamsız icra takibi başlatıldığı, borçlu şirketin 26.06.2009 tarihinde iflas erteleme başvurusunda bulunduğu, davacı tarafın iflasın açıldığı tarih itibariyle 60.567,07 TL alacağı iflas masasına kaydının yapılmasını talep ettiği, İflas idaresi tarafından, talebin, müflis şirket yetkilisinin borcu kabul etmediği,

alacağı kanıtlar nitelikte hiçbir belge ibraz edilmediği gerekçesiyle reddedildiği ve davacının iş bu kayıt kabul davasını açtığı anlaşılmıştır.Mahkeme tarafından, her iki tarafın defterlerinin bilirkişi marifetiyle incelenmesine karar verilmiştir.Bilirkişi heyeti tarafından 08.06.

2017 tarihli ön raporda, müflis şirkete ait defterlerin incelenmesi amacı ile iflas masasına başvurulduğu, şirket muhasebecisinin defterleri incelemek amacıyla arandığı, ancak iki tane bilgisayar programcısı getirmelerine rağmen eski bilgisayarları açamadıkları cevabının alındığını, durum böyle olunca müflis firmaya ait defter ve belgeleri inceleme zemininin sağlanamadığı belirtilmiştir.21.08.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunda, davacı şirketin 2008/2009 yılı defterlerinin incelendiği 2008 yılı defterlerinin başlangıç tasdiklerinin yasal hükümler çerçevesinde zamanında yapıldığı, kapanış tasdiklerinin yapılmadığı,

2009 yılı defterlerinin başlangıç ve kapanış tasdiklerinin yasal hükümler çerçevesinde zamanında yapıldığının tespit edildiği, davacının müflis şirkete düzenlediği faturaların ve müflisten yapılan tahsilatların davacı şirket defter kayıtlarına intikal ettiğinin tespit edildiği , davacı defterlerinde fatura ve ödeme belgelerinin ticari defterlere belge bazında ve detaylı olarak kaydedildiğinin görüldüğü , davacının 2008 yılında davalıya 11.088,19 TL fatura düzenlediği karşılığında banka havalesi yoluyla 5.530 TL tutarında ödeme alındığının tespit edildiği,

2008 yılı sonu itibariyle davalıdan kalan alacak tutarının 5.558,19 TL olduğunun tespit edildiği, kesilen fatura toplamının 33.989,71 TL olduğu , 2009 yılında davalıdan banka havalesi yoluyla 9.000,00 TL tutarında ödeme alındığı, 2009 yılı sonu itibarıyla kalan alacak tutarının 24.989,71 TL olduğunun tespit edildiği, dava konusu faturalar ve bakiye tutarın müflis davalı şirket defterlerinde kayıtlı olup olmadığı konusunda tespit yapılmak üzere davalının iflas dosyasının bulunduğu Kocaeli ...

İcra İflas Müdürlüğüne gidildiği iflas idaresinde yapılan inceleme ve araştırmada müflis - davalı şirket defterlerinin İflas idaresinde bulunmadığının tespit edildiği, alacak konusunu oluşturan kayıtların incelenemediği, şirketin mali müşaviri ile görüşüldüğü, mali müşavirin 2009 yılı defterlerinin bulunamadığını, defterlerle ilgili zayi belgesininde sunulamadığının belirtildiği ,defterlerin inceleme imkanının bulunmadığının dosyaya sunulan 08.06.2017 tarihli bilirkişi ön raporundan da anlaşıldığı, dava konusu alacak bakiyesinin 2008 ve 2009 yıllarına ilişkin faturalardan kaynaklandığı, davalı müflis şirketin defterlerinin sunulmadığı,

geçerli bir belgede ibraz edilmemiş olması nedeniyle davacı iddiasının aksinin ispatlanamadığı, 24.989,71 TL tutarlı bedelin ödenmesine dair ihtarnamede üç iş günü için ödenmesi aksi takdirde temerrüde düşüleceğinin belirtildiği, ihtarnamenin 21.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği, İflas tarihi 15.12.2014 tarihi itibariyle dosya borcunun toplam 43.146,51 TL olduğu belirtilmiştir.Bilirkişi raporu taraflara tebliğ edilmiştir.Davalı taraf rapora karşı beyanda bulunmamıştır.Mahkemece bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190/1. fıkrasında, ispat yükünün, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu belirtilmiştir.Benzer düzenlemeye, TMK’nun 6. maddesinde, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbirinin, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür ifadelerine yer verilmiştir. Her iki tarafta tacirdir.

Davalı müflis şirket defterleri idare tarafından sunulmamış hatta ön raporda belirtildiği üzere, şirket muhasebesici tarafından bilgisayarların açılamadığı belirtilmiştir.Diğer yandan, bilirkişi raporunun davalı tarafa tebliğ edilmesine ve raporda müflis şirket defterleri ve niçin incelenemediğine dair açıklama bulunmasına rağmen bu konuda herhangi bir itiraz veya talepte bulunulmamıştır.

Her ne kadar, davacı şirketin 2008 yılı ticari defter kayıtlarının kapanış onaylarının zamanında yaptırılmadığı belirtilmiş ise de, raporda o yıl itibarıyla bir tek faturanın düzenlendiği ve davalı müflis şirketin ise bu faturayı kısmen ödediği belirtilmiştir .Davalı tarafça aksine bir savunma veya delil ibraz edilmemiştir. HMK ‘nun 222. maddesinde ticari defterlerin ibrazı ve delil olması düzenlenmiştir.

Düzenlemede, ticari defterlerin ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onaylarının yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olmasının şart olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davacının 2008 yılı ticari defterlerinin kapanış onayları yukarıda açıklandığı üzere zamanında yapılmamış ise de davalı tarafın kısmi ödemesi o yıl için bir faturanın düzenlenmiş olması ve davalı tarafça aksi savunmada bulunulmaması ve delil ibraz edilmemesi nedenleriyle davanın kısmen kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Açıklanan tüm nedenler ve özellikle davacı ticari defter ve kayıtları ,davalı müflis ticari defter ve kayıtlarının ibraz edilmemesi,

davacı defter kayıtlarının aksini ispatlar nitelikte davalı tarafça delil sunulmaması ve bilirkişi raporuna karşıda herhangi bir itirazda bulunulmaması nedeniyle ve tüm dosya kapsamı sonucunda, mahkemece davanın kısmen kabulü yerinde bir karar olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmesi gerekmekle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.