İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/597 K.2024/733

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete, yürütülen soruşturma kapsamında Sulh Ceza Hakimliği kararı ile kayyım atandığını, akabinde 677 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7. maddesi uyarınca, kayyımlık yetkileri Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na devredildiğini, müvekkilinin, müflis bankadan olan alacağı için 67.191.735,00 TL alacak kaydı yaptırdığını, davalı iflas idaresinin 67.182.759,00 TL alacak talebini yargılamaya muhtaç bularak reddettiğini, bu miktarın 67.182.759,00 TL'lik kısmının B-Tipi Hisse senetlerinden oluştuğunu, söz konusu sıra cetvelinin, iflas idaresinin uyması gereken kurallara uyulmadan ihdas edildiğini,

davalı İflas idaresince gönderilen alacak kaydı ve kısmı redde ilişkin yazıda, sıra cetvelinin İflas Müdürlüğünün divanhanesine asıldığı iddia edilmiş ise de, söz konusu yazı 11/06/2018 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen anılan tarihte divanhanede asılı bir sıra cetvelinin bulunamadığını, dolayısıyla iflas idaresinin yaptığı iş bu tebliği ve sıra cetvelinin hükümsüz kaldığını, ayrıca müvekkilinin alacağının yargılamaya neden muhtaç olduğunun gerekçesinin de açıklanmadığını belirterek sıra cetveline yönelik şikayetin kabulü ile alacaklarının sıra cetveline kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre içerisinde açılmamış olması halinde davanın öncelikle usulden reddi gerektiğini, müflis bankanın faaliyet izninin kaldırılmasından sonra mahkemece iflasına ve iflas tasfiyesinin Fon tarafından yerine getirilmesine karar verildiğini, iflas tasfiyesinin İstanbul ...

İflas Müdürlüğünün ... iflas sayılı dosyası üzerinden TMSF tarafından önerilen ve İcra Mahkemesince belirlenen iflas idaresi tarafından yürütüldüğünü, davacının 67.191.735,00 TL'nin iflas masasına kaydı için başvuruda bulunduğunu, İİK'nun 206. maddesine göre, teminatlı olup da rehinle karşılanmamış olan veya teminatsız bulunan alacakların, masa mallarının satış tutarından, işbu maddede belirtilen sıra ile verilmek üzere kaydolunacağını, kanun koyucunun 3. sıraya kaydedilecek imtiyazlı alacakları kendi içerisinde sıraya koyduğunu,

mezkur hükümler dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde davacının toplam alacak tutarı 8.976,00 TL olarak kabul edilerek sıra cetveline yazılmasına karar verildiğini belirterek davanın öncelikle usulden aksi halde esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; TMSF'nin atadığı iflas idare memurlarının, davacı alacağının sıra cetveline kaydedilmesi talebinin reddine dair verdiği karar, kamu gücünü kullanan TMSF'nin ortaya koyduğu irade beyanı ile ortaya çıktığından bu karara yönelik uyuşmazlıkların idari yargının görev alanı dahilinde kaldığından bahisle davacının davasının HMKm.114/f.1 gereği yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; iflas idaresinin TMSF Fon Kurulu tarafından önerilen iflas idare memuru adaylarından teşkil edilmiş olmasının, iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetveline sırf bu sebeple idari işlem niteliği kazandırmadığını, sıra cetvelinin İİK hükümleri ve iflas prosedürünün bir parçası olarak hazırlandığını, ayrıca önerilen adayların İcra Hukuk Mahkemesi tarafından atandığını, İİK'nun 235. maddesi uyarınca işbu davanın adli yargının görev alanına girdiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, İİK'nun 235. maddesinde düzenlenen sıra cetveline itiraz (kayıt kabul) davasıdır. Mahkemece, yargı yolu caiz olmadığından bahisle davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş olup karar davacı vekili tarafından adli yargının görevli olduğundan bahisle istinaf edilmiştir.

Dairemizden geçen ve aynı davalıya karşı açılan kayıt kabul istemine yönelik işbu davalarda, Uyuşmazlık Mahkemesi, davanın çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğuna yönelik karar verdiğinden (Uyuşmazlık Mahkemesinin 2020/363 Esas 2020/454 Karar, 2021/82 Esas 2021/76 Karar, 2021/822 Esas 2022/205 Karar sayılı ilamları) Mahkemece, yargı yolu caiz olmadığından bahisle davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Bu sebeple davacı vekili istinaf başvurusunda haklıdır. Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.