İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/2211 K.2021/76

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili kooperatifin eski yönetim kurulu üyelerinden olan davalının, kooperatife ait daireyi, yönetim kurulu üyesi olmasından faydalanarak haksız olarak kullandığını belirterek davalının daireye el atmasının önlenmesi ile şimdilik 1.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı taraf, süresinde davaya cevap vermemiştir.İlk derece mahkemesi,

tarafların tacir olmayıp, tarafların ticari işletmesi ile ilgili bulunmayan davada görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.Davacı vekili istinaf talebinde.

Kooperatifler Kanunu'nun 99/1 maddesi uyarınca, bu kanunda düzenlenen hususlardan doğan hukuk davaları, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın ticari dava sayıldığını, bu nedenle görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemeleri olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.Dava, ecrimisil ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.Asliye hukuk mahkemesinde görülen davada, İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/409 Esas, 2018/800 Karar sayılı kararı ile Asliye Ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş,

kararın kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmesi üzerine, dosyanın gönderildiği mahkemece yukarıda yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.Kooperatifler Kanunu'nun 99/1 maddesi uyarınca, bu kanunda düzenlenen hususlardan doğan hukuk davaları, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın ticari dava sayılır.

Somut olayda, davacı kooperatif; kooperatif üyesi ve eski yönetim kurulu üyesi olan davalının, taşınmazı haksız olarak kullandığı gerekçesiyle ecrimisil ve el atmanın önlenmesini talep ettiğine göre uyuşmazlığın Kooperatifler Kanunundan kaynaklandığı açıktır. Mahkeme kararında belirtilen Yargıtay ilamının somut olayla ilgisi de bulunmamaktadır.

Buna göre mahkemece davanın göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usule aykırıdır.Öte yandan 5235 Sayılı Yasa'nın 5/3. Fıkrasında, Asliye Ticaret mahkemelerinde, dava değerine göre heyetçe görülecek davalar belirlenmiştir.

Somut olayda, talep elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, yargılama uzun süre heyetçe görülmüş, ancak el atmanın önlenmesi yönünden taşınmazın değeri tespit edilmeden 01/07/2019 tarihli celsede dosyanın tek hakime tevdine karar verilmesi de usule aykırıdır.Açıklanan nedenler ile görevli olmasına rağmen ilk derece mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş olması doğru olmadığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1.a.3 bendi gereğince esası incelenmeden kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere. 1-Davacı tarafın istinaf başvurusunun esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin KABULÜNE,2-İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/685 Esas, 2020/490 Karar, 24/09/2020 tarihli kararının HMK 353.1.a.3 maddesi gereğince KALDIRILMASINA,3-Dosyanın,

Dairemiz kararına uygun şekilde yargılama yapılamak ve yeniden bir karar verilmek üzere mahal Mahkemesine İADESİNE,4-İstinaf yargılaması aşamasında duruşma açılmadığından istinaf vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,5-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 91,10 TL başvuru harcı + 162,10 TL istinaf kanun yolu başvuru harcı ile toplam 253,20 TL harcın, Davacı tarafından peşin yatırılan 406,00-TL harçtan mahsubu ile bakiye 152,80-TL harcın talep halinde kararın kesinleşmesinden sonra yatıran tarafa İADESİNE,