İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi E.2018/2110 K.2018/1436

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulduğundan, dosyanın tevdi edildiği mahkememiz üye hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, yapılan müzakerede de ön inceleme ve usule ilişkin eksikliğin bulunmadığının anlaşılması üzerine, işin esasına geçilmek suretiyle dosya üzerinden heyetçe yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili; davalı şirketlerin Mili Savunma Bakanlığı İzmir Tedarik Bölge Başkanlığı'nın yaptığı yemek ihalesini kazandığını, taraflar arasında hizmet alımı TİP sözleşmesinin imzalandığını, davalı şirketlerin işçisi olarak çalışan ...'nun işçilik alacaklarına ilişkin açtığı davayı kazandığını, Karşıyaka ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibe davacı idarece toplam 24.282,16TL ödeme yapıldığını, davalı firmaların genel şartnamenin 6 ncı bölümü madde 4/c-12 hükmü gereğince sorumlu olduklarını ileri sürerek ödenen bedelin ödeme tarihi olan 28/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketlerden rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davanın açıldığı ilk derece Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tensiben alacağın bir iflas alacağı veya masa alacağı olmadığından, Milli Savunma Bakanlığı'nın tacir sıfatının bulunmaması nedeniyle ticaret mahkemelerinin görevli olmadığı, asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı tesis etmiştir.

Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinden doğan işçilik alacaklarına ilişkin rücuen tazminatın tahsili talebine ilişkin olup, rücuen tazminat alacağı şirketin iflasının (müflis. ...Ltd. Şti) açılmasından sonra doğduğundan, davaya bakmakla asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu nedenle karar usul ve yasaya uygundur. Davacı vekili istinaf talebinde haklı değildir.

Bu itibarla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.