İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2023/1337 K.2023/1322

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; 06/02/2023 tarihinde meydana gelen depremde müvekkiline ait taşınmazın yıkıldığını, söz konusu taşınmazın yıkılmasından sonra müvekkiline ödenen miktarın yetersiz olduğunu, daha fazla ödeme yapılmasının gerektiğini, bu nedenle meydana gelen deprem nedeniyle 6100 sayılı yasanın 107. Maddesine göre zorunlu deprem sigortası uyarınca şimdilik 100,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

CEVAP Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; taraflar arasındaki sözleşmenin tüketici işlemi olduğu ve uyuşmazlıkta tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle HMK'nın 114/1-ç ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine, süresinde talep halinde dosyanın görevli İstanbul Anadolu Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; DASK'ın zorunlu bir poliçe olması ve sigorta tazminatı ödemesi ve sigorta hukukunun da TTK'da düzenlenmesi nedeniyle ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartları'nın C.6 maddesinde, davalı Dask aleyhine açılacak davaların ticaret davalarına bakmakla görevlendirilen mahkemede görüleceğinin düzenlendiğini, bu nedenle davada ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava; zorunlu deprem sigorta poliçesi kapsamında tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece, taraflar arasında tüketici işlemi olduğu ve davacının tüketici olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, davacı taraf karara karşı istinaf yoluna başvurmuştur.

28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı tüketicinin korunması hakkındaki kanunun 2. maddesinde, söz konusu kanunun her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsadığı düzenlemesine yer verilmiş, üçüncü maddede ise tüketici işlemi tanımlanmış, mal ve hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet,

bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifadelerine yer verilmiştir. Bu düzenlemeler ile sigorta şirketi ve tüketiciler arasındaki sigorta sözleşmesinden kaynaklanan her türlü ilişkinin tüketicinin korunması hakkındaki kanun kapsamına alınmış olduğunu açıkça göstermektedir.

Ayrıca aynı yasanın 83. maddesinde de taraflardan birinin tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez denilerek 6502 sayılı kanunun tüketici işlemlerinde mutlak uygulama alanı bulacağı ayrıca vurgulanmıştır. Yasanın yürürlüğü ise geçici 1. maddede düzenlenmiştir. Dava tarihinde yasa yürürlüktedir.

6502 sayılı yasa kapsamında taraflar arasındaki ilişki tüketici işlemi olup tüketici mahkemeleri görevlidir. Somut uyuşmazlık, davacı ile davalı kurum arasında gerçekleştirilen sigorta sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Açıklanan yasal düzenlemer kapsamında, sigorta poliçesine göre taşınmazın kullanım şeklinin mesken niteliğinde olduğu ve bu kapsamda davacının tüketici olduğu anlaşılmakla uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığından davaya bakmakta görevli mahkeme tüketici mahkemesidir.

Bu sebeple mahkeme kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M