İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi E.2019/3694 K.2019/2726

İSTANBUL 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 11/10/2019 tarihli ve 2019/827 Esas, 2019/143 Karar sayılı dosyasında verilen karar istinaf incelemesi için dairemize tevzi edilmekle Dairemiz yukarıda belirtilen esas sırasına kaydı yapıldı.

Dosya incelendi. Davacı vekilinin 10/10/2019 havale tarihli dilekçesinde özetle. Müvekkilinin davalı nezdinde TR....

İBAN numaralı vadesiz mevduat hesabı bulunduğunu, 22.08.2019 tarihinde.... numaralı hattan kendisini ... yetkilisi olarak tanıtan ve müvekkilin ismini sorması üzerine kendisini ... olduğunu öğrendiği kişi tarafından kart bilgilerinin başka şahıslar tarafından ele geçirildiğini ve hesabına giriş yapılmaya çalışıldığını söylediğini, bunun üzerine de endişelen ve paniğe kapılan müvekkilin ekte sunulan ekran görüntüsünden ve davalı bankanın mesaj sisteminden geldiği anlaşılan kısa mesajdaki yazılı şifre ile de ...

Yetkilisi olduğuna inandırıldığı kişi ile şifreyi paylaştığını, bu telefon konuşması üzerinden 8 dakika sonra davalı bankanın müvekkili aradığını ve ... isimli şahsı tanıyıp tanımadığını sorduğunu, ... isimli şahsın davalı banka aracılığı ile müvekkil adına 18.200,50-TL tutarında kredi çektiğini ve kendi hesabına aktardığını söylediğini ayrıca davalı bankanın hesaba bloke koyduğunu ve 3. Kişinin parayı çekemeyeceği bilgisini verdiğini ancak 3. Kişinin parayı çektiğini ve başka bir hesaba aktardığını,

davalı bankanın müvekkile kimlik bilgilerinin e-devlet üzerinden ulaşıldığını ve kullanıldığını söylemesi üzerine önce davalı banka nezdinde olay tarihinden hemen sonra 23.08.2019 tarihinde Kart Hamili Harcama / Nakit İtiraz Formu ile itiraz ettiğini ancak davalı bankanın müvekkile verdiği cevapta müvekkilin internet bankacılığı şifrelerinin başkaları tarafından ele geçirilmesinde herhangi bir sorumluluğunun olmadığını ve 18.200,50-TL tutarındaki kredinin geri ödeme tutarının 30.000,00-TL kadar olduğunu ve bu rakamın her halükarda müvekkilde tahsil edileceğinin ve kendisine savcılığa başvurmasını oradan çıkacak bir karar neticesinde bu

meblağın kendisine iade edilip edilmeyeceğine yine kendileri tarafından karar verileceğini bildirdiklerini, müvekkilinin şikayet başvurusunda bulunduğunu ve bu olayla ilgili İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/138113 sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını, bankaların güvenlik önlemlerinin yetersiz kalmakta ve bankanın açıkça kusurlu olduğunu,

davacı müvekkilinin sadece internet bankacılığının değil aynı zamanda e-devlet kapısı giriş şifrelerinin de ele geçirildiğini ve rızası dışında başkaları tarafından pek çok sorgu ve hareket geçirildiğini beyan ederek öncelikle müvekkilin şifresi kırılarak iradesi dışında kullanılan kredinin tamamının ve taksitlerinin ödemesi telafisi mümkün olmayan zararlara yol açacağından ödemelerin dava süresince durdurulması için ivedi olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesini, davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesini,

mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi 11/10/2019 tarih, 2019/827 Esas, 2019/143 Karar sayılı usulden red kararı davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, mahkemece verilen görevsizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava dilekçesinin kendilerine tebliğ edilmediğini, davaya ilişkin itiraz ve cevap haklarını saklı tuttuklarını, mahkemenin görevli olduğunu, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın mutlak ticari davanın söz konusu olduğunu, TTK 5/1 maddesi gereğince bankacılık işlemlerini mutlak ticari dava sayıldığını, görevsizlik kararının kaldırılmasını istinaf etmiştir.

GEREKÇE

Dava, davacının şifresi kullanılarak davalı bankadan kredi kullanılmak suretiyle davacının uğradığı zarardan davalı bankanın sorumlu olması nedeniyle açılan alacak talebine ilişkindir. Mahkemece davacının tüketici olması ve davaya konu işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kalması nedeniyle tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği görülmüştür.

Somut olayda davacının bilgileri kullanılarak üçüncü kişi tarafından davalı bankadan davacı adına kredi çekilip üçüncü kişinin hesabına paranın aktarılması iddiası nedeniyle mahkemece yapılacak iş söz konusu tüketici kredisinden dolayı davacının borçlu olup olmadığının tespiti olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı banka yönünden bankacılık işlemi olarak değerlendirilmekte ise de davacının tüketici olması ve davanın dayanağı tüketici sözleşmesi olmakla 6502 sayılı tüketicinin korunması hakkında kanun gereği tüketici mahkemesinin görevli olduğu açıktır. Mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olup davalının istinaf talebinin reddine ilişkin aşağıdaki hüküm kurulmuştur.