İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/623 K.2020/566

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili ihtiyati tedbir talepli dava dilekçesi ile, müvekkili ile davalı arasında 01/02/2015 - 01/02/2018 dönemini kapsayan hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, hizmet alım sözleşmesi kapsamında müvekkilinin davalı yana entegre tesis hizmeti sunduğunu, müvekkilinin sözleşme gereği 182.131,00 TL bedelli teminat mektubu sunduğunu, müvekkili şirketin sözleşme gereği yükümlülüğünü eksiksiz yerine getirdiğini, sözleşmenin sona ermesinden sonra teminat mektubunun iadesini talep ettiğini, teminat mektubunun iade edilmediğini, 23/07/2019 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, ancak teminat mektubunun iade edilmediğini,

ticari davalarda dava şartı olan arabulucuya başvuru yapıldığını, arabuluculukta anlaşma sağlanamadığını belirterek teminat mektubunun paraya çevrilmesinin önlenmesi hususunda ihtiyati tedbir karar verilmesini ve teminat mektubunun iadesi hakkında karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, 31/12/2019 tarihli tensip zaptının 10 nolu bendi ile talebin yargılamayı gerektirmesi nedeniyle ihtiyati haciz mahiyetindeki ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.Verilen ara karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri olarak, dava dilekçesini tekrar ettikten sonra ilk derece mahkemesinin tensip zaptında vermiş olduğu ihtiyati tedbir kararlarının reddine ilişkin kararın kaldırılmasını istemiştir.Dava, taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesi kapsamında davalıya verilen teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.6100 sayılı yasanın 391/1.

Maddesinde, mahkemenin her türlü tedbire karar verebileceği düzenledikten sonra, ikinci fıkrasında, tedbir kararının neleri içereceğini belirlemiştir. Aynı yasanın 391/2. Maddesinde ihtiyati tedbir kararında bulunması gereken unsurlar düzenlenmiştir.

Buna göre, tedbirin, açık ve somut olarak hangi sebebe ve delillere dayandığı, tereddüte yer verilmeyecek şekilde neyin üzerine ve ne tür tedbire karar verildiği, talepte bulunanın ne tutarda ve ne tür de teminat göstereceği açıkça yazılı olması gerektiği belirlenmiştir. Aynın yasanın 297.

Maddesinde de, hükmün kapsamında nelerin olacağı belirtildikten sonra, tarafların, iddia ve savunmalarının özetleri, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların hükümde yer alması gerektiği, ayrıca hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.Bu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, mahkemece verilen kararın gerekçeli olması, tarafların iddialarına neden üstünlük tanındığı tartışılmalıdır.

Anayasamızın 141/3. Maddesinde "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" düzenlenmiştir. İlk derece mahkemesi tensip zabtında sadece kısa karar şeklinde herhangi bir gerekçe belirtmeden tedbir talebinin reddine karar vermiş ayrıca, ayrı bir gerekçeli karar oluşturmamıştır.

Gerekçe, kararın denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenmesi açısından önemli bir işlev görür. Bu haliyle istinaf denetimine elverişli bir karardan bahsetmek mümkün değildir. Bu sebeple, öncelikle HMK'nın 391.

Maddesine uygun şekilde tedbir talebinin reddine dair gerekçeli karar yazıldıktan ve usulüne uygun taraflara tebliğ edildikten sonra istinaf incelemesi için dosyanın dairemize gönderilmesi amacıyla mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M