İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/1319 K.2024/1445

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili ile davalı ... Ltd. Şti arasında düzenlenen 27.04.2022 tarihli Kasko, Makina Kırılması ve Yangın Sigortası Hizmet Alımına Ait Sözleşme ve Teknik Şartname gereği, davalı ... Ltd. Şti'nin teknik şartname ekindeki listede yer alan araç, iş makinası ve tesislerin sigortalanması işini üstlendiğini, bu kapsamda davalı ... Sigorta AŞ nezdinde müvekkili şirketin sigortalı, davalı ... Ltd.

Şti'nin sigorta ettiren olduğu 15.05.2022 başlangıç tarihli ... Poliçesi düzenlendiğini; poliçe konu makinalardan olan Kompost Aktarma Makinasının çalıştığı sırada kırılarak düştüğünü ve hasarlandığını, davalı ... Sigorta AŞ'nin hasarı karşılamaması üzerine müvekkilinin dava dışı şirkete makinanın onarımını yaptırdığını; müvekkili ile davalı ... Hizmetleri Ltd. Şti arasında yapılan sözleşme gereği davalı ... Hizmetleri Ltd.

Şti'nin araç, iş makinası ve tesislerin sözleşmede belirtilen branşlarda sigortalanması yükümlülüğü bulunduğunu, hasarın davalı ... Hizmetleri Ltd. Şti'nın sigortalama faaliyeti çerçevesinde karşılanmamasının, davalının sözleşmeden doğan sorumluluğuna aykırılık oluşturacağını, bu nedenle davalı ... Hizmetleri Ltd. Şti'nin zarardan sorumlu olduğunu; davalı ...

Sigorta AŞ'nin ise hasarın, karbon çeliği olan cıvataların korozyon ve yorulma sonucu kopmalarından kaynaklandığı ve bu nedenle teminat dışı olduğu gerekçesiyle ödeme yapmadığını, oysa davaya konu makinanın bakımlarının düzenli bir şekilde yapıldığını, söz konusu tesiste iş nedeniyle yerde eski bir cıvata bulunması doğal olup, ekspertiz raporunun yere düşmüş herhangi bir cıvatanın makinaya ait olduğu varsayımına dayandığını, bu nedenle davalı ...

Sigorta AŞ'nin de hasardan sorumlu olduğunu, ekspertiz raporunda onarım bedelinin 1.402.296,00 TL olarak belirlendiğini, davadan önce zorunlu arabulucuya başvurmalarına rağmen anlaşma sağlanamadığını ileri sürerek 1.402.296,00 TL'nin hasar tarihi olan 06.09.2022 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi teminat limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, tedbiren davalı ... Hizmetleri Ltd.

Şti'nin taşınır ve taşınmazlarının üçüncü kişilere devrinin engellenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; ihtiyati tedbirin ancak uyuşmazlık konusu hakkında verilebileceğini, davanın tazminat davası olup, davada davalı ... Hizmetleri Ltd. Şti'nin taşınır ve taşınmaz mallarının uyuşmazlık konusu olmadığı gerekçesiyle tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; HMK m. 389 hükmüne göre, mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın ya da ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceğini, müvekkil şirketin alacağını tahsil edememesi tehlikesini bertaraf etmek için tedbir kararı verilmesi gerektiğini belirterek ara kararın kaldırılarak tedbir talebinin kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE Dava, sözleşmeye ve ayrıca sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davada davalı ... Hizmetleri Ltd. Şti'nin malvarlığının tedbiren üçüncü kişilere devrinin önlenmesi istenmiş, mahkemece tedbir talebi reddedilmiştir.

Tedbir talebinin reddine dair ara karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Uyuşmazlık, HMK'nun 389 vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbir şartlarının mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. İhtiyati tedbir, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun onuncu kısım birinci bölümünde geçici hukuki korumalar üst başlığı ile 389 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Kanunun 389/1 maddesi "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir." ve yine Kanunun 390/3 maddesi "Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır." hükümlerini içermektedir.

Anılan hükümlerde de açıkça belirtildiği üzere, ihtiyati tedbir kararı, bir hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde ve talep edenin davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmesi şartıyla uyuşmazlık konusu hakkında uygulanacak geçici bir hukuki korumadır.

Somut olayda, üzerine ihtiyati tedbir konulması talep edilen davalı adına kayıtlı taşınmaz ve taşınır malların uyuşmazlık konusu olmadığı, HMK'nın 389/1 maddesi uyarınca ancak uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği dikkate alındığında ihtiyati tedbir talebinin reddine yönelik ilk derece mahkemesi ara kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davacının istinaf başvurusu yerinde görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle, ilk derece mahkemesince tesis edilen 05/09/2024 tarihli ara kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere, 1-İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/504 Esas sayılı derdest dava dosyasında verilen 05/09/2024 tarihli ara kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 bendi gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan REDDİNE, 2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulanan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 427,60 TL istinaf karar harcı davacı tarafından yatırıldığından başkaca harç alınmasına YER OLMADIĞINA,