İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/746 K.2023/1170

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin cari hesap ilişkisi gereği davalıdan alacaklı olduğunu, davalının borcunu ödememesi üzerine İstanbul ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında takip başlattıklarını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek davalının takibe itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın % 20'sinden az olmamak üzere icra tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkili şirket Anonim Şirket olmasına rağmen, davanın limited şirketine açıldığını, bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının hem takibe itirazın iptalini talep etmesi, hem de fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açmasının doğru olmadığını, taraflar arasındaki anlaşma gereği davacının müvekkiline ait adreste otomosyon sistem kurulumu işini üstlendiğini, kurulum maliyeti için 24/11/2017 tarih ve 70.000,00 TL bedelli fatura düzenlendiğini, davacıya 40.000,00 TL ödeme yaptıklarını,

kurulum bittikten sonra müvekkiline 01/08/2018 tarih ve 1.000,00 TL bedelli bir fatura daha gönderildiğini, kurulumun çok sonra tamamlandığını ve eksik yapıldığını, ayrıca uzmanlara yaptırdıkları incelemelerde; kurulumda kullanılmayan gereksiz malzemeler satıldığı ve malzeme bedellerinin piyasa rayiçlerinin çok üzerinde olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle davacıya 31.000,00 TL bedelli fiyat farkı faturası düzenlendiklerini, ancak davacının haksız ve kötü niyetli takip başlattığını savunarak davanın reddine ve davacının alacağın % 20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; takip dayanağı faturaların ve davalının faturaya mahsuben yaptığı 40.000,00 TL ödemenin her iki tarafın defterlerine işlendiği, işin yapılması sırasında davalının eksik ifaya ilişkin itirazi kaydının olmadığı, işin yapılması ve faturaların tahakkuk ettirilmesinden sonra davalının fiyat farkı faturası düzenlemesinin dayanağı bulunmadığı, ancak davacının iki adet kamerayı davalının kullanıma sunamadığı, bu nedenle takip konusu alacaktan iki adet kamera bedelinin düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 29.989,05 TL alacak yönünden devamına, alacağın % 20'si oranında icra tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ Karar yasal süresinde davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davalı vekili istinaf nedenleri olarak; davacının hem fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması hem de itirazın iptalini talep etmesinin doğru olmadığını, raporda tespit edildiği ileri sürülen cihazların varlığının belgelendirilmediğini, ürünlere ilişkin fatura 2017 yılında düzenmişken, raporda ürünlerin 2018 yılı piyasa rayiçlerine uygun olduğunun belirtildiğini, bu durumun rayiçlerin üzerinde fiyatlama yapıldığını gösterdiğini, ürünlerin 2018 yılı piyasa rayiçlerine uygun olduğuna dair hiçbir belge de sunulmadığını, kurulumun makul sürede yapılıp yapılmadığının değerlendirilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME: Dava, bakiye fatura alacağının tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.Dosya kapsamından, davacının 31.000,00 TL cari hesap alacağının tahsili için davalı aleyhine İstanbul ... İcra Müdürlüğü'nün ...

Esas sayılı dosyasında takip başlattığı, davalının takibe yasal süresinde itiraz ettiği, itiraz dilekçesinin davacıya tebliğ edilmediği, takibe itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesi için bu davanın açıldığı görülmektedir.

Mahkemece, cari hesap alacağına dayanak faturaların tarafların defterlerine işlendiği, davalının eksik iş konusunda itirazı bulunmadığı, ancak faturada ücrete dahil olan iki adet kameranın kurulumunun yapılmadığı ve bu kameraların bedelinin alacaktan düşülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili hükmü istinaf etmiştir.

İstinaf konusu edilen uyuşmazlık, davacının davalıya ait işyerinde yaptığı otomasyon sistemi kurulumda, ürünlerin bedelinin fahiş olup olmadığı ve işin eksik ve ayıplı ifa edilip edilmediği hususlarında toplanmaktadır.

İlk derece mahkemesinde elektrik mühendisi ve mali müşavir bilirkişilerden alınan raporda; tarafların 2017 ve 2018 yılı ticari defterlerin açılış ve kapanış tasdiklerinin yasal süresinde yapıldığını, her iki tarafın defterlerinde davacının düzenlediği 24/11/2017 tarih ve 70.000,00TL fatura ile 01/08/2018 tarih ve 1.000,00 TL bedelli faturanın, ayrıca davalının yaptığı 40.000,00 TL ödemenin kayıtlı olduğunu, davalının düzenlediği 31.000,00 TL bedelli fiyat farkı faturasının davacının kayıtlarında yer almadığını, davacının düzenlediği faturada belirtilen birim fiyatlarının piyasa rayiçlerine uygun olduğunu,

ancak faturada 11 adet kamera belirtilmesine rağmen, 9 adet kameranın kurulumunun yapıldığını, bu iki kamera bedeli 1.010,95 TL ile davalının yaptığı 40.000,00 TL ödemenin davacının fatura alacaklarından mahsubu gerektiğini belirtmişlerdir. 1-Davalı, kurulumu yapılan malzeme bedellerinin fahiş olduğunu savunmuştur.

TTK'nın 21/2 fıkrası "Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır." hükmünü düzenlemektedir. Ticari işletmesi ile ilgili bir faturayı alan tacir, faturaya aldığı tarihten itibaren 8 gün içinde itirazda bulunmazsa o fatura münderacatını aynen kabul etmiş sayılır. YİBBGK'nın 27.06.2003 tarih ve 2001/1 E., 2003/1 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere.

Bir faturayı alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde faturanın içerdiği bilgilere itiraz etme hakkına sahiptir. Aksi taktirde faturanın içeriğini kabul etmiş sayılır. Bu hüküm, fatura içeriğinden kabul edilen hususlara ilişkin olarak, faturayı düzenleyenin lehine; adına fatura düzenlenenin aleyhine bir karine getirmektedir. Bu karine, faturanın ispat gücüne yönelik bir düzenlemeyi ortaya koymaktadır.

Diğer anlatımla, fatura, düzenleyen aleyhine delil olduğu gibi, kendisi faturayı düzenlemediği halde tebliğinden itibaren sekiz gün içinde itiraz etmeyen aleyhine de delil olabilecektir. Somut olayda, davacının davalıya ait adreste otomosyon sistemi kurulumu işini üstlendiği sabittir.

Davalı, malzemelerin fiyatının piyasa rayiçlerinin çok üzerinde olduğunu savunmuşsa da, kurulum işine ait faturaları itiraz etmeden defterlerine işlediğinden, fiyat dahil fatura içeriğinin sözleşmeye uygun olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle davalının bu yöndeki istinaf nedeni yerinde görülmemiştir.2-Ayrıca davalı kurulumun makul sürede tamamlanmadığını ve kurulumu vaat edilen cihazların gerçekten var olup olmadığının belli olmadığını savunmuştur.

6102 Sayılı TTK'nın 23/1-c maddesi tacirler arasındaki hizmetin ayıplı olması halinde yapılması gereken işlemleri düzenlemektedir. Anılan maddeye göre hizmet alan tacir, malın ayıplı olduğu açıkça belli değilse, malı teslim aldıktan sonra malı incelemek veya incelettirmek, malın ayıplı olması halinde 8 gün içinde bu durumu hizmet verene iletmek durumundadır (Yargıtay 23. HD'nin 2016/991 Esas, 2018/5119 Karar sayılı kararı).

Somut olayda, davalı tacir olup, makul sürede işin tamamlanmadığına ilişkin davacıya ayıp ihbarında bulunduğunu beyan etmemiş ve varsa ayıp ihbarına ilişkin delil de sunmamıştır. Yine HMK'nın 190 maddesi uyarınca ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Davalı, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi olduğunu ve davacının adresinde otomosyon sistemi kurduğunu kabul ettiğine göre, davacının eksik ya da ayıplı ifada bulunduğu ve edimlerini gereği gibi yerine getirmediği yönündeki savunmasını kanıtlamalıdır. Ne var ki davalı bu yöndeki savunmasını kanıtlamış değildir. Bu nedenle davalının bu yöndeki istinaf başvurusunun de reddi gerekmiştir.

Açıklanan nedenler ile ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.